Ανοιχτή επιστολή (προς όλους εμάς)

Πάνο με στεναχωρεί το γεγονός ότι αισθάνεσαι την ανάγκη να απολογηθείς και να δικαιολογήσεις την έκδοση κάποιων κειμένων σου σε βιβλίο.

eugenetoonlarge_featuredimage.jpg

Τι σημασία έχει αν τα κείμενά σου απέκτησαν την πρώτη τους υπόσταση, μέσα από ένα blog ή μέσα σε ένα μπλοκ

Γιατί είναι δυσάρεστο σε κάποιους «το τύπωμα» των ποστ και δεν αισθάνονται παρόμοια αρνητικά συναισθήματα,

για τα editorial και τα άρθρα περιοδικών ή εφημερίδων, που καταλήξανε στα ράφια βιβλιοπωλείων και αγαπήθηκαν από τόσο κόσμο.

Ποια είναι τα διλήμματα, ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω.

Κατηγορούμε όσους δουλεύουν σε έντυπα και μπλογκάρουν μαζί μας,

Στηλιτεύουμε όσους έχουν την ατυχία να βρουν δουλειά χρησιμοποιώντας την περσόνα που έχουν επιλέξει στο ιστολόγιό τους,

Διαπομπεύουμε όσους θέλουν να γράψουν βιβλίο και δεν βρίσκουν ανταπόκριση

Και φτάνουμε σε σημείο να νιώθουν τύψεις όσοι καταφέρανε και μετουσιώσαν τα μπλογκ τους σε χάρτινο βιβλίο.

Αγαπητοί μου συμπλογκίστες είμαστε όλοι υποκριτές.

Η αλήθεια είναι μία.

Οι διαφορές μεταξύ των παραδοσιακών media και των new media κάθε μέρα θα γίνονται λιγότερες.

Ο υπολογιστής θα γίνει τηλεόραση και η τηλεόραση υπολογιστής.

Τα μπλόγκια θα γίνουν εφημερίδες και οι εφημερίδες δεν θα ναι τίποτα χωρίς τα μπλόγκια τους.

Τα βιβλία θα ναι ebooks και το χαρτί epaper.

Και εμείς γραφιάδες θα είμαστε και πολλοί γραφιάδες θα θέλανε να είναι σαν και εμάς…

Αντί να περιχαρακώνουμε τον χώρο μας, σαν σκυλιά που μυρίζουν το έδαφος αναζητώντας απειλές, ας τον ανοίξουμε σε όλους.

Ας προσκαλέσουμε αυτούς που δεν αντιλαμβάνονται την ηδονή του blogging, ας ενθαρρύνουμε όσους από εμάς αξίζουν και θέλουν, να κάνουν κάτι περισσότερο.

Ας μην κρίνουμε υποκριτικά και αφ υψηλού.

Ποιος σας είπε ότι ο Σαίξπηρ, αν είχε την δυνατότητα να γράψει μπλογκ δεν θα το έκανε.

Ποιος ξεχνάει ότι στην Αμερική υπάρχουν μπλόγκερ που μπορούν να ρίξουν κυβερνήσεις.

Ποιος δεν θέλει να θυμάται ότι η επισκεψιμότητα των εφημεριδομπλόγκ είναι μεγαλύτερη από αυτή των ιστοσελίδων τους και ακόμη μεγαλύτερη από την αναγνωσιμότητα των εντύπων τους.


Αγαπητοί μου αυτή την στιγμή είμαστε, εκατομμύρια blogger, σε όλο τον πλανήτη.

Κάποιοι από εμάς αξίζουν την υποστήριξή μας και ίσως αυτοί οι κάποιοι να είναι δίπλα μας… δίπλα σας,

ίσως αυτοί οι κάποιοι να είστε εσείς… γι αυτό και θέτω τον εαυτό μου στην διάθεσή σας…

Τα σχόλια δικά σας, ο τάφος δικος μου …

Advertisements

  1. χαχαχα…

    Λιγάκι υπερβολικό, αλλά …ζουμερό ποστάκι! 🙂

  2. Μαζί, Μαζί για Μία κι Αδιαίρετη γραφή!
    (αν το μετρήσεις λέγεται και σαν σύνθημα…)

  3. συμφωνώ κι εγώ.
    σχετικό (ή εντελώς άσχετο) το post μου αυτό: «http://kittenstories.blogspot.com/2007/02/blog-post_07.html» αν τυχόν κάποιος ενδιαφέρεται να μάθει την άποψή μου.
    και νομίζω ότι θα έπρεπε να είμαστε περήφανοι για τα blogs μας, όχι μόνο σαν εναλλακτική μορφή συγγραφής ή δημοσιογραφίας, αλλά απλά και μόνο ως έκφρασης του εαυτού μας.

  4. Αγαπητοί μου δεν διαφωνεί κανείς; περίεργο…

  5. Παράφωνε, δεν είναι ότι δεν διαφωνεί κανείς. Απλώς, όσοι είναι τσακωμένοι με τη λογική, συχνάζουν προφανώς αλλού.

  6. @Μανταλένα
    Γαμώτο, εσύ φταις χα χα μου διώχνεις όλους τους πελάτες. Και δεν έχεις καν στα λινκ σου χαχα.
    Καλά που έχω και την
    @Κουρούνα που με επισκέπτεται και δίνει κύρος στο φτωχομάγαζό μου… (αλήθεια το λέω δεν αστειεύομαι)
    @Natalia
    Thanks για το link σου σε επισκέπτομαι αμέσως…
    @Pikei
    Γίνεται και τραγούδι αν θες, αλλά σαν παράφωνος κάποιος άλλος πρέπει να αναλάβει να το τραγουδήσει. Τι λες για την Τάμτα;
    @Πάνος
    Γιατί είναι υπερβολικό; Μην κοκκινίζεις, γράφτηκε με αφορμή το ποστ σου αλλά όχι για εσένα 😉
    Εσένα σε μισώ γιατί μένεις ακόμη στην πόλη που αγάπησα…
    @Βασιλική
    Εγώ έγραψα, εσύ διάβασες και αρκετοί με βάλανε στην μαύρη λίστα…

  7. AKΡΙΒΩΣ ΕΤΣΙ!

    Όταν πρωτομπήκανε τα τηλέφωνα στη ζωή των ανθρώπων τους δημιούργησαν πολλά προβλήματα.
    -Πάλι βαράει αυτός ο διάβολος!
    -Μαρίτσααααααααα, σε ζητάνε στο τηλέφωνο…. Κατέβααααααα…. Μισό λεπτό, έρχεται…..Μην αργεεεεεεεεις…..
    Να φαντασθείτε ότι όταν έκανε ντριιιιιιιιιιιιν, σήκωσαν το ακουστικό… το κοίταξαν και είπαν….. Εμπρός(!!!!!)

    Εμπρός;
    Όπως όταν κάποιος κτυπάει μια πόρτα δηλαδή….

    Ε, όλοι εμείς σ’ αυτή την φάση είμαστε.
    Αυτοπροσδιοριζόμαστε σε ένα μέσο που δεν επιδέχεται (προς το παρόν) αυτοπροσδιορισμούς.
    Αν θέλετε τη γνώμη μου δεν είναι που οι άλλοι είναι εκτός internet… είναι που εμείς δεν είμαστε αρκετά internet… Θέλω να πω, ότι όλων μας (ειδικά των μεγαλύτερων σε ηλικία) το «είναι» μας είναι ακριβώς εκεί που είναι και οι άλλοι: εκτός internet…

    Φυσικά και καταλαβαίνω γιατί κάποιος θέλει να εκδόσει τα post του. Και εγώ όταν θέλω να δείξω κάτι στη μάνα μου της το (μπλιάχρ) τυπώνω.
    Μα πως αλλιώς θα γίνει;
    Παράδειγμα:
    Όταν φίλοι μου που είναι πολύ on line τύποι, θέλουν να κλείσουν κάποιο τραπέζι σε εστιατόριο, ξεφυλλίζουν το Αθηνόραμα. Ούτε ενας απ’ αυτούς δεν σκέφτεται να μπει στο athinorama.gr
    Γιατί;
    Επειδή έτσι έχουν συνηθίσει.
    Ετσι ΕΧΟΥΜΕ συνηθίσει.
    Γιατί εγώ που κάνω τον έξυπνο συνεχίζω να πηγαίνω στις τράπεζες, ενώ θα μπορούσα να κάνω private banking.
    Eπειδή αντιδρώ ενστικτωδώς.

    Το κάνει αυτό ένας 14άρης;
    Δεν το κάνει….

    Οσο πατάμε τα πλήκτρα λοιπόν θα τσακωνόμαστε, θα ζηλεύουμε ο ένας τον άλλον, θα αγαπιόμαστε κ.λ.π. Το μέσον δεν αλλάζει το DNA μας…Αλλάζει μόνο τον τρόπο της επικοινωνίας μας…

    Αγαπητέ μου Παράφωνε,
    Καταλαβαίνεις ότι δεν αρκεί στους ανθρώπους η e-αναγνώριση. Θέλουν οπωσδήποτε και την αναλογική αναγνωριση.
    Θέλουν να γεμίσουν και εκείνο το κενό που επί τόσα χρόνια δεν τους άφηνε να ξεδιπλώσουν το ταλέντο τους.
    Καμμιά φορά που διαμαρτύρομαι, τους αδικώ.
    Ως δημοσιογράφος έχω γευτεί την χαρά στο ψιλικατζίδικο:
    «Σας διάβασα χθες… Ωραία τα λέτε!»
    Ωραίο το Πούλιτζερ, δεν λέω… αλλά αν δεν έχεις νιώσει την χαρά του «ψιτ, εγώ σε διάβασα»… !!!!!!
    Δεν έχει καμμιά σχέση με ένα όμορφο comment.
    Τα comments εδώ είναι μέρος του παιγνιδιού…. Του blogging….

    Oι περισσότεροι λοιπόν δεν έχουν γευτεί αυτή τη γλύκα.
    Θα ήμουν πολύ μαλάκας, να υποστηρίζω ότι δεν τους καταλαβαίνω. Αλοίμονο!
    Εχω την ίδια γνώμη μαζί σου… και πολλές φορές είμαι πιεστικός προς τους φίλους μου…. γι’ αυτά τα θέματα.
    Το κάνω από προστατευτικότητα.
    Λάθος μου!
    Ο οποιοσδήποτε μπορεί να προστατεύσει τον εαυτό του.

    Στα χρόνια που έρχονται μερικοί από μας θα βγάλουμε (δεν εννοώ υποχρεωτικά τον εαυτό μου, αλλά ούτε κι εξαιρώ κανέναν) πολλά λεφτά από το blogging. Το βρίσκω απολύτως νορμάλ και θα χαρώ πολύ αν μου συμβεί ή αν συμβεί σε οποιονδήποτε άλλον.
    Δεν το λέω για πρώτη φορά, ούτε για τελευταία.
    Μαρτυρες μου οι φίλοι μου (ειδικά οι πιτσιρικάδες) που τους τσιρίζω ότι ΕΔΩ -κι όχι ΕΚΕΙ- είναι το μέλλον τους.
    Και τους τσιρίζω επειδή ως πιτσιρικάδες, δεν έχουν παρελθόν για να τους γητεύσει.

    Τελικά είμαι πολύ μαλάκας…
    Αφού δεν έχουν παρελθόν….τί σκάω;

    ΥΓ. Σε κανέναν κλειστό club δεν άρεσε ο συνωστισμός.

  8. Συμφωνώ και επαυξάνω συνολικά.

    Αλλά στο θέμα blogging άς μην υπερβάλλουμε, γιατί το κύριο χαρακτηριστικό του, η διαδραστικότητα δεν έχει λειτουργήσει, παρά μόνο σε επίπεδο παρέας. Ακόμη και στα μεγαλύτερα blog των μεγαλύτερων περιοδικών (παγκοσμίως εννοώ). Ακόμη κι εκεί που οι αναγνώστες είναι χιλιάδες, οι σχολιαστές είναι λίγες δεκάδες το πολύ. Και είναι συνήθως οι ίδιοι και οι ίδιοι. Ακριβώς όπως στα περιοδικά, τις εφημερίδες και τα ραδιόφωνα: Κανείς δεν γράφει επιστολές ή mail, κανείς δεν τηλεφωνεί.

    Οταν αυτοί οι ίδιοι και οι ίδιοι δεν γράφουν στο περιοδικό ή στην εφημερίδα, τις επιστολές τις γράφουν οι δημοσιογράφοι γιά να γεμίσει η σχετική σελίδα, έτσι δεν είναι; Γνωστό…

    Εκείνο που δεν έχω τσεκάρει είναι άν υπάρχουν bloggers που αφήνουν comments στον εαυτό τους… Γιατί όχι όμως; Αν το περιοδικό γίνει blog γιατί να μην έχει και αυτό το χαριτωμένο χαρακτηριστικό;

    Αυτά

  9. Όχι βέβαια, δεν βρίσκω τίποτα μεμπτό στο να εκδοθεί βιβλίο με αφετηρία ή αφορμή ένα διαδυκτιακό ημερολόγιο. Σιγά μην σηκώσουμε τον λίθο οι υπόλοιποι «αναμάρτητοι» και εν δυνάμει υποψήφιοι συγγραφείς. Εφόσον δόθηκε η ευκαιρία σε κάποιους, καλά έκαναν και την άρπαξαν. Τα βιβλία έχουν δικιά τους ζωή παράλληλη με την ηλεκτρονική δημοσίευση. Εκεί θα κολλήσουμε στα του οίκου μας Παράφωνε?

    Γόνιμος ο προβληματισμός, μα όπως είπες και εσύ, η εποχή μας επιβάλλει πια τη συνεργασία και σύμπλευση των δύο μέσων. Οπότε εμείς θα προσαρμοστούμε και όχι εκείνα σε μας.

  10. Εγώ πάλι γιατί διαφωνώ;
    Αλλά ας το αφήσω για καμιά άλλη φορά ,έτσι και αλλιώς τη θέση μου την έχω γράψει πολλές φορές.
    Η αγαπητή και φιλτάτη Κουρούνα (η οποία μου άρεσε κάποτε πολύ) θα έχει ήδη καταλάβει γιατί δεν θα πρέπει να μπερδεύουμε το blogging με το «printing»!(τα οποία απο μόνα τους και ξεχωριστά ,είναι άκρως αξιέπαινα!)

  11. Μπορεί για πολλούς να ξεκίνησε σαν παρεΐστικη φάση το blogging, σαν μια φυσική συνέχεια των chat και των κάθε λογής fora. Στην Ελλάδα τουλάχιστον. Από την αρχή βέβαια υπήρξαν και κάποιοι συγγραφείς, δημοσιογράφοι, κλπ (επώνυμοι ή μη) που πειραματίστηκαν με το νέο μέσο. Σιγά-σιγά αυξάνονται και τα blogs θα γίνουν πολυσυλλεκτικά και ποικιλόμορφα όπως τόσα και τόσα άλλα. Θα έχουμε τους ακριβοπληρωμένους αστέρες μας, τους περισπούδαστους αναλυτές και τους βαθυστόχαστους λογοτέχνες μας, τα σκουπίδια, τις κουτσομπόλες και τους εικονοκλάστες μας. Τους υπερεθνικιστές και τους αντιεξουσιαστές μας. Ήδη τους έχουμε. Το καλό είναι ότι προς το παρόν τουλάχιστον έχουμε την ελευθερία να διαλέξουμε ανάμεσα σε χιλιάδες επιλογές – χωρίς κανάλια και προγράμματα. Και το κάνουμε τζάμπα.

    Είναι κουτό να εκτοξεύουμε μύδρους εναντίον κάποιου που εξέδωσε βιβλίο ή υπέγραψε συμβόλαιο με περιοδικό. Εξίσου κουτό με το να κατηγορήσει κανείς την Τατιάνα ότι πρόδωσε τα ιδανικά της αδέκαστης δημοσιογραφίας, τον Βέλτσο ότι σνομπάρει τη Eurovision ή τον Αρναούτογλου ότι δεν προάγει την ελληνική ποίηση και πεζογραφία. Αναλαμβάνουμε ρόλους και οφείλουμε να αποδεχτούμε τις συμβάσεις και τις συνέπειες – όποιες κι αν είναι αυτές.

  12. @manosantonaros
    Αγαπητέ Μάνο
    Ειλικρινά σε ευχαριστώ για την απάντησή σου. Δεν λυπήθηκες τα χτυπήματα στο πληκτρολόγιο προφανώς γιατί σε καίνε και εσένα παρόμοιες (με το ποστ) μου, σκέψεις.
    Δεν θα σχολιάσω το σχόλιο σου, απλά θα παρακαλέσω τους επισκέπτες μου, να το διαβάσουν προσεκτικά. Εννοείς περισσότερα από όσα γράφεις …

    Επέτρεψε μου μόνο να αναφερθώ στις δύο καταληκτικές φράσεις σου…
    α)»Τελικά είμαι πολύ μαλάκας…
    Αφού δεν έχουν παρελθόν….τί σκάω;»
    Σκας για τους λίγους, που ακόμη και αν δεν έχουν παρελθόν, μπορούν και αντιλαμβάνονται το μέλλον. Σκας για αυτούς που θα εκμεταλλευθούν, την εμπειρία ενός ανθρώπου που έζησε πολλά, είδε πολλά, προφανώς έκανε και λάθη πολλά. Αυτή η εμπειρία δίδεται απλόχερα από εσένα, κάτι ασυνήθιστό για ανθρώπους σαν και σένα. Όσοι έξυπνοι την αξιοποιήσουν θα έχουν μόνο όφελος.
    Όταν ήμουν πιτσιρικάς, σπάνια είχα την ευκαιρία να μάθω από τα λάθη και τα σωστά των άλλων, διότι οι περισσότεροι τα κρύβανε είτε από ντροπή είτε από πονηριά. Δεν ξέρω εσύ τι έχεις να κερδίσεις, αλλά είναι μια τίμια συναλλαγή προς όφελος των ανθρώπων που βρίσκονται κοντά σου.
    Άλλωστε, είμαι σίγουρος ότι για εσένα είναι πολύ σημαντικός ο ρόλος του μέντορα. Σε ξανανιώνει, σε γεμίζει ενέργεια και κάνει την αδρεναλίνη να επιστρέφει στις φλέβες σου.
    Αυτό το όφελος νομίζω διεκδικείς και ελπίζω να το απολαύσεις σύντομα.
    β)Σχετικά με το εύστοχο υστερόγραφό σου,
    «ΥΓ. Σε κανέναν κλειστό club δεν άρεσε ο συνωστισμός.»
    έχω να πω ότι στην εποχή μας έχουν καταργηθεί τα κλειστά συστήματα ή έχουν πεθάνει. Ειδικά το ίντερνετ δεν μπορεί από την φύση του να φιλοξενήσει ένα κλειστό club. Όχι ότι πολλοί δεν ελπίζουν να διατηρήσουν με κάποιο τρόπο την μπλόκο-δυναμία τους αλλά έχουν ήδη εκτεθεί αυτοί οι άνθρωποι στα μάτια των πολλών.

    @H.Constantinos
    Έχεις δίκιο για την διαδραστικότητα.
    Προς το παρών, κυριαρχούν στα σχόλια «μικρές παρέες υποστήριξης» από 30-40 άτομα, ελάχιστα σε σχέση με το πραγματικό αναγνωστικό κοινό. Το γεγονός ότι οι περισσότεροι σχολιαστές είναι και αυτοί μπλόγκερ μειώνει την διαδραστικότητα ακόμη πιο πολύ. Βέβαια σε καμία περίπτωση τον παρεΐστικο σχολιασμό δεν τον ανήθικο. Αντίθετα εδώ μέσα στην υπό ανάπτυξη μπλογκόσφαιρα μας, είναι λογικό ότι λόγο των μικρών μεγεθών ισχύουν οι κανόνες και της κοινωνικής μας ζωής. Όσο τα νούμερα μεγαλώσουν είτε στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό ( και στο εξωτερικό νομίζω ότι υπάρχουν τεράστια περιθώρια ανάπτυξης) τότε πραγματικά το μέσο θα αποκτήσει την πλήρη διαδραστικότητά του.
    Άλλωστε πόσα σχόλια είναι ικανοποιητικά για ένα ποστ. Νομίζω ότι πάνω από 100 σχόλια ακόμη και για διεθνές blog, σημαίνει ότι ο αναγνώστης θέλει να πει την γνώμη του αλλά δεν προλαβαίνει να διαβάσει των άλλων.
    Είχα την ευκαιρία να απολαύσω σε ένα από τα παλαιότερα μου ποστ αυτή την δύναμη που σου δίνουν οι επισκέψεις ανθρώπων άσχετων με το blogging αλλά σχετικών με το θέμα του ποστ. Θυμάμαι ότι τρόμαξα (άπειρος τότε) από τα 500 comments που μάζεψα, ομολογώ ότι είχα χάσει τον έλεγχο, γιατί δεν προλάβαινα καν να τα διαβάσω. Επίσης θυμάμαι το μεγάλο μου δίλημμα για το αν θα επιτρέπω σε όλους να γράφουν την σκέψη τους διατυπώνοντας την ο καθένας με τον δικό του τρόπο, ή αν θα λογοκρίνω τα comment τους. Μεγάλο θέμα λοιπόν άνοιξες… πρέπει να το κάνω ποστ 😉 , ελπίζω και τότε να το σχολιάσεις …

    @Marialena
    «Τα βιβλία έχουν δικιά τους ζωή παράλληλη με την ηλεκτρονική δημοσίευση»
    Και οι παράλληλες ζωές μόνο καλό μπορούν να κάνουν η μία στην άλλη (επέτρεψέ μου να συμπληρώσω)…

    @Φιλαλήθης
    Αγαπητέ μου ειλικρινά θα απολάμβανα (έστω για μια φορά να διαφωνήσουμε)…
    Περιμένω λοιπόν την ευκαιρία. Σε κάθε περίπτωση όμως (διαβάζοντας και προηγούμενες απόψεις σου) πιστεύω ότι ακόμη και αν θεωρείς ότι ένα ποστ δεν μπορεί να γίνει βιβλίο, ΔΙΑΦΩΝΕΙΣ με την διαπόμπευση αυτού που το τολμά. ΑΝ ναι , τότε τελικά ακόμη μία φορά συμφωνούμε…

    @roidis
    Ο δικός σας σεβασμός είναι κατάκτηση μου μεγάλη και με τιμά, διότι τον δικό μου τον έχετε απλόχερα…

    @Helix Nebulae
    Νιώθω άσχημα όταν σε ένα περιεκτικό σχόλιο σαν και το δικό σου, αναγκάζομαι να απαντήσω μόνο με τρεις λέξεις.
    ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ

  13. Ασφαλώς και είμαι εναντίον οποιασδήποτε μορφής διαπόμπευσης ,είναι μάλιστα αντίθετο και με την θέση μου περι «ασύδοτης ελευθερίας» στα blogs!
    Αυτό που εκτιμώ εγώ το έχω ποστάρει και στην «καλύβα» του φίλου Πάνου:

    «…Ειληκρινά ,δεν θέλω να παρουσιάζομαι δογματικός και ξεροκέφαλος ,γιατί δεν είμαι ρε παιδιά!μακάρι να πειστώ για το αντίθετο διότι ειναι κουραστικό να είσαι μειοψηφία ,πιστέψτε με!
    Αλλά ,δεν έχω πειστεί για την έκδοση των blogs ,η έκδοση στοχεύει εξ`ολοκλήρου στο έμφυτο αίσθημα αυτοπροβολής του ανθρώπου και έχει ως συνέπεια είτε να αποσπά την προσοχή του blogger είτε να υποβαθμίζεται αυτή καθεαυτή η αναγκαιότητα ύπαρξης των blog και εν τέλη να αλλοτριώνεται και να μεταλλάσεται προς το χειρότερο ο χαρακτήρας του ίδιου του blogger.
    Δεν είναι μακριά τα παραδείγματα του αξιολογότατου “Πιτσιρίκου” και της εξ ίσου αξιολογότατης “Κουρούνας” για να πιστοποιήσουν τα παραπάνω.
    Είναι βέβαια και το μέγιστο θέμα και η μπανανόφλουδα των πνευματικών δικαιωμάτων ,στα οποία έχω ταχθεί σφόδρα αντίθετος ,όσο αυτά αφορούν τα blogs.
    Επαναλαμβάνω πως όποιος θεωρεί πως είναι ικανός να γράψει κείμενα αξιόλογα ,κείμενα που ίσως να είναι αντάξια λογοτεχνημάτων ,επιβάλετε να τα εκδόσει ,να καμαρώνει αυτός αλλά και όλοι μας και τέλος να καρπωθεί και τον κόπο του με όποιον τρόπο.
    Αλλά αν θελήσει κάποτε να bloggάρει ας ρίξει τις σκέψεις του στον ποταμό του διαδικτύου να χαθούν στους διαδρόμους των ISPs και να μην ρωτήσει ξανά για αυτά ,αποτάσοντας κάθε είδους πνευματικών δικαιωμάτων ,διαφημήσεων και κάθε είδους εκμετάλευσης και αποτίμησης των μύχιων σκέψεών του(αλήθεια πόσο να κοστίζουν άραγε;)!
    Έτσι έχω εκλάβει το blogging …αν όμως κάνω λάθος ,τότε δεν υπάρχει λόγος να αποσπώ την προσοχή των εκλεκτών “συνταξιδιωτών” από την συγγραφή των μνημειακών τους έργων ,και το ταπεινόν και αφελές δικό μου blog ,θα κατεβεί αναζητώντας με άλλο τρόπο την Δουλτσινέα του!…»

  14. Ολα αλλάζουν καθημερινά, τα δεδομένα των σημερινών καιρών θα ανήκουν στο παρελθόν του αύριο. Πρίν από αρκετά χρόνια, το να ταξιδέψει κάποιος εκτός Ελλάδας θεωρείτο κάτι πρωτόγνωρο. Σήμερα, οι αποστάσεις σμίκρυναν, ταξιδεύουμε συχνά, οι νέες τάσεις φτάνουν γρήγορα, τις μιμούμαστε και αντιγράφουμε ή δημιουργούμε.

    Κάποτε, οι νέες κινηματογραφικές ταινίες έφταναν μετά από μήνες. Σήμερα προβάλλονται ταυτόχρονα σε όλο (σχεδόν) τον κόσμο. Καθημερινά ταξιδεύουμε μέσα από το διαδίκτυο, αφού η τεχνολογία το επιτρέπει. Το ερώτημα είναι πόσο δεκτικοί είμαστε στις νέες τεχνολογίες.

    Παρ’ όλα αυτά, συμμερίζομαι την άποψη ότι, έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας. Αν κατά πόσο θα το καταφέρουμε να γίνουμε μπροστάρηδες, εξαρτάται πρώτον από εμάς τους ίδιους και το πόσο δεκτικοί είμαστε, κατά δεύτερον από το πόσο καλούς ή δεκτικούς «μαθητές» έχουμε. Κοινός παρονομαστής βέβαια, η ομάδα καί όχι το άτομο.

    Διαβάζοντας τις προάλλες ένα σχετικό άρθρο, στο http://phylaxblog.typepad.com/phylax/2007/01/official_bloggi.html
    ακολούθησα τους συνδέσμους και τα γραφόμενα σου Παράφωνε, έρχονται να επιβεβαιώσουν του λόγου το αληθές.

  15. Οταν κανουμε τη τεχνη μας,συντεχια…τοτε χεστα…

  16. Ανώνυμος

    Φιλαλήθη, σε κυνηγάω από μπλογκ σε μπλογκ! Να γράψω λοιπόν κι εδώ, όπως έγραψα και στο μπλογκ του Πάνου Ζέρβα -αλλά και στο δικό σου:

    «Με τρώει να ρωτήσω πώς αλλοτριώθηκε και μεταλλάχθηκε προς το χειρότερο ο χαρακτήρας μου μετά την έκδοση του Κουρουνοβιβλίου. Τι ακριβώς εννοείς, Φιλαλήθη; (Δεν το ρωτάω με τα χέρια στη μέση και στάση Βελιγκέκα -πρόκειται για ειλικρινή απορία.»

    Επίσης γράφεις:

    «Η αγαπητή και φιλτάτη Κουρούνα (η οποία μου άρεσε κάποτε πολύ) θα έχει ήδη καταλάβει γιατί δεν θα πρέπει να μπερδεύουμε το blogging με το “printing”!(τα οποία απο μόνα τους και ξεχωριστά, είναι άκρως αξιέπαινα!)»

    Όχι, δεν έχω καταλάβει.Τι εννοείς;

  17. “…Φιλαλήθη, σε κυνηγάω από μπλογκ σε μπλογκ!…”

    Xαχαχα!Ε είσαι -όπως πάντα -απίστευτη!να σαι καλά …:)))
    Απάντησα στο τσαρδί μου.

  18. Mirror

    Σήμερα το πρωί κατάλαβα τι σημαίνει να έχεις λεφτά να προσλάβεις έναν διάσημο υπερασπιστή όταν για κάποιο λόγο κατηγορείσαι από τις διωκτικές αρχές… Τότε ΚΑΙ ΜΟΝΟ τότε, ακόμα και με τις χειρότερες κατηγορίες, μπορείς να αισθάνεσαι σιγουριά ότι δεν θα αναγκαστείς να εκτίσεις την ποινή σου σε ένα κελί τρία επί τρία…. Τι να το κάνεις το υπουργείο Δικαιοσύνης και το υπουργείο Δικαιοσύνης όταν η ιδιωτική τηλεόραση μπορεί να υποκαταστήσει όλες τις εξουσίες. Αρκεί μια καλή «συμφωνία» με τον διάσημο υπερασπιστή σου για να εξαγγείλεις –σε πανελλαδική εμβέλεια- τις θέσεις σου. Για να δείξεις πόσο αδικημένος είσαι και πόσο θύμα έπεσες των «σαρκοφάγων», «κακών» δημοσιογράφων! Για να απολαύσεις τους ίδιους ανθρώπους που μέχρι πρότινος σε αποκαλούσαν «γκάνγκστερ» και «μαφιόζο» να σε προσφωνούν «κύριο»… Και την ίδια ώρα φυσικά ο διάσημος δικηγόρος σου να απολαμβάνει το επίτευγμα της συμφωνίας του με ένα σαρδόνιο χαμόγελο μέχρι τα αυτιά…. Όταν μάλιστα για πολύ ελαφρύτερα αδικήματα δύο άνθρωποι αργοσβήνουν μέρα με τη μέρα στο νοσοκομείο από την απεργία πείνας που κάνουν, ως ύστατο μέσο άμυνας απέναντι σε αυτόν τον μηχανισμό που λέγεται Μedia ή για να ακριβολογώ Μην Μιλάς Εσύ – Μιλάω Μόνο Εγώ.
    Πού ήταν η αγριάδα και ο τσαμπουκάς των ίδιων δημοσιογράφων που πριν από μία εβδομάδα με τη συμπεριφορά τους για το ίδιο θέμα σου έδιναν την εντύπωση ότι αν είχαν απέναντί τους τον συγκεκριμένο φυγόποινο θα τον κατασπάρασσαν με τις διεισδυτικές και σκληρές ερωτήσεις τους!!! Κι αναρωτιέμαι… όλοι εμείς οι υπόλοιποι που μπορεί να μην έχουμε την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουμε αυτές τις «υπηρεσίες» του καθ όλα ικανότατου υπερασπιστή τι πρέπει να κάνουμε;;;

  19. Διαφωνώ για το υποκριτές.
    Νομίζω ότι είμαστε κατίνες.

  20. simiomenos

    Πολύ καλό το post σου.
    Έχω γράψει κάτι παρόμοιο στο δικό μου με τίτλο:

    Τελικά τι σκ@τ* είναι τα blog;

    (Η διεύθυνση είναι από κάτω)
    http://simiomata.wordpress.com/2007/02/04/ti_einai_to_blog/

    Μπορεί να σε ενδιαφέρει και η δική μου άποψη, αν και τα λες καλύτερα…

  21. xeimwniatikh liakada

    … ΑΝ και παράφωνος το τραγουδάκι με το συγκεκριμένο 8έμα το τραγούδησες χωρίς φάλτσο! 😀
    Λέω να σε επισκέπτομαι.. Μ αρέσει η μουσική που ακούτε σε αυτό το δωμάτιο…! Κι αυτό γιατί πολλά από τα κομμάτια με αγγίζουν ,κι ¨ΟΧΙ γιατί 8έλω να με βοη8ήσεις την αρχάρια να ανοιξω τα λινx PPPPppp
    Καληνυστες… ωχ ξημέρωσε ..Πότε 8α κοιμη8ω? μμτ τα blogs ,πάλι 8α αργήσω στο γραφείο!

  22. Επίλογος:

    Αγαπητοί μου σας ευχαριστώ για τα σχόλια σας σε αυτό το εξαιρετικής – για μένα σημασίας ποστ. Θα ήθελα ομολογώ περισσότερα σχόλια, και ειδικά θα ήθελα αυτούς που διαφωνούν (όπως είναι φανερό από τις πράξεις τους), να μου κάνουν την τιμή και να διαφωνήσουν χωρίς στρουθοκαμηλισμούς.

    Δεν το τολμήσανε και δεν ξέρω γιατί.

    Επειδή είμαι αισιόδοξος άνθρωπος, πιστεύω ότι τους έκανα να προβληματιστούν με τα επιχειρήματά μου και ακόμη περισσότερο με τα δικά σας επιχειρήματα.

    Μπορεί να είμαι ιδεαλιστής, μπορεί να κάνω λάθος, μπορεί οι σκέψεις μου να είναι εκτός πραγματικότητας, όμως το καλό είναι ότι οι μεγαλύτερες επιτυχίες της ζωής μου δεν έχουν σχέση με την μπλογκόσφαιρα και ευτυχώς σε κάθε περίπτωση, έχω κάνει τόσο μεγάλα λάθη, που η αποτυχία του μπλογκ μου…

    δεν μπορεί να είναι η μεγαλύτερη αποτυχία της ζωής μου…

  1. 1 Αγαπητή Κωνσταντίνα Δελημήτρου « ΠΑΡΑΦΩΝΙΑΔΕΣ . . .

    […] λίγο καιρό, σε ποστ μου γκρίνιαξα για όσους από κακομοιριά ή λάθος εκτίμηση […]




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: