Inspiration fairy (Η νεράιδα της έμπνευσης)-(3)

Δεν ξέρω γιατί έφυγες. Δεν το παραδέχθηκες ποτέ.

360333483_5143bb1633.jpg

Θυμάμαι εκείνο το βράδυ, που σας άκουσα να ουρλιάζετε σαν ζώα που χάσανε την φύση τους. Κραυγές ύαινας οι δικές σου, λύκος πληγωμένος αυτός.

Δεν είχαν σημασία τα λόγια σας.

Κανείς από τους δυο σας δεν άκουγε τις λέξεις που ξεστόμιζε, πόσο μάλλον θα έπρεπε να εγώ να τις ακούσω.

Σημασία, είχαν οι λέξεις

μα μόνο όσες δεν είπατε ο ένας στον άλλον.

Το αγαπώ, δεν το άκουσα.

Του έσκισες τα ρούχα στα δυο. Του σκισες την καρδιά σε χίλια κομμάτια.

Πέταξες τα δώρα του και

όσα δεν πρόλαβες εσύ να πετάξεις,

τα σκόρπισε με βία αυτός, μήπως και νιώσεις τον πόνο του.

Σας παρατηρούσα και έκλεισα τα αυτιά μου.

Σαν σκηνές από βωβή ταινία. Όχι ασπρόμαυρη μα γκρίζα.

Κανείς δεν έκλαψε μπροστά μου, κρατηθήκατε και ας μην ήταν αξιοπρεπές.

(μάλλον θα συνεχιστεί)

Inspiration fairy (Η νεράιδα της έμπνευσης)-(1)

Inspiration fairy (Η νεράιδα της έμπνευσης)-(2)

Advertisements

  1. Niceeeeeee!! 😉
    Καλημερούδια, αφεντικούλη! (Πήρα και το σημερινό μεροκάματο! :ΡΡ )

  2. Nα συνεχιστεί.

    🙂

    (πολύ όμορφο)




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: