Δημοσιογράφος η μπλόγκερ;

Οι έρευνες δείχνουν πως όλο και περισσότεροι πολίτες αναζητώντας αντικειμενικές και κυρίως αφιλτράριστες πηγές ειδήσεων,


στηρίζουν την ενημέρωσή τους στα μπλογκ με αποτέλεσμα να δημιουργείται η αίσθηση πως οι δημοσιογράφοι κάποια στιγμή θα αντικατασταθούν από τους ιστολόγους.

Όσο και αν η άποψη αυτή την προφανώς τρέφει την ματαιοδοξία όλων όσων διατηρούμε την διαδικτυακά ημερολόγια, φοβάμαι ότι η «κόντρα» μεταξύ δημοσιογράφων και μπλόγκερ είναι όχι μόνο αστεία, αλλά αποπροσανατολιστική και επικίνδυνη.

Αναζητώντας ένα παράδειγμα παρόμοιας σύγκρουσης το μυαλό μου πηγαίνει στις μαίες της δεκαετίας του 60, που ελλείψει ιατρών στα απομακρυσμένα χωριά της πατρίδα μας, αναλάμβαναν την θεραπεία κάθε είδους ασθενειών. Ο ερασιτεχνισμός τους και πιθανότατα το έμφυτο ταλέντο τους ίσως συχνά ήταν αρκετά για να έρθει το επιθυμητό αποτέλεσμα της θεραπείας αλλά σε καμία περίπτωση δεν οι μαίες δεν αντικατέστησαν τους επιστήμονες θεραπευτές.

Οι ιστολόγοι  ικανοποιούμε την δίψα μας για εξωτερίκευση των σκέψεων και συναισθημάτων μας γράφοντας για όσα αντιλαμβανόμαστε μέσα και γύρω από εμάς.
Η ματιά μας αν και συχνά είναι ενδιαφέρουσα, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί σαν αντικειμενική. Ακόμη και αν διαθέτουμε ταλέντο, δεν έχουμε τα απαραίτητα εργαλεία και τις γνώσεις ώστε να παράγουμε ειδήσεις διότι στην πλειοψηφία μας δεν ακολουθούμε  κανόνες δεοντολογίας, δεν έχουμε την δυνατότητα να διασταυρώσουμε και να ελέγξουμε όσα μεταφέρουμε στα κείμενά μας και βέβαια δεν υποστηριζόμαστε από εξειδικευμένους συνεργάτες που θα διασφαλίσουν την ποιότητα της είδησης.
Τα παραπάνω δεν συνεπάγονται τον μειωμένο ρόλο μας στην αλυσίδα της ενημέρωσης αλλά αντίθετα εξασφαλίζουν την όλο την όλο και πιο ενεργή συμμετοχή μας, όχι όμως σαν ΜΜΕ αλλά σαν ενδιαφέρουσες και σημαντικές πηγές στις οποίες τα μέσα ενημέρωσης θα μπορούν να προστρέχουν.

Τα ιστολόγια μας δεν μεταδίδουν ειδήσεις αλλά πληροφορίες. Λειτουργούμε ως τα μάτια της κοινωνίας μας, δημοσιοποιούμε όσα αυτή σκέφτεται και βλέπει και βέβαια με τον ελεύθερο λόγο μας πιέζουμε την κοινή γνώμη και τους δημοσιογράφους ώστε να ασχοληθούν με θέματα που χωρίς την δική μας εμπλοκή θα περνούσαν απαρατήρητα.

Ταυτόχρονα λειτουργούμε ελεγκτικά όχι σαν σοφοί κριτές αλλά σαν αναγνώστες ακροατές και τηλεθεατές που τώρα έχουν ένα τρόπο να εκφράσουν την αποδοκιμασία ή τον θαυμασμό τους σε όσα τα ΜΜΕ παρουσιάζουν.

Δεν πιστεύω ότι εμείς οι ιστολόγοι πρέπει ή μπορούμε να φοβίσουμε τους δημοσιογράφους.

Ο ρόλος μας δεν είναι να αντικαταστήσουμε τους επαγγελματίες αλλά να τους διευκολύνουμε ή αν είναι απαραίτητο να τους πιέσουμε να γίνουν καλύτεροι.

Η τάση αντικατάστασης -στην συνείδηση των πολιτών- του ρόλου των παραδοσιακών ΜΜΕ από τα ιστολόγια, οφείλεται στα λάθη των πρώτων και όχι στην αξιοπιστία των μπλογκ.

Το ιστολογείν πρέπει κατά την γνώμη να μείνει συνώνυμο του αυθορμητισμού, της υποκειμενικότητας και του ανορθόδοξου και όχι της σοβαρότητας και ψυχρής αντικειμενικότητας που πρέπει να συνοδεύει την τέταρτη εξουσία.

Βέβαια αν τα παραδοσιακά μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν λάβουν σοβαρά τα μηνύματα των καιρών, τότε αναπόφευκτα  θα αντιμετωπίσουν ισχυρά προβλήματα από ένα σχετικό νέο είδος εναλλακτικής ενημέρωσης που θα στηρίζεται στην εκπληκτική δυνατότητα του ιντερνετ να λειτουργεί διαδραστικά.

Δεν είναι λοιπόν οι ιστολόγοι κίνδυνος για τους δημοσιογράφους αλλά μοναδική ευκαιρία των παραδοσιακών μέσων να ανανεωθούν με φρέσκες ιδέες και ανθρώπινο δυναμικό, πριν το ίδιο το διαδίκτυο ή οι άνθρωποι που το αποτελούν επαναστατήσουν και αναλάβουν οι ίδιοι τους ρόλους της πηγής και του μέσου μεταφοράς της είδησης, τιμωρώντας με απομόνωση όσους επαγγελματίες αντιμετώπισαν την ενημέρωση σαν ευκαιρία άσκησης επιρροής και όχι σαν λειτούργημα.

Σημ:Μέρος των παραπάνω σκέψεων έχουν δημοσιευθεί στην εφημερήδα Ελεύθερος Τύπος πριν λίγες ημέρες. Είμαι σίγουρος ότι αρκετοί θα διαφωνήσετε με τον συλλογισμό μου.

Όμως επιμένω να διαχωρίζω εμάς τους εραστές της είδησης από τους επαγγελματίας όχι γιατί έχω την διάθεση να μειώσω τις δικές μας δυνατότητες ή την συνεισφορά μας στην ενημέρωση, αλλά γιατί είναι ανάγκη στην κοινωνία μας να υπάρχουν επαγγελματίες που να αναλαμβάνουν αυτό το ρόλο.

Είναι αλήθεια ότι η δημοσιογραφία έχει δεχθεί πλήγματα στην αξιοπιστία της και δικαιολογημένα όλοι μας αμφισβητούμε την εγκυρότητα και τα κίνητρα των παραδοσιακών ΜΜΕ. Όμως αυτό δεν σημαίνει πως μια κοινωνία χωρίς αυτά θα ήταν καλύτερα ενημερωμένη και περισσότερο δημοκρατική.

Advertisements

  1. { Η ματιά μας αν και συχνά είναι ενδιαφέρουσα, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί σαν αντικειμενική. Ακόμη και αν διαθέτουμε ταλέντο, δεν έχουμε τα απαραίτητα εργαλεία και τις γνώσεις ώστε να παράγουμε ειδήσεις διότι στην πλειοψηφία μας δεν ακολουθούμε κανόνες δεοντολογίας, δεν έχουμε την δυνατότητα να διασταυρώσουμε και να ελέγξουμε όσα μεταφέρουμε στα κείμενά μας }
    Διαβασα με προσοχη ολη την αναρτηση σου!
    Κρατω την παρενθεση! Μακαρι να το συνειδητοποιησουν αυτο και αλλοι συνιστολογοι ..
    welcome back και καλησπερα!

  2. Καλησπέρα Λιακάδα 🙂 και ευχαριστώ για το ποδαρικό !!!

  3. Ελπιζω να ειναι καλο! 😀
    welcome back Parafwnix!

  4. glaykiyou

    τα blog έχουν όμως ένα πολύ καλό…\
    υπάρχουν σχόλια..
    ενώ στον Χατζηνικολάου στην τηλεόραση πως θα αντιδράσεις??ή στον Πρετεντέρη??
    Το πολύ πολύ να δώσεις μια μούτζα..
    τα blog δίνουν βήμα για έντονο προβληματισμό…και σε αυτά όπως και παντού σήμερα απαιτείται κριτική σκέψη και αντιληπτική ικανότητα!

  5. Γιάννης Παπαϊωάννου

    Το Ιστολογείν δεν είναι δημοσιογραφία. Ούτε o bloger δημοσιογράφος
    Κάποιος ιστορικός που θα μας διαβάσει στο μέλλον θα μας αντιμετωπίσει ως ηθογράφους.
    Αν το καλοσκεφτείς αυτό κάνουμε. Ασχολούμαστε και περιγράφουμε τα ήθη της εποχής μας και την σύγχρονη κουλτούρα. Κρίνουμε με βάση αυτή και ουσιαστικά γεφυρώνουμε την λαϊκή κουλτούρα με την επικρατούσα ή την «κυρίαρχη» (εάν θες).

    Έτσι το bloging λειτουργεί αμφίδρομα. Μέσα από αυτό οι elites θα μάθουν τι «παίζεται» στην βάση και η Βάση θα κράξει τις elites αναζητώντας αποσυμπίεση και εκτόνωση. Χρήσιμο.
    Εάν σκεφτείς ότι μέχρι πριν λίγο ο μόνος τρόπος για να «κράξεις» ήταν να στείλεις επιστολή σε εφημερίδα (που δεν θα δημοσιεύονταν) ή να γράψεις συνθήματα στους τοίχους. Συμπερασματικά εάν δεν υπήρχε το bloging θα έπρεπε να το ανακαλύψουμε.

    Ένας Ιστορικός όμως, που θα έβλεπε την δουλειά μας στο μέλλον θα την θεωρούσε ηθογραφική μιας εποχής. Της εποχής μας.

    Ηθογραφία λοιπόν !

    Γιαννης Παπαϊωαννου

  6. και , συμπληρωνοντας τη Γλαυκη, για τον Βερυκιο? χααχ
    Οχι πες μου τι εχεις να πεις!

  7. sos

    omologw oti pas enantia sto revma parafone… alla exeis dikio
    eseis oi bloger exete kavalisei to kalami kai nomizete pos apoktisate exoysia.

  8. το κομμάτι των βλογκ που «φαίνονται» πολύ ανήκει σε δημοσιογράφους που κάνουν όλα όσα λες και κάτι ακόμη περισσότερο: προσπαθούν να καπελώσουν τη φάση με τα «όπλα» που έρχονται από το παρελθόν. Κάποιοι πιστεύουν ότι εξ αιτίας αυτού του γεγονότος τα βλογ πέθαναν και δεν το ξέρουν.
    Εγώ δεν το πιστεύω. Πιστεύω αντίθετα ότι τα «δημοσιογραφικά» βλογκια έχουν το κοινό που αρέσκεται να χώνει τη μύτη του σε έναν τόσο … μικρό «μικρόκοσμο» που μπορεί να λαμπυρίζει αλλά δε Λάμπει.
    Τα βλογκς όμως είναι οι άνθρωποι που τα γράφουν. Κι ευτυχώς οι κανονικοί άνθρωποι (ακόμη κι όταν διαφωνείς μαζί τους) είναι περισσότεροι από τους … δημοσιογραφ-ο-βλογκίστες!
    http://www.u-hoo.gr/gianniskafatos




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: