Δεν δημοσιογραφώ, άρα δεν υπάρχω…

Μία από τις ερωτήσεις του Ζαφείρη Καραμπάση στην έρευνά του για τους blogger, ήταν εάν, θεωρούμε τα μπλόγκ μας, δημοσιογραφικά.

yw-main.jpg

 

Δύσκολα θα μπορούσα να δώσω απάντηση με ένα «κλικ» όπως μου ζητά ο ερευνητής.

Άλλωστε ακόμη και τότε, που οι αγαπημένοι μου Άγγελος και Αγγελική, (εκδότης και αρχισυντάκτρια), μου εμπιστεύθηκαν μια γωνιά από την εφημερίδα τους, για να ξεκινήσω τις Παραφωνιάδες, δεν αναγνώριζα τον εαυτό μου σαν δημοσιογράφο.

Όμως προφανώς η ερώτηση δεν αφορά εμένα, αλλά αρκετά εκατομμύρια μπλόγκερ σε όλο τον κόσμο που αντιμετωπίζουν το blog τους, σαν ένα σύγχρονο μέσο προβολής της καθημερινότητας, όπως οι ίδιοι την παρατηρούν, συχνά πασπαλισμένη με συναισθήματα, σκέψεις και σχόλια υποκειμενικά.

Οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους δεν θεωρούν τον εαυτό τους, δημοσιογράφο.

Ακόμη λιγότεροι είναι αυτοί που, αν και διαβάζουν, ενημερώνονται, «κλέβουν» ειδήσεις από τους μπλόγκερ, τους αναγνωρίζουν σαν δημοσιογράφους.

Μάλιστα στην Αμερική για να βγούν από το αδιέξοδο, δημιουργήσανε τον όρο citizen Citizen journalism πετυχαίνοντας έτσι έναν αποδεκτό συμβιβασμό, σε μια διαμάχη για την οποία έχουν γραφτεί άρθρα, βιβλία, έχουν γίνει εκπομπές στις τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα όλης την γής.

Με άγχος πολλοί επαγγελματίες δημοσιογράφοι, προσπαθούν να διαχωρίσουν το περιεχόμενο των δικών τους γραπτών, από αυτό των υπολοίπων «ερασιτεχνών».

Στην χώρα μας έχω την αίσθηση ότι το άγχος είναι μεγαλύτερο.

Το δίλημμα κατά την γνώμη μου είναι συντεχνιακό.

Παρόμοια προβλήματα στην ελληνική κοινωνία έχουν οι ταξίτζηδες που πανικοβάλλονται στην ιδέα να απελευθερωθεί το επάγγελμά τους, οι μηχανικοί που αντιτίθενται στο άνοιγμα των συνόρων, για τους συναδέλφους τους, που είναι εγγεγραμμένοι στους εκτός Ελλάδας-αντίστοιχους επαγγελματικούς συλλόγους, οι ένδοξοι φοιτητές μας, που προτιμούν να χάσουν τρεις εξεταστικές από το να επιτρέψουν, την ισότιμη αναγνώριση των κρατικών τους πτυχίων, με αυτά των ιδιωτικών σχολών, από το ΔΗΜΟΣΙΟ.

Πέρα από τα στενά συμφεροντολογικά κριτήρια για να αποφασίσουμε αν τα μπλογκ μπορούν να θεωρηθούν δημοσιογραφία, πρέπει να αναρωτηθούμε,

τι είναι δημοσιογραφία στην χώρα μας.

Είναι τα κουτσομπολίστικα άρθρα, για το ποιος υπουργός απάτησε την γυναίκα του με έναν μουστακαλή;

Είναι τα ρεπορτάζ στην Ερμού, με θέμα, ποιόν ηθοποιό θα θέλαμε να παντρευτούμε;

Είναι τα κλεμμένα βιντεάκια, από το You Tube, με τους Τούρκους να μας φωνάζουν χανούμισσες;

Δημοσιογραφία, είναι τα δελτία ειδήσεων, που σε 60 λεπτά καταφέρνουν να χωρέσουν 58 λεπτά κραυγές και τον καιρό από μια δεσποινίδα με μια ζώνη ύφασμα αντί για φούστα;

Είναι οι μεσημεριανές εκπομπές, με τους τηλεθεατές να τηλεφωνούν για να ανακοινώσουν ότι θέλουν να χωρίσουν τον άντρα τους ώστε να τα φτιάξουν με την πεθερά τους;

Η μήπως δημοσιογραφία είναι τα πρωινάδικα, με τα άστρα και τις τραγουδιάρες να μας μερακλώνουν από τα χαράματα.

Αν όλα τα παραπάνω είναι ελληνική δημοσιογραφία, τότε τα μπλόγκ με τους ιστολόγους να αποτυπώνουν την άποψή τους, συχνά μετά από εντελεχή έρευνα, δεν είναι δημοσιογραφία και ελπίζω να μην γίνουν ποτέ.

Αν όμως, τα παραπάνω τα θεωρήσουμε σκουπίδια και τους «εκπροσώπους» τους, η ΕΣΗΕΑ, τους παραπέμψει στο πειθαρχικό της, τότε θα έχει ενδιαφέρον να προτείνουμε στους μπλόγκερ, να αυτο-οργανωθούν, να αποφασίσουν κανόνες δεοντολογίας, να μάθουν τι σημαίνει διασταυρώνω την είδηση, προστατεύω τις πηγές μου, καλύπτω όλες τις πλευρές ενός θέματος και να τους επιτρέψουμε όχι μόνο να εκφράζονται υποκειμενικά, αλλά και να ενσωματωθούν στο σύστημα των παραδοσιακών μέσων αντιπροσωπεύοντας (και στην χώρα μας), τις νέες τάσεις στην ενημέρωση.

Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι το YAHOO ζητά από τους αναγνώστες του να αναλάβουν τον ρόλο του ρεπόρτερ, χρησιμοποιώντας την φτηνή κάμερα του κινητού τους αλλά την ανυπολόγιστης αξίας, παρουσία τους, στον τόπο που εξελίσσονται τα γεγονότα. Το παράδειγμα αυτό αρκετές εφημερίδες του εξωτερικού το ακολουθούν και βέβαια δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι ακόμη και τηλεοπτικό κανάλι στήθηκε από τον πρώην αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, πάνω στην ιδέα των δημοσιογράφων πολιτών.

Δεν έχω σκοπό να δώσω απάντηση για το αν κάποιοι από τους μπλόγκερ πρέπει να θεωρηθούν σαν ένα «είδος» δημοσιογράφου, αλλά και να είχα δεν θα την μοιραζόμουν εδώ μέσα.

Θα περιμένω κάποιος να αντιγράψει τα επιχειρήματα του κειμένου μου, να το τυπώσει σε μια κόλα χαρτί και να βγάλει αυτός τα συμπεράσματά του,

τα οποία όλοι εσείς πρέπει να σεβαστείτε,

διότι θα το λέει κάποιος δημοσιογράφος και όχι εγώ,

ένας απλός ιστολόγος…

 

Τα σχόλια δικά σας, η χαρά που διαβάσατε αυτό το ποστ, όλη δική μου…

Advertisements

  1. Καλέ μου παράφωνε, νομίζω ότι έχει ξανασυζητηθεί προ καιρού το θέμα αυτό, αλλά σε πιο light μορφή. Αν και αρκετά «στραβάδι» στα blogs, έλαβα μέρος στην έρευνα και απάντησα θετικά στη συγκεκριμένη ερώτηση. Όχι, δημοσιογραφία δεν είναι όλα αυτά που αναφέρεις στο κείμενό σου. Είναι απλά άρτος και θεάματα… Ούτε κι εμείς (οι περισσότεροι τουλάχιστο) είμαστε δημοσιογράφοι.
    Κι όμως, τα blogs είναι μια μορφή εναλλακτικής δημοσιογραφίας. Αποτελούνται από πολύ καλά μυαλά που ψάχνονται, που ασχολούνται πραγματικά με το σήμερα, το αύριο και το χτες, με τα γεγονότα και τα συναισθήματα.
    Στο δικό μου μυαλό, δημοσιογράφος είναι αυτός που αναζητά πάντα την αλήθεια. Άρα για μένα, όλοι εμείς είμαστε περισσότερο δημοσιογράφοι από όλες αυτές τις γλάστρες των τηλεοπτικών παραθύρων…

  2. «Στο δικό μου μυαλό, δημοσιογράφος είναι αυτός που αναζητά πάντα την αλήθεια.»
    Και εγώ αυτόν τον δημοσιογράφο τιμώ. Βέβαια δεν μπορούμε να απορίψουμε και τους δημοσιογράφους που δεν ασχολούνται με το ρεπορταζ αλλά απλά σχολιάζουν, λένε την άποψή τους, γράφουν την κριτική τους. Και αυτοί ειναι δημοσιογράφοι και συνήθως όχι ασήμαντοι.
    Αυτό φέρνει ακόμη πιο κοντά ορισμένα από τα ιστολόγια στον όρο δημοσιογραφία έστω και citizens όπως την ονομάζουν εκεί στο Αμέρικα..

  3. Να καταθέσω και εγώ την άποψή μου.

    Όταν κάποιος επισκέπτεται μια έκθεση στην πόλη του και γράφει τις εντυπώσεις του στο blog του είναι citizen jurnalism.

    Όταν κάποιος ταξίδεψε κάπου και μετά γράφει την εμπειρία του στο blog του είναι citizen jurnalism.

    Όταν κάποιος αγόρασε κάτι και γράφει στο blog του ένα review για το συγκεκριμένο προϊόν είναι citizen jurnalism.

    Όταν κάποιος είδε μια ταινία και γράφει μια δική του κριτική στο blog του είναι citizen jurnalism.

    Ο citizen jurnalist δεν θα τρέξει να ανακαλύψει σκάνδαλα ή να πάρει συνεντεύξεις. Θα καταθέσει όμως τις εμπειρίες του, θα κάνει τα σχόλιά του, θα κάνει κριτική, θα ψάξει τιμές, θα τραβήξει φωτογραφίες μέσα από τον κόσμο, θα σου δώσει κάτι διαφορετικό από τον δημοσιογράφο που παρακολουθεί το γεγονός από κάποια απόσταση και πολλά άλλα. Θα τον ξεχωρίσεις από τους επαγγελματίες από το ερασιτεχνικό του γράψιμο και απλοϊκή του γλώσσα (όχι ξύλινη εννοώ). Και φυσικά δεν το κάνει εσκεμμένα/ηθελημένα αλλά καταθέτει το τι είδε, τι άκουσε και τι ένιωσε.

  4. Δημοσιογραφία δεν είναι αυτό που μας μάθαν στην τρίτη λυκείου να λεμέ πως είναι. Δημοσιογραφία δεν είναι αυτό που μας ορίζει ο τύπος της εποχής μας. Δημοσιογραφία είναι.. Φτάνει! Είμαστε «ελεύθεροι»! Δεν μπορεί ποτέ και κάνεις να ορίσει και να καθορίσει για μας έννοιες, που είναι φερτές και πρόθυμες , όπως και αυτή της «δημοσιογραφίας»..Που είναι δηλαδή, κάτι σαν τις μάζες, ο ορίζοντάς τους ορίζεται από την εποχή τους..

    Σωστά, μιλάτε και δίκιο έχετε! Αλλά υπάρχει και το κεφάλαιο!

  5. @Greek History X
    Αγαπητέ μου όλα αυτά είναι δημοσιογραφία του πολίτ όπως το λές αλλά δεν νομίζω ότι διαφέρει και πολύ από οποιαδήποτε μορφή δημοσιογραφίας θα θέλαμε να βλέπουμε στα συμβατικά media. Αλλωστε αν ένας δημοσιογράφος έχει μπλογκ, τότε λειτουργεί σαν citizen journalist η σαν jurnalist τελεία και παύλα 🙂 ….

    @Νικόλα

    Δεν ξέρω πόσο μικρός είσαι (λόγω nick) αλλά μια χαρά τα λές…
    Ομως αν μου επιτρέπεις, μην τα βάζεις με τους ορισμούς αλλά με αυτούς που ορίζουν…

  6. Nemertes

    Παραφωνούλη μου αγαπημένε,

    Με τον ετυμολογικό όρο της λέξης δεν είμαστε επαγγελματίες δημοσιογράφοι. Δεν γράφουμε όλοι για τα κοινά, όπως ορίζει η λέξη.

    Από την άλλη, δεν θέλω με τίποτα να γίνω δημοσιογράφος (αν και έχω γίνει κατά καιρούς γράφοντας αρθράκια για την ομάδα). Όπως δεν θέλω να βρεθεί ένα μαλακιστήρι που θα ανοίξει το frontpage και θα μου αποκαλείται «σχεδιαστής ιστιοσανίδων» (το άκουσα από πελάτη προχτές!)

    Εκείνο όμως που με ενδιαφέρει περισσότερο είναι να μην γράφω για να με διαβάζουν. Ο λόγος μου συχνά είναι αδόκιμος, το δικό μας πειραιώτικο στυλάκι, μάλλον εσκεμμένα. Αν πέσω στο τριπάκι «τι θα πει ο άλλος όταν τα διαβάσει αυτά;» έχω καταρρίψει την βασική αρχή του blog μου. Το να γράφω αποκλειστικά για μένα…

    Άσχετο… Ή πολύ γέρνει το νέο σχεδιάκι ή μου βγαίνει το ζυγίστικο πάλι…

  7. Δημοσιογραφία είναι το να βγάζεις χρήματα παραπλανώντας τον πολίτη, μεταδίδοντας μισές πληροφορίες, πουλώντας κώλο βυζιά και ψεύτικη μούρη και φυσικά κυβερνώντας τα κόμματα. Όλα αυτά κατά την άποψή μου πάντα.
    Δυστυχώς οι καλοί δημοσιογράφοι σήμερα χωράνε στα δάχτυλα των δύο χεριών με το ζόρι!

    —-

    Μαζί με το σχόλιό μου ήρθα να σου φέρω και μια πρόσκληση για παιχνίδι, μιας και το θεωρώ ενδιαφέρον αυτή τη φορά 😉
    Μπορείς να δεις εδώ : http://wheretheangelsplay.pblogs.gr/2007/03/4-basikes-proteraiothtes.html

    Φιλιά 🙂

  8. Αγαπητέ παράφωνε δεν είναι καθόλου μα καθόλου όμως ίδιο. Σκέψου τις πορείες. Εκτός από το γενικό κλίμα που αποτυπώνουν οι δημοσιογράφοι, στα μπλογκς θα διαβάσεις πχ παράπονα για την μειωμένη δουλειά ενός καταστηματάρχη, την ταλαιπωρία ενός εγκλωβισμένου οδηγού, θα δεις φωτογραφίες μέσα, έξω, πλάγια από τις πορείες, θα διαβάσεις τα παράπονα ενός αστυνομικού κλπ. Και για να στο κάνω πιο λιανά, πόσες διαφορετικές όψεις βλέπεις από τους δημοσιογράφους? Μία δύο πάντα γιατί αυτό βλέπουν.

    Όταν πχ διαβάζεις ένα review για ένα κινητό τηλέφωνο στα περιοδικά θα σου γράφουν για τις δυνατότητες για τα μενού κλπ. Το review που θα διαβάσεις από εμένα θα σου λέει όχι που μπορώ να χρησιμοποιήσω το κινητό και τι θα κάνω με αυτό αλλά που το χρησιμοποιώ τι το κάνω πόσο με εξυπηρετεί κλπ κλπ

    Και όχι ο δημοσιογράφος δεν λειτουργεί ως citizen jurnalist όταν έχει μπλογκ. Λειτουργεί ως δημοσιογράφος όπως ο πολιτικός λειτουργεί ως πολιτικός όπως ο φωτογράφος λειτουργεί ως φωτογράφος όταν έχει μπλογκ.

  9. Uparxoun blogs pou den mporoun na kataxorithoun os citizen journalism… Poiimata, peza, skepseis kai sunaisthimata pio polu kollane sthn sfaira enos ilektronikou imerologiou. H’ mallon kallane sthn anagki pou exoun merikoi anthropoi na moirastoun tis skepseis tous. Leitourgoun os psyxanalusi perissotero… Kai ego duskoleutika na apantiso sthn sygkekrimeni erotisi ths ereunas. Isos ta apotelesmata ths ereunas na apodeiksoun akrivos auto pou thigeis s’auto sou to minima…

  10. Δημοσιογραφος , αυτος που γραφει για τα δημοσια ή αυτος που γραφει δημοσια ?
    Εξαρταται απο την οπτικη γωνια του καθενος μας αλλα και απο την επιθυμια μας να χρησιμοποιησουμε τον ορο αναλογα με το αντικειμενο με το οποιο ασχολουμαστε.

  11. εχω αναφερθει και εγω σε αυτο το θεμα αρκετες φορες
    για μενα τα μπλογκς ειναι δημοσιογραφια και οι μπλογκερς δημοσιο-γραφοι και οχι μονο!
    Εμεις ειμαστε το μεσο!

  12. @nemertes
    Είπες κάτι μαγικό, γράφουμε για εμάς και γράφουμε τους άλλους στα παλιά μας τα παπούτσια. Ενώ ο δημοσιογράφος πρέπει να σεβαστεί τον αναγνώστη…
    Είναι πολύ ενδιαφέρον αυτό που είπεις ειλικρινά δεν το είχα δεί έτσι…
    Α ναι Βάλε μια αγγελία, πωλούνται ιστιοσανίδες και πανιά σε καλή τιμή !!!
    (δεν το κατάλαβα αυτό με το νέο μου ντύσιμο αλλα θα σε βρώ στο msn να μου πεις λεπτομέρειες)

    @Μέμα
    Σε ευχαριστώ για το σχόλιο, πικρό αλλά αληθινό.
    Ακόμη περισσότερο ευχαριστώ για την πρόσκληση μέμα μου θα έχεις νέα σύντομα…

    @Greek History
    Εχεις άποψη και ομολογώ εμπεριστατωμένη αγαπητέ… Μήπως είσαι ένας από αυτούς τους Non CItizen 😉

    @zoaki
    Σωστή η παρατήρηση αλλά νομίζω ότι ακόμη και τα προσωπικά κείμενα τα έχουμε δεί στα συμβατικά μέσα… Φυσικά δεν είναι τυπική δημοσιογραφία γι αυτό και νομίζω ότι οι δημοσιογράφοι συχνά τα χρησιμοποιούν σαν παραδείγματα, όταν αναφέρονται στα μπλόγκ ώστε να αποδυναμώσουν το μέσο μας. Από την άλλη νομίζω διαβάζοντας και τις δικές σας σκέψεις πως σε λίγο καιρό οι δημοσιογράφοι θα παρακαλάνε να έχουν το δικό τους μπλογκ και να θεωρούνται μπλογκερ διότι η ελευθερία που απολαμβάνουμε είναι αναντικατάστατη…
    @alagrecque
    Ωραία η ερώτηση αν και δεν έχω τσεκαρισμένη απάντηση…
    Δώσε μου λίγο χρόνο να απαντήσω 🙂

    @anisixos
    Ξεκάθαρος και λιτός (δεν είναι πολύ δημοσιογραφικό αυτό χεχε αλλά θα στο συγχωρήσω για σήμερα )

    Σας ευχαριστώ για τις απόψεις σας, ελπίζω να έχω και άλλες είτε σαν σχόλια είτε σαν μυνήματα στο μαιλ μου…
    Το θέμα δεν κλεινει εδώ και δεν άνοιξε εδώ…

    Καλημέρα σε όλους

  13. Στην απάντησή μου στην έρευνα, «κλίκαρα» στο όχι. Δεν θεωρώ τίτλο τιμής για το μπλογκ μου να χαρακτηριστεί δημοσιογραφικό, άσε που δεν είναι κιόλας. Το μπλογκ είναι το σημειωματάριό μου σε ηλεκτρονική μορφή, αυτό μόνο. Σημειώνω πράγματα και θέματα που με ενδιαφέρουν, προσωπικές σκέψεις, κάνω λογοτεχνικά πειράματα. Δεν καινοτομώ, δεν κομίζω γλαύκας εις Αθήνας, δεν είμαι πηγή γνώσεων ή/και πληροφοριών. Δεν δουλεύω τα κείμενα, η συγγραφή και το ανέβασμά τους δεν ξεπερνά το 10λεπτο, κι αυτό για τα μεγαλύτερα από αυτά σε έκταση. Γράφω εύκολα, έχω και ιδέες. Αυτά ως προς το «Shine on, you crazy diamond!».

    Ως προς το άλλο μπλογκ, τώρα, το «Έγκλημα και Τιμωρία», τα πράγματα διαφέρουν. Εκεί ασχολούμαι αρκετά, κάνω έρευνα, μεταφράζω σχεδόν τα πάντα από ξένη βιβλιογραφία αλλά, και πάλι, δημοσιογραφία δεν κάνω. Η δική μου δουλειά στηρίζεται στην δημοσιογραφική έρευνα άλλων.

    Οπότε, μάλλον ορθώς κλικάρισα το ΟΧΙ.

    Ε?

  14. αγαπητέ Παράφωνε, από τα κείμενά σου κρίνω ότι είσαι αρκετά ευφυής για να καταλάβεις ότι το μέσο που λέγετε ιστολόγιο ακόμα έχει πολλές αρετές να ξεδιπλώσει και να προσφέρει.

    είναι ένα μέσο apart.

  15. ΡΑΔΙΟΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ UNISEF

    ΣΗΜΕΡΑ 29 ΜΑΡΤΙΟΥ 2007

    ΑΠΟ ΤΙΣ 6 ΤΟ ΠΡΩΙ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 12 ΤΟ ΒΡΑΔΥ

    ΝΕΤ 105,8

    ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΕΙΤΕ!!!!

    ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ!!!

  16. @Comporition doll
    «Δεν δουλεύω τα κείμενα, η συγγραφή και το ανέβασμά τους δεν ξεπερνά το 10λεπτο, κι αυτό για τα μεγαλύτερα από αυτά σε έκταση»
    Αναγνωρίζω ακόμη έναν λόγο να μην θεωρήσουμε τα μπλογκ μας δημοσιογραφικά. Εχεις απόλυτο δίκιο και εγώ συνήθως δεν διαβάζω καν δεύτερη φορά (που να προλάβω) τα κείμενα μου και συχνά γελώ και εγώ ο ίδιος με το αποτέλεσμα. Από την άλλη έχω δεί δέκα φορές χειρότερα κείμενα από τα δικά σου σε περιοδικά μεγάλης κυκλοφορίας, με λάθη που περάσαν στην εκτύπωση παρόλο που 2-3 άτομα έμπειροι δημοσιογράφοι διορθώσαν τις αρχικό γραπτό…
    Σχετικά με την μετάφραση ξένων πηγών, όπως καταλαβαίνεις σεν είναι ασυνήθιστο φαινόμενο στα media…
    Σε κάθε περίπτωση η ουσία της σκέψης σου κρύβεται στο «“κλίκαρα” στο όχι. Δεν θεωρώ τίτλο τιμής για το μπλογκ μου να χαρακτηριστεί δημοσιογραφικό» και με βρίσκει απολύτα σύμφωνο… Σε ευχαριστώ που το μοιράσθηκες μαζί μας…
    @roidis
    Αν με ξαναπείς έξυπνο αγαπητέ θα θυμώσω. Δεν είναι τίτλος τιμής στην εποχή μας 🙂 … Εχεις δίκιο όμως στο ότι τα πράγματα μόλις τώρα έχουν ξεκινήσει και την εξέλιξή τους δεν είναι εύκολονα φανταστούμε ακόμα και όσοι απο εμάς προσπάθειες κάνουμε να την οραματιστούμε…
    @Nana
    Θα είμαστε εκεί … Ευχαριστώ για την υπενθύμιση.




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: