Τσε και αν θέλεις Βάρα…

Το ποστ αυτό ξεκίνησε σαν σχόλιο

fpagecandy.jpg

στο ποστ του αγαπητού AFM, για το περιοδικό HETERON 1/2 . Η παρουσίαση αυτού του δυστυχώς «ξεχασμένου» περιοδικού ξεπεράστηκε σύντομα από τα σχόλια λόγω της αποκάλυψης ότι στο περιοδικό, ο Τσε (ένας είναι ο Τσε) αναφέρεται σαν τύπος που δεν γούσταρε τους gay με αποτέλεσμα να τους κλειδαμπαρώσει στα κάτεργα για εργασιοθεραπεία.

Δεν έχω διαβάσει το περιοδικό, φαντάζομαι ότι οι περισσότεροι σχολιαστές του ποστ, επίσης δεν έχουν βρει το συγκεκριμένο έντυπο, αλλά σε κάθε περίπτωση δεν μπορώ να καταλάβω γιατί μας τρομάζει τόσο πολύ η πιθανότητα να είναι πραγματικό γεγονός το μίσος του Τσε στους ομοφυλόφιλους.

Δεν καταλαβαίνω γιατί οποιοσδήποτε επαναστάτης αποκλείεται να έπραξε με τρόπο συντηρητικό (αυτή την λέξη ποτέ δεν την κατάλαβα).

Αυτό το αλάθητο του Πάπα που τόσο μας αηδιάζει όλους όσους δεν είμαστε φανατικοί καθολικοί, όταν αφορά δικούς μας ήρωες ξαφνικά γίνεται απαραίτητο συστατικό της προσωπικότητάς τους.
Δεν μου αρέσει αυτή η εξιδανίκευση προσώπων. Άλλωστε η κάθε πράξη πρέπει να κρίνεται με βάση τα δεδομένα και τα πιστεύω της εποχής.

Δηλαδή αποκλείεται φιγούρες ισχυρές που έχουν δημιουργήσει σχολές σκέψης, όταν γυρίζανε σπίτι να παίζανε χαστούκια με την γυναίκα τους; Να είχαν γκόμενα; Να πηδούσαν αγοράκια ή κοριτσάκια εκμεταλλευόμενοι τη εξουσία τους; Και αν το κάνανε γιατί πρέπει απαραίτητα να καταρρέει η κοσμοθεωρία τους σαν να ναι από τραπουλόχαρτα.

Θα σας πω για έναν από τους δικούς μου ήρωες.

Τον αγαπητό κύριο Φρόυντ.

Δημιούργησε ολόκληρη σχολή σκέψης που άγγιξε σχεδόν όλους τομείς των θεωρητικών επιστημών. Παρόλα αυτά ποτέ δεν διάβαζα σαν ευαγγέλιο όσα έγραψε, ακόμη και όταν ήμουν πιτσιρικάς και δεν είχα ιδέα από ψυχανάλυση.

Ακόμη και οι ίδιοι του οι μαθητές τον αμφισβήτησαν και μάλιστα ευτυχώς για εμάς τους υπόλοιπους γιατί έτσι προέβαλαν τις δικές τους απόψεις για το έργο του και τόνισαν ο κάθε ένας διαφορετικές πτυχές του.

Και όσοι δεν τον αμφισβήτησαν;

Την πάτησαν και θα σας πω ένα παράδειγμα που θα σας κάνει να χαμογελάσετε.

Όλοι οι ψυχαναλυτές ακολουθούσαν το πλαίσιο στο οποίο έκανε ψυχανάλυση ο Φροιντ.

Ο ασθενής ξαπλωμένος και ο θεραπευτής σε μια καρέκλα δίπλα του χωρίς όμως οπτική επαφή.

Πάρα πολύ εξύμνησαν την μεγαλοφυΐα του Φρόιντ και την αποτελεσματικότητα αυτής της χωροταξικής διάταξης που ευνοούσε την διαδικασία της θεραπείας. Πολλοί μελέτησαν και έγραψαν τα δικά τους εργασίες (κάτι σαν επιστημονικά ποστ) προσπαθώντας να ερμηνεύσουν την δυναμική που αναπτύσσεται κατά την διάρκεια του «ξαπλώστε και δεν σας βλέπω » και πολλοί τα κατάφεραν.

Το ενδιαφέρον είναι ότι μέσα στην ιδιοφυΐα του ο Φρόυντ είχε και ο ίδιος μερικά προβληματάκια.

Ένα από αυτά ήταν ότι δεν μπορούσε κατά την διάρκεια της θεραπευτικής διαδικασίας να κοιτά τον ασθενή του στα μάτια.

Έτσι κατέληξε στο να τον βάζει να ξαπλώνει ώστε να αποφεύγει το βλέμμα του.

Με λίγα λόγια δεν ξέρω αν ο Τσε ήταν κρυφο-γκέι, αν γούσταρε τους gay αλλά έπρεπε να το κρύψει λόγω της συντηρητικής κοινωνίας, ή αν απλά τους μισούσε.

Ξέρω όμως ότι και αυτός ήταν ένας άνθρωπος σαν και εμάς και είχε τις αδυναμίες του, τις ανασφάλειες του, τα κόμπλεξ του, και την μαλακία που δέρνει όλους μας.

Ας μην τον αντιμετωπίζουμε σαν θεό, άλλωστε αν δεν κάνω λάθος,

medium_dark.jpg

ούτε ο ίδιος δεν πολυπίστευε σε θεούς και δαίμονες….

Τα σχόλια δικά σας…

Advertisements

  1. Δίκιο έχεις αλλά πού να το ‘βρεις.
    Η εποχή του Τσε ήταν συγκεκριμένη και τα ήθη της επίσης.

  2. Η εξιδανίκευση – και εν πολλοίς – η αποπροσωποποίηση των ηρώων είναι συστατικό κάθε μεταεπαναστατικής εποχής. Ακόμα και στα δική μας Ιστορία ο «λόγος» του Γεώργιου Καραϊσκάκη δεν ακούγεται πουθενά, γιατί ο άνθρωπος μπινελίκωνε τους πάντες… αυτό προσωπικά μού τον έκανε βέβαια πιο συμπαθή όταν το έμαθα, αλλά γενικά δημιούργησε μια αμηχανία αφού δεν «υπάκουε στην εικόνα» του Εθνεγέρτη.

    Στο θέμα Τσε, έχει άλλωστε ειπωθεί – από τον εκτελεστή του , όσο αξιόπιστο μπορεί να είναι αυτό – ότι τον παρακαλούσε να μην τον σκοτώσει. Πραγματικά ούτε αυτό με χαλάει. Οι άνθρωποι είναι άνθρωποι κι ευτυχώς που και οι επαναστάτες το ίδιο… το μείγμα συντηρητισμού και επαναστατικότητας είναι σε καθέναν διαφορετικό. Κι όποιος ερμηνεύει κάποιον άλλον σαν «απόλυτο πρότυπο», στο τέλος μάλλον την πατάει.

    Ωραίο αυτό για τον Φρόιντ… δεν το είχα ξανατρακάρει.

  3. wrathchild

    Εφοσον μιλαμε για ανθρωπους τιποτα δεν αποκλειεται και τιποτα δεν ειναι δεδομενο

  4. Απο τον Τσε στον Φροιντ και μετα που αλλου θα παμε ενας Θεος το ξερει… Εφόσον δεν ζει ο ιδιος ο Τσε για να μας πει την αποψη του, θα αρκεστουμε σε ολα οσα διαβασουμε ή ακουσουμε απο καποιους που υποτιθεμενα τον γνωριζαν ή τον ειχαν συναντησει. Οπως προανεφερα σε αλλο σχολιο σε αλλο blog (συμφωνοντας μαλιστα με τον Σκυλο της Βαλια Καλντα) εκεινη την εποχη θανατωνονταν ακομη μαυροι και κομμουνιστες πολλω μαλλον δε οι ομοφυλοφιλοι που θα διωκονταν ως αρρωστοι και μιασματα. Ο καθενας μας μπορει μονο να πιστεψει αυτο που του αρεσει περισσοτερο και αυτο που του «κολλαει» καλυτερα…

  5. Κάτι ήξεραν οι αρχαίοι Έλληνες που έδιναν στους θεούς τους, τα δικά τους ελαττώματα.
    Η Ελένη Βακαλό μου είπε κάποτε ότι το να κρίνουμε τους ανθρώπους άλλων εποχών με τα σημερινά δεδομένα, είναι πενία του πνεύματος.
    Πόσο δίκαιο είχε.

  6. @Σκύλε, δεν καίγομαι κιόλας να το βρω το δίκιο μου. Απλά αναρωτιέμαι γιατί υποβιβάζουμε τους εαυτούς μας με το να θεοποιούμε τους άλλους.
    @Pikei, ούτε εγώ γνώριζα ότι ο Καραϊσκάκης ήταν βρωμόστομα, όχι ότι θα με χάλαγε; Δηλαδή τι φανταζόμασταν ότι φώναζε τα παλικάρια του να πάνε να σφάξουν τους Τούρκους αποκαλώντας τους «κυρίους».
    @wrathchild, τίποτα…
    @alagrecque, για να είμαι ειλικρινής δεν μου αρέσει να αντικαταστήσουμε την ιστορική αλήθεια με αυτή που μας βολεύει αλλά είναι μια αλήθεια που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί όσο και αν με βολεύει… 😉
    @Indictos, έχεις δίκιο και δεν το είχα σκεφθεί. Κάποτε με ενοχλούσε αλλά τώρα άλλαξα γνώμη. Καλύτερα θεούς με ελαττώματα θνητών παρά θνητούς με ελαττώματα θεών…

  7. Maya

    Πιστεύω ότι κανείς από τους σχολιαστές του ΑΦΜ δεν είναι τόσο αφελής (κι αν είναι τον ζηλεύω!) ώστε να πιστεύει πως μία επανάσταση και μια ένοπλη αλλαγή καθεστώτος πραγματοποιήθηκε χωρίς σφάλματα και ακρότητες.
    Το πρόβλημα όμως που τίθεται εν προκειμένω, είναι ότι οι νέες γενιές, μπροστά στην υπερπληροφόρηση και στον κυνισμό της εποχής μας, βρίσκονται ξαφνικά χωρίς πρότυπα. Σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελα να έχουμε τεχνητά πρότυπα, αλλά είναι αλήθεια πως η ζωή του Τσε, είναι ένα παράδειγμα επαναστάτη κι αποτέλεσε σύμβολο όλων των αγώνων απο ‘κει κι έπειτα.
    Και πού να ψάξουν πλέον οι νέοι για έμπνευση και για δύναμη; Στα γήπεδα; Στην τηλεόραση; Το βλέπω ίσως λίγο μοραλιστικά και ρομαντικά… Επίσης, βρίσκω πως το παράδειγμα του Φρόυντ δεν έχει να κάνει με αυτήν την υπόθεση, καθώς οι επιστήμες εξελίσσονται. Είναι το μόνο βέβαιο. Η ανάγκη των λαών όμως για ελευθερία και η επανάσταση, είναι σταθερές αιώνων.
    Κι αν θέλετε, το παράδειγμα της Κούβας σαν καθεστός, δεν είναι επιτυχημένο. Πού μειώνει όμως αυτό την αξία της εξέργεσης ενάντια στη δικτατορία;

  8. @parafonos : δεν διαφωνω μαζι σου εφόσον υπαρχει αποδεδειγμενο ιστορικο γεγονος. Πως θα μπορουσα αλλωστε να αμφισβητησω ή να αντικαταστησω την ιστορια και την αληθεια. Νομιζω πως στο συγκεκριμενο θεμα υπαρχει μια διχογνωμια που φανταζομαι μονο ο ιδιος ο Τσε σημερα θα μπορουσε να απαντησει. Απλα σημερα δεν μπορω να πιστεψω ουτε την μια ουτε και την αλλη πλευρα του θεματος, παρα μπορω να ειμαι επιφυλακτικος και σε αναμονη περισσοτερων λεπτομερειων ή και μαρτυριων απο αλλους που εζησαν για να τα μεταφερουν

  9. Σωστά αυτά που λες. Μα ας κοιτάξουμε γύρω μας λίγο. Πόσοι από εμάς δεν έχουν αδικηθεί σε κάτι που κάνουν τέλεια μόνο και μόνο για κάτι ‘κακό’ που κάνουν σε άσχετο χώρο και χρόνο; Το ΄κακό’ και το καλό είναι σχετικά με την ηθική της εποχής

  10. Αν οι ανθρωποι δεν ειχαμε αδυναμιες θα λεγόμασταν Θεοί… Εξάλλου οι αδυναμίες μας είναι η ομορφιά της ζωής…

    ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

  11. syneas

    Δίπλα απο την οθόνη του υπολογιστή έχω τη γνωστή αφίσα του Τσε.Είναι ο ήρωας μου!
    Αν δεν τον είχαν δολοφονήσει το 1967 οι φασίστες, μπορεί να υποδεχόταν κι αυτός μαζί με το Φιντέλ τον Πάπα με τεμενάδες.
    Τουλάχιστον αυτός γλύτωσε τον διασυρμό και με τον θάνατό του έδωσε στη ζωή το πραγματικό της νόημα.
    Αν είχε πεθάνει κι ο Θεοδωράκης στη διάρκεια της χούντας, θα είχε προλάβει τον εξευτελισμό και δεν θα γινόταν ο χατζηαβάτης του Μητσοτάκη και ο αντίλαλος του χριστόδουλου.
    Αν αυτό ακούγεται ωμό,το κάνω επίτηδες!

  12. Ένα είναι σίγουρο ο κομμουνισμός ποτέ δεν χώνεψε τους ομοφυλόφιλους και αυτό φαίνεται και στις σημερινές θέσεις του ΚΚΕ… Πάνω κάτω αυτές οι θέσεις λένε ότι ομοφυλοφιλία είναι κάτι που προωθείτε από παγκόσμια-καπιταλιστικά κέντρα εξουσίας(!!!), ότι η ομοφυλοφιλία είναι απόρροια του καπιταλιστικού συστήματος και άλλα τέτοια τελείως κουλά.

    Πάρτε μια γεύση: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=538292

    A! Και δεν ξέρω τι ακριβώς έγινε στην Κούβα αλλά στην Σοβιετική Ένωση οι ομοφυλόφιλοι κυνηγήθηκαν ανηλεώς.

  13. Τα δημόσια πρόσωπα, είναι ή οφείλουν να είναι πρότυπα μιάς ηθικής με την πλατιά έννοια. Αν κάποιος δέρνει τη γυναίκα του και πηδάει αγοράκια, δεν μπορεί να το παίζει ούτε επαναστάτης ούτε μπορεί να είναι προτυπο.
    Η σημερινή κοινωνία ( με την έννοια της τάξης πραγμάτων που ισχύουν) δεν θέλει να αναγνωρίζει καμία ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΜΙΑ ΗΘΙΚΉ, γιατί έχει σαν αρχή ύπαρξης και επιβίωσης της την κλοπή και το έγκλημα. Το γεγονός, ότι δεν έχει ακόμα καταρρεύσει οφείλεται σε διατήρηση από συνήθεια αρχέγονων ηθικών που έχουμε κληρονομήσει από τους πατεράδες και μανάδες μας. Στηρίζεται δηλαδή στη λαϊκή ηθική και όχι στη δημόσια.
    Οσο για το Τσε:
    «Σκέφτομαι ότι ένα μεγάλο μέρος της δύναμης του Τσε Γκεβάρα, αυτής της μυστηριώδους ενέργειας η οποία επέζησε υπερβαίνοντας τον θάνατο και τα λάθη του, πηγάζει από ένα απλούστατο γεγονός: ήταν ένας ασυνήθιστος άνθρωπος, ο οποίος έλεγε αυτό που σκεφτόταν και έκανε αυτό που έλεγε». Με αυτά τα ολίγα και απλά λόγια μιλάει ο Eduardo Galeano για τον Τσε Γεβάρα.

  14. Γράφεις:»Ξέρω όμως ότι και αυτός ήταν ένας άνθρωπος σαν και εμάς και είχε τις αδυναμίες του, τις ανασφάλειες του, τα κόμπλεξ του, και την μαλακία που δέρνει όλους μας».
    Λάθος, υπάρχει μία πάστα ανθρώπων, που δεν μας μοιάζουν. Που δεν έχουν κόμπλεξ και ανασφάλειες. Που έχουν καθαρές απόψεις για τον κόσμο. Που δεν δέρνουν τις γυναίκες τους και δεν πηδάνε αγοράκια. Που είναι έτοιμοι να αφήσουν την ησυχίας τους για να πεθάνουν για τα ιδανικά τους. Που τους βασανίζουν και δεν βγάζουν λέξη. Που το χρήμα τους αφήνει αδιάφορους. Μπορεί αυτή η κάστα να λιγοστεύει, αλλά να είσαι σίγουρος, ότι όταν ο άνθρωπος σηκώσει κεφάλι, για να πετάξει από το σβέρκο του τα κάθε είδους σαμάρια, θα ξεπλυθεί και από αυτές τις μικρότητες που σήμερα τον κρατάνε δεμένο. Γιατί η «επανάσταση» πάνω απ όλα εξαγνίζει!
    Ακόμα, δεν έχουν πεθάνει τα ιδανικά!!!!!!

  15. @Maya σε λίγες γραμμές κατάφερες να θέσεις θέματα που ακόμη και με το ποστ μου δεν είχα σκεφθεί.
    Ειδικά για το θέμα των προτύπων ομολογώ ότι αν και εγώ δεν αναφέρθηκα, η σύνδεση με το θέμα είναι ενδιαφέρουσα. Πρότυπα σαν προσωπικότητες υπάρχουν ελάχιστα στην εποχή μας. Κι όσα υπάρχουν θα προτιμούσα να μην υπήρχαν. Η Βανδή και ο Ρέμος είναι εξαιρετική παρέα για τα μπουζούκια αλλά δεν θέλω το παιδί μου να ονειρεύεται την θέση του στην πίστα. Ούτε να πλάσει χαρακτήρα αντιγράφοντας τον δικό τους.
    Από την άλλη υπάρχουν ήρωες στην καθημερινότητά μας, που δεν τους γνωρίζουμε. Τα media δεν ασχολούνται ίσως με αυτούς γιατί δεν πουλάνε και νομίζω ότι φταίμε και εμείς γι αυτό. Δεν θα επεκταθώ εδώ, αλλά σε ευχαριστώ που επέκτεινες την σκέψη μου κατά πολύ…
    @alagreque δεν μπορώ να επιβεβαιώσω το γεγονός αλλά ούτε και να το θεωρήσω σαν ιστορική απάτη. Δεν έχει σημασία για τον συλλογισμό μου διότι το ερώτημα αφορά τον τρόπο που φανταζόμαστε τους ήρωες μας και όχι το αν αυτοί έχουν ψεγάδια που εμείς δεν μάθαμε ή δεν θα μάθουμε ποτέ.Το τελευταίο κατά την γνώμη μου είναι γεγονός αναμφισβήτητο.
    @Lisadel έχεις δίκιο και είναι μια άποψη που επιβεβαιώνει την θέση μου να μην ωραιοποιούμε τα πράγματα και να κρατάμε τα θετικά αφήνοντας τα αρνητικά στην άκρη…
    @zoaki ακόμα και οι θεοί λάθη κάνουν… Καλή Ανάσταση σε ευχαριστώ για τις ευχές.
    @Syneas ωμός αλλά λες αλήθειες που ακόμη και αν δεν μας βρίσκουν σύμφωνους δεν μας επιτρέπουν να τις απορρίψουμε 😉
    @ange-ta δεν είμαι σίγουρος αλλά νομίζω ότι πιστεύεις πως ο τσε αλλά και οι άνθρωποι που αλλάξανε την ιστορία, δεν είχαν αδυναμία. Προφανώς διαφωνώ αλλά από την άλλη απολαμβάνω την επιχειρηματολογία σου γιατί είναι ενδιαφέρουσα. Θα ήθελα να το συζητήσουμε γιατί νομίζω ότι ο ρομαντισμός σου ΔΥΣΤΥΧΩΣ (για όλους μας)δεν είναι το κυρίαρχο ρεύμα στην εποχή μας.
    Σου εύχομαι Καλή Ανάσταση.

  16. Θα συμφωνήσω μαζί σου παράφωνε. Κανείς δεν είναι τέλειος. Ευτυχώς ζούμε μία εποχή αλληλεπίδρασης, πολύ ισχυρής, όσοι μιλάμε σωστά και πολιτισμένα μέσω διαδικτύου. Στο παρελθόν ανακάλυψα έναν όχι και τόσο ιδανικό εαυτό μου, μέσα σε αυτό. Ανακάλυψα ότι ενώ οι φίλοι και οι φίλες μου με θεωρούν π.χ. πολύ νηφάλιο και ήπιο άνθρωπο, «καλό παιδί» και όλα τα συναφή, αυτό πριν πολύν καιρό αποτέλεσε αδυναμία, γιατί -τότε- μόλις πήρα το «βάπτισμα του πυρός» σε ένα χώρο διαλόγου όπου «όλα επιτρέπονται», υπήρξαν και άνθρωποι που με εξόργισαν πολύ, και μάλιστα δεν τσιγκουνεύτηκα τότε και στην ανταπόδωση… υβρεολογίων.

    Τώρα διανύω μία εποχή προσωπικής αναγέννησης, μεγαλύτερης ωριμότητας (ελπίζω) και ικανοποίησης μέσα από το διάβασμα κειμένων όπως το δικό σου. Και ιδιαίτερα εφόσον ΚΑΙ εγώ θαύμαζα ανέκαθεν τον Τσε, αλλά… ΔΕΝ βρίσκω το λόγο να αποκλείσω το ενδεχόμενο να είχε και εκείνος σοβαρά ελαττώματα, μόνο και μόνο για να τον εξιδανικεύσω.

    Παραδόξως, αυτή η ωριμότητα που έχει επίγνωση της ατέλειας, μέσω της αποδοχής της ατέλειας μπορεί να φτάσει σε ένα νέο είδος τελειότητας, έστω σαν ιδανικό. Αυτό το αγαθό του σωστού διαλόγου, για παράδειγμα, που μας στέρησαν τόσο πολύ οι σκυλοκαυγάδες στα τηλεοπτικά κανάλια. Αυτή τη νέα ωριμότητα τη θεωρώ μάλιστα σαν την απαραίτητη προϋπόθεση για να μείνει κανείς… νέος ή παιδί, γιατί αν την εφαρμόσει στον εαυτό του απολαμβάνει το αγαθό μιας πολύ πιό ανοιχτής προσωπικής εξέλιξης, αποβάλλοντας τις μολυσματικές ασθένειες δογματισμών και φανατισμών. Η παιδικότητα έγκειται στο ότι… αν ρωτήσετε οποιοδήποτε (ανεπηρέαστο) παιδί ΔΕΝ καταλαβαίνει τίποτε από δόγματα.

    Ενα παράδειγμα αυτής της σιωπηλής αναγέννησης είναι και το κείμενό σου, που μία δεκαετία πριν θα ήταν αδύνατο να εμφανιστεί στο διαδίκτυο. Ενα άλλο παράδειγμα είναι η φίλη μας η ange-ta, την οποία εκτιμώ πολύ για τον ιδεαλισμό της, και είμαι ιδιαίτερα ευγνώμων που δεν παρεξήγησε τις κόσμιες διαφωνίες που είχα μαζί της κάποτε, όσον αφορά κάποιους μάλλον… ατυχείς στίχους που (δυστυχώς) έγραψε ο ποιητής Σολωμός. Αν δεν είχαμε λύσει εκείνη την παρεξήγηση, και αν δεν είχε γίνει σαφές ότι ακόμη και πολύ μεγάλοι ποιητές μπορούν κάλλιστα να κάνουν μεγάλα λάθη, ή να γράψουν στίχους με μεγάλα σφάλματα, θα είμασταν… και τώρα τσακωμένοι! 🙂

    Τέλος, ο ιδεαλισμός που εξέφρασε η ange-ta δεν είναι αντιφατικός με την ατελή φύση του ανθρώπου, γιατί είναι μία «τάση» που πλησιάζουμε, αλλά ποτέ δεν φτάνουμε. Και φυσικά υπάρχουν πολλών ειδών προσωπικές ατέλειες, μερικές εντελώς ασήμαντες (π.χ. το να καπνίζει κανείς… πούρα ενώ ξέρει ότι βλάπτουν την… υγεία του -κάτι που ΣΙΓΟΥΡΑ έκανε ο Τσε -χεχε) και άλλες λιγότερο ασήμαντες ή και εντελώς απαράδεκτες (π.χ. το να… πηδάει αγοράκια).

    Η αγάπη προς έναν άνθρωπο που ενσαρκώνει κάποιο ιδανικό δεν πρέπει να τυφλώνεται από την εξιδανίκευσή του, γιατί… σίγουρα αυτή την εξιδανίκευση, μετά, κάποιοι… άλλοι είναι μοιραίο να την πληρώσουν (π.χ. λασπωνόμενοι άδικα επειδή απέδειξαν τις ατέλειες κάποιου «ιδανικού προσώπου»)…

    Αυτά. 🙂




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: