Ακρόπολη Ηλιθίων

Δυο τρεις μήνες πριν, σε μια μεσημεριανή μου εξόρμηση στα μπριζολάδικα της Ευριπίδου, γνώρισα έναν κυριούλη που κατάφερε έστω και προσωρινά, να αναπτερώσει το ηθικό μου.

closed-sign-smer.jpg

Ήταν γύρω στα 60, χαμογελαστός, κόκκινος από την πρόωρη για τα Ευρωπαϊκά δεδομένα Αθηναϊκή ηλιοφάνεια και μιλούσε αγγλικά με βαριά Σκωτσέζικη προφορά.

Αν και Βρετανός, ζούσε πολλά χρόνια σε ένα μικρό νησάκι-ανεξάρτητο κρατίδιο-φορολογικό παράδεισο, χωμένο σε μια γωνιά, στο κανάλι της Μάνχης . Το όνομα του κράτους νησιού του, μου διαφεύγει (και ομολογώ βαριέμαι να το googliso) και δεν είναι to island of Man.

Δεν θα σας κουράσω με την πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία αυτού του ανθρώπου, αλλά θα σας αναφέρω την απάντηση που μου έδωσε, όταν τον ρώτησα πως και ήρθε στην Ελλάδα.

Ο κύριος έλαμψε, γούρλωσε τα μπλε του μάτια, χαμογέλασε και μου απάντησε με τα περίεργα αγγλικά του.

» It was my dream since i was a kid»

Συνέχισε εξηγώντας μου πως σε όλη του την ζωή ονειρευόταν να επισκεφθεί την χώρα μας, πως μήνες πριν το ταξίδι, μάθαινε ελληνικά, πως ένιωθε σαν παιδί τώρα που κατάφερε να πατήσει το πόδι του στην Ελλάδα.

Για να είμαι ειλικρινής δεν ήμουν σίγουρος, ότι έπρεπε να τον πιστέψω.

Όμως όταν αναφώνησε ότι ήταν συγκλονισμένος διότι μόλις είχε επιστρέψει από το μέρος, όπου ο Σωκράτης δίδασκε τους μαθητές του και πως έκλαψε όταν ανέβηκε στην Ακρόπολη, δεν είχα άλλη επιλογή από το να νιώσω και εγώ, έστω και για μια στιγμή, ότι κάτι διαφορετικό έχει τούτη η ρημαδοχώρα.

Είχα αποφασίσει να μην γράψω για το περιστατικό. Όχι ότι δεν είχα πολλά και ενδιαφέροντα να πω, αλλά γιατί ήθελα τη συζήτηση μαζί του, να την κρατήσω μέσα μου.

Δεν ήταν ένας άνθρωπος μορφωμένος όπως ίσως θα περιμένατε. Όμως είχε από μικρός διαβάσει τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς. Ήξερε κάποια αρχαία και έλπιζε κάποια στιγμή όταν θα βγει στην σύνταξη να μπορέσει να αγοράσει ένα σπιτάκι στην Αθήνα μας ώστε να ζήσει εδώ την υπόλοιπη ζωή του.

Είναι τόσο ευχάριστο το συναίσθημα αυτής της διήγησης και μόνο η ηλιθιότητα μας θα μπορούσε να χαλάσει την μαγεία της.

Μια ηλιθιότητα που εκφράζεται αυτή την περίοδο,

με τις συνεχείς απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων στην Ακρόπολη.

Όχι ότι δεν έχουμε συνηθίσει σε αυτή την χώρα, να μας πατάνε τον κάλο…

Οι καθηγητές απεργούν στις εξετάσεις, οι δικηγόροι στις εκλογές, οι ταξιτζήδες στις γιορτές, οι εφοριακοί όταν κάνουμε τις φορολογικές δηλώσεις…

Τα παραδείγματα είναι πολλά. Όμως τουλάχιστον τις συνέπειές των εκβιασμών, τις μοιραζόμαστε κυρίως μεταξύ μας.

Η κλειστή Ακρόπολη όμως,

δεν αφορά τους Ελληναράδες, αλλά τους φιλέλληνες.

Αφορά τους ανθρώπους που στερήθηκαν κάποια πολυτέλεια στην ζωή τους, για να επισκεφθούν, ότι νομίζουν πως έχει απομείνει από έναν μεγάλο πολιτισμό.

Η απογοήτευση του να ταξιδεύεις χιλιάδες χιλιόμετρα για να συναντήσεις το λίκνο του δημοκρατίας και αντί αυτού, να έρχεσαι σε άμεση επαφή με μια ασύδοτη συνδικα-ληστική εξουσιολαγνεία, το μόνο που μπορεί να δημιουργήσει, είναι ένα τεράστιο ερωτηματικό για το αν τελικά η δημοκρατία αξίζει τον κόπο της.

Δεν μπορεί ο κάθε κύριος να διασύρει αυτή την χώρα.

Δεν μπορεί ο καθένας να θεωρεί ότι είναι τσιφλίκι του, ο χώρος εργασίας του.

Σε ποια προηγμένη χώρα είναι τόσο εύκολη η λύση του κλειδώνω το μαγαζί και γράφω στα παλιά μου τα παπούτσια όσους περιμένουν να εξυπηρετηθούν.

Δεν ξέρω τα αιτήματα των κυρίων, ξέρω όμως ότι με αυτό τον τρόπο διεκδικώντας τα, προκαλούν τέτοια ζημιά που σημαίνει ότι δεν πονάνε την δουλειά τους.

Ας πάνε λοιπόν στο καλό, αλλά μην ακούσω κουβέντα αν κάποια στιγμή μα ανακοινώσουν ότι τα Ελγίνεια μάρμαρα δεν έρχονται στην Αθήνα, γιατί η Αθήνα τις κρίσιμες μέρες δεν μπορεί να τα επιδείξει.

Μην ακούσω κανέναν να γκρινιάζει αν ιδιώτες αναλάβουν τα μουσεία και την προώθηση του πολιτισμού μας.

Μην ακούσω τίποτα αν οι τουρίστες που ανέβηκαν τον λόφο της Ακροπόλεως και βρήκαν κάτι ηλίθιες πινακίδες με τα αιτήματα των απεργών, όταν επιστρέψουν στην χώρα τους, διαδώσουν πως εμείς οι Έλληνες είμαστε κρετίνοι…

Για την αντιγραφή

Παράφωνος.

Τα σχόλια δικά σας!!!


  1. Ναι είναι άσχημο (το λιγότερο) που είναι κλειστή η Ακρόπολη. Από την άλλη σκέψου ότι αν έκαναν την απεργία μέσα στο καταχείμωνο δε θα ήξερε κανείς ότι την κάνουν!

    Λοιπόν, αν δε κάνω κάποιο τραγικό λάθος, σ’ εκείνο το χαμένο νησάκι υπάρχει ένας Έλληνας που έχει μια pub στην άκρη ενός γκρεμού, εδώ και δεκαετίες.
    Είχε πάει για δουλειά ο νονός του άντρα μου και έπαθε πλάκα που βρήκε Έλληνα εκεί. Μιλάμε για 20 χρόνια πίσω!

  2. @CONFUCED είμαστε παντού !!! ΟΕΟ… Μήπως ξέρεις το όνομα του νησιού γιατί ακόμη δεν το γκούγκλισα

  3. confused δηλαδή έχει κανείς δικαίωμα να κλέιενιε την Ακρόπολη; Να απεργεί; ΜΗΝ ΤΡΕΛΑΘΟΥΜΕ! Ας πάει να απεργήσει έξω από το Υπ.Πολιτισμού. Ας πάει να φτύσει τον Βουλγαράκη…δεν είναι κτήμα του όμως η Ακρόπολή. Ούτε «δουλεια» του. Είναι προσφορά η εργασία σε τέτοια μέρη. Σορρυ κι όλας αλλά….
    Παράφονε εγώ πάντως, όπου κι αν ταξίδεψα, οι πιο πολλοί δεν ήξεραν ποια είναι η Ελλάδα. Στην Κίνα μόνο, μου είπαν πως έχουμε καλό μπάσκετ.. 🙂

  4. Δεν το θυμάμαι ρε γμτ. Θα ρωτήσω τον νονό και θα σου πω 🙂

  5. Μένω σε ένα μέρος έξω από το Λονδίνο και πέφτω συνέχεια σε Αγγλους φιλέλληνες, που π.χ. πούλησαν τα πάντα και πήγαν για πέντε χρόνια στην Κρήτη , γιατί θαύμαζαν το Καζαντζάκη και άλλα τέτοια ωραία. Και πάντα μας κοιτάζουν με απορία που αφήσαμε τον παράδεισο (της Απεργίας, της Ανοργανωσιάς και του Βύσματος). Τι να πεις…

  6. Τί να σχολιάσω καλέ μου ; ….
    Τα είπες όλα .
    Απόλυτη απογοήτευση …..
    Οπου κι αν σταθώ , αυτός ο τόπος θα με πληγώνει …Καπως έτσι δεν είπε ο ποιητής ; ….Κάπως έτσι ….
    Απο την άλλη ,…τί να …ονειρευτείς ; Επιστρατεύσεις ; Βία ; Γρήγορη ικανοποίηση «αιτημάτων» εις βάρος άλλων ; Ψέμματα ; Υποκρισίες ; ….Να ονειρευτούμε άλλες εποχές , που οι εργαζόμενοι δεν …απεργούσαν , και την Ακρόπολη την φύλαγε και την «πλάσαρε» στους τουρίστες ο ….Στρατός ; …Θεέ μου …ανατρίχιασα …
    Καλή σας μέρα ….

  7. @Μάνο αφού στην Κίνα μας ξέρουν μόνο για το Μπάσκετ φαντάσου που καταντήσαμε…

    @confused τι απάντησε;

    @φουρφούρι μόνο πέντε χρόνια άντεξαν 😉

    @silia καλή σου μέρα. Δεν είναι φυσικά η λύση της βίας, γιατί το πρόβλημα έχει σχέση με την παιδεία μας. Δεν καταλαβαίνουμε την αξία ορισμένων πραγμάτων όταν όλος ο υπόλοιπος κόσμος μας ζηλεύει γι αυτά. Από την άλλη το υπουργείο θα έπρεπε να βρεί έναν τρόπο τα αρχαία να μείνουν ανοικτά έστω και με μετάθεση άλλων υπαλλήλων.

  8. η ακροπολη τελικα ανηκει στους φυλακες.Ας κατεβουν στον Πειραια για να δουν τα σκουπιδια.Θα συγκρινουν τους 2 πολιτισμους.




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: