Ασυναρτησίες…

Προσπάθησα να μείνω όσο μακριά μπορούσα.nsu0044l.jpg

Πιστεύοντας ότι είχα εδώ και ένα χρόνο εξαρτηθεί από την μαγεία του blogging και όφειλα στον εαυτό μου την απεξάρτηση αποφάσισα να «εξαφανιστώ». Έτσι ακολούθησα την συνταγή του μετανοημένου καπνιστή που εξασφαλίζει για 7 ημέρες αποχή από το τσιγάρο ώστε να του περάσει η ανάγκη για νικοτίνη

Όχι ότι ντρέπομαι που απολάμβανα την επικοινωνία εδώ μέσα, αλλά από την άλλη ήθελα να διαχωρίσω την ηδονή του «επικοινωνείν» με αυτή την εγωιστική ικανοποίηση που έρχεται όταν άγνωστοι άνθρωποι, που δεν έχουν καμία υποχρέωση να ασχολούνται με τις βλακείες που γράφω, σπαταλούσαν λίγο από τον πολύτιμο χρόνο τους για να περιπλανηθούν στα σκονισμένα ράφια του μαγαζιού μου.

Τα κατάφερα και σε αυτό βοήθησαν οι συγκυρίες. Έμεινα μέρες χωρίς να επισκεφθώ την βιτρίνα μου και ομολογώ ότι μου έκανε καλό.

Είχα αποφασίσει να αφήσω την μοίρα να κατευθύνει με τα παιχνίδια της το επόμενό μου βήμα. Οι ιδέες είναι εδώ και μήνες πάρα πολλές. Δεν είναι όμως ούτε εύκολο να τις υλοποιήσω ούτε για να είμαι ειλικρινής θέλω να τις υλοποιήσω μόνος μου.

Αγαπάω αυτό το μέσο, πιστεύω ότι κρύβει μέσα του μία επανάσταση που επηρεάζει την κοινωνία μας κάθε μέρα και περισσότερο.

Σε αυτή την επανάσταση ασυνείδητα στην αρχή συμμετείχα. Όχι βέβαια σαν σημαντικό της στέλεχος αλλά σαν ένας απορροφημένος από το θέαμα θεατής που σιγοψιθυρίζει τους στοίχους και τις μουσικές, που οι καλλιτέχνες στο βάθος της σκηνής γεννούν μέσα από τα σπλάχνα τους. Καμιά φορά τύχαινε να χαμηλώνουν τα μικρόφωνα και η δική μου φάλτσα φωνή ακουγόταν ενοχλητική σαν ξεκούρδιστο όργανο που καταστρέφει μια συγχορδία.

Κάποιες στιγμές, τα χειροκροτήματα με κάνανε να χαμογελώ ακόμη και αν δεν αφορούσαν αποκλειστικά εμένα. Άλλες φορές με τρόμαζαν και ήθελα να κρυφτώ σε σκοτεινές γωνιές.

Μην μπερδεύεστε. Δεν με φοβίζανε. Απλά με τρόμαζε η πιθανότητα να αλλοιωθεί η προσωπικότητά μου, οι περίεργες αρχές που έχτισαν με κόπο οι μέχρι τώρα εμπειρίες μου, οι στόχοι που έθεσα από την στιγμή που άρχισα να μπλογκάρω. Έτσι μπορεί κανείς να εξηγήσει περίεργες εξαφανίσεις μου μέχρι να χαθούν οι Παραφωνιάδες από τις περιβόητες λίστες, το ότι αρνιόμουν να μπω στο παιχνίδι των δημοσίων σχέσεων αποφεύγοντας να σχολιάσω ακόμη και μπλογκ που πολύ συχνά επισκεπτόμουν ακόμη και το γεγονός ότι κράτησα την περσόνα του παράφωνου, μακριά ακόμη και από τους φίλους μου.

Σήμερα, η μάλλον για να είμαι πιο ακριβής, χθες επέστρεψα στον τόπο του εγκλήματος έτοιμος να μαζέψω τις σκόνες στα ράφια μου. Σοκαρισμένος ανακάλυψα ότι το γραμματοκιβώτιο των Παραφωνιάδων ήταν γεμάτο. Άγνωστοι οι περισσότεροι αποστολείς των μηνυμάτων, έκαναν τον κόπο να μου πουν μια καλή κουβέντα, να με ρωτήσουν γιατί αποφάσισα να απομακρυνθώ, να με ευχαριστήσουν που τους έφτιαξα το κέφι κάποιες δύσκολες στιγμές της ζωής τους…  Θα προσπαθήσω να απαντήσω στα μαιλ σύντομα. Επίσης θα προσπαθήσω να απαντήσω και στα σχόλια που ήταν ομολογώ τις περισσότερες φορές συγκινητικά.

Αρκετοί από εσάς που σχολιάσατε  ξέρω ότι διαβάζατε τις παραφωνιάδες αποφεύγοντας να κάνετε αισθητή την παρουσία σας. Άλλοι είστε παλιοί γνώριμοι και θα τολμούσα να πω φίλοι. Σε κάθε περίπτωση σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια.

Έγιναν πολλά από τότε που σβήνοντας το πρώτο κεράκι των γενεθλίων μου αποφάσισα να κλείσω τον πρώτο κύκλο των παραφωνιάδων.

Το σημαντικότερο από αυτά ήταν το πρώτο Greek Bloggers Camp στην Ιο στο οποίο συμμετείχα (ευτυχώς). Η εμπειρία ήταν μοναδική. Είχα να νιώσω έτσι από παιδί όταν με τον αγαπημένο μου φίλο περπατούσαμε ώρες συζητώντας για το πως θα αλλάξουμε τον κόσμο. Βέβαια τον κόσμο δεν τον αλλάξαμε αλλά δεν επιτρέψαμε τουλάχιστον ο κόσμος να αλλάξει εμάς.

Οι ατέλειωτες ώρες συζητήσεων είχαν ποικίλη θεματολογία.

Όμως ανεξάρτητα από τα θέματα και τους συνομιλητές το συναίσθημα ήταν το ίδιο.

Ατέλειωτη συναισθηματική φόρτιση…

Μια φόρτιση για την οποία θα γράψω σε μεθεπόμενο τεύχος διότι στο επόμενο έχω την παραγγελιά της ψιλικατζούς που ανυπομονώ να της την αφιερώσω .

Advertisements

  1. Καλώς ξανάρθες !!
    Πολύ χαρηκα !

    😀

  2. @x-psilikatzoy 🙂 🙂 🙂
    @Estrella τώρα χαίρεσαι σε λίγο καιρό να δούμε 🙂
    @confused αυτό το ποστ έφερε πολλά χαμόγελα στην ζωή μου… πάρε και εσύ ένα 🙂




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: