Η αλήθεια για το «Άρθρο» και τα Blog, «ΩΜΗ» !!!

Γιατί αγχωνόμαστε με τις εφημερίδες που κάνουν ένθετα τα blog μας;

truth.jpg

Εμείς εδώ και χρόνια ασχολούμαστε με τα άρθρα τους και δεν άκουσα τους εφημερηδάδες να παραπονιούνται, ούτε και εμάς να ζητούμε συγνώμη που το 80% της θεματολογίας μας προέρχεται από την επικαιρότητα που, τα media αναδεικνύουν.

Όσο για τα δικαιώματα του copyright μας, υπάρχον τρόποι να τα κατοχυρώσουμε. Αντί να συζητάμε ας προχωρήσουμε στην νομική μας προστασία, όσοι την επιζητούμε και ας αφήσουμε τις κατινιές περί αδυναμίας μας, να αντισταθούμε στην λογοκλοπή.

Άλλωστε και εμείς κλέφτες είμαστε τις περισσότερες φορές. Κλέβουμε θέματα από τους άλλους, κλέβουμε φωτογραφίες χωρίς έγκριση, κλέβουμε μουσική χωρίς να πληρώνουμε δικαιώματα και συχνά κλέβουμε περιεχόμενο με οποίο γεμίζουμε τα μπλογκ μας.

Βέβαια εμείς δεν το κάνουμε με κερδοσκοπικούς στόχους, άρα έχουμε μια δικαιολογία.

Όμως και οι εφημερίδες μας πληρώνουν πολύ ακριβά, για την χρήση του περιεχόμενου μας.

Πόσο θα κόστιζε η διαφήμιση σε 100.000 αναγνώστες; Πόσο πληρώνει το αφεντικό σας, ο πατέρας σας, ο γείτονας σας επιχειρηματίας για ένα τρίστυλο επί δέκα εκατοστά.

Αν κάποιος από εμάς δεν θα ήθελε το ποστ του, με χιλιάδες αναγνώστες, έστω και περιστασιακούς, τότε ας κάνει επικεφαλίδα το «ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΝΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ ΑΡΘΡΟ», ή ας κάνει prive το Blog του, ώστε να το βλέπουν μόνο οι φίλοι του (και εγώ).

Δεν είναι παράλογο, οι ίδιοι άνθρωποι που κατηγορούμε πως «επώνυμοι» μπλόγκερ γλύφανε τους δημοσιογράφους, να κατηγορούμε τους δημοσιογράφους που γράφουν για εμάς;

Δεν είναι επίσης υποκριτικό και βρόμικο αντί να συγχαίρουμε όλους όσους αναφέρθηκαν σε εφημερίδες να τους κατηγορούμε ή στην καλύτερη περίπτωση να τους αγνοούμε;

Δεν είναι κακό κάποιοι, με οποιονδήποτε τρόπο να ξεχωρίσουν. Ανεβάζουν την αδρεναλίνη και πιέζουν όλους εμάς τους υπόλοιπους να γίνουμε καλύτεροι.

Άλλωστε ας μην αγχωνόμαστε. Δεν σημαίνει ότι όσοι δεν απολαμβάνουν τα κείμενά τους σε χαρτί είναι χειρότεροι από τους άλλους. Δεν είναι παιχνίδι ανταγωνισμού το blogging, είναι μέσο λύτρωσης από τα φαντάσματα των σκέψεων μας που μας κυνηγούν.

Το μόνο κακό με τις εφημερίδες είναι ότι ίσως μας ξελογιάσουν και ξεφύγουμε από την συνηθισμένη θεματολογία μας προσπαθώντας να γράψουμε πιασάρικα ποστάκια και όχι σκέψεις ιστολογίων.

Γι αυτό όμως δεν φταίνε τα media αλλά εμείς και σίγουρα δεν μπορούμε να σταματήσουμε την φυσική εξέλιξη του νέου μας μέσου, που είναι η όλο και μεγαλύτερη κάλυψή του, μέσα από τα παραδοσιακά ΜΜΕ με την δικαιολογία ότι θα μας αλλοτριώσουν.

Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι, να αυτοπροστατευθούμε από την διάβρωση, που η προβολή επιταχύνει και να συνειδητοποιήσουμε πως το να είσαι ένας από τους 3.000, είναι σημαντικό αλλά και εφήμερο.

Σε δέκα χρόνια από τώρα θα είμαι ένας από τους 3.000.000 Έλληνες μπλόγκερ.

Ένας «τίποτας» δηλαδή.

ΥΣ: Όχι ότι νιώθω κάποιος τώρα.

ΥΣ2: Σχετικά πόστ που κυκλοφορούν αυτή την στιγμή είναι τα:

Το «ΑΡΘΡΟ» και τα μπλογκς

 και

Δυο λόγια για το ΑΡΘΡΟ

 

των Keimgreek και Πάνου Ζερβα αντίστοιχα…

Αν βρείτε και άλλα please call me 🙂

Advertisements

  1. Δεν είναι παράλογο, οι ίδιοι άνθρωποι που κατηγορούμε πως «επώνυμοι» μπλόγκερ γλύφανε τους δημοσιογράφους, να κατηγορούμε τους δημοσιογράφους που γράφουν για εμάς;

    Το θέμα δεν είναι πως υπάρχουν 2, 3 5 ανθρώποι που έχουν μια στήλη σε μια εφημερίδα και γράφουν «είδαμε το τάδε ιστολόγιο σήμερα, με αυτά τα περιεχόμενα ή το δείνα post-διαμάντι, και να το δείτε σε αυτή τη διεύθυνση», το οποίο είναι απόλυτα θεμιτό και επιθυμητό, αλλά το ότι υπάρχουν άνθρωποι που αντιγράφουν ΑΥΤΟΥΣΙΕΣ τις εγγραφές για να βγάλουν ΚΕΡΔΟΣ, ακόμα και αν ο δημιουργός το έχει ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙ με βάση την άδεια με την οποία το δημοσιεύει.

    Και όχι, δεν είναι το ίδιο με το Monitor ή οποιοδήποτε άλλο aggegrator.

  2. @Σταύρος Γιαννούρης
    Αγαπητέ Σταύρο εγώ δεν γνωρίζω κάποια περίπτωση, που ο δημιουργός έχει κατοχυρώσει τα κείμενά του, με τους γνωστούς και επίσημους τρόπους και έχουν δημοσιευθεί από εφημερίδα.
    Αν κάτι τέτοιο έχει συμβεί, είμαι σίγουρος ότι ο νόμος θα εξασφαλίσει την αποζημίωσή του.
    Σε κάθε περίπτωση όμως, δεν νομίζω ότι η δημοσιότητα κάνει σε κανέναν μπλογκερ κακό με δεδομένο, ότι δεν έχει λόγο να κρύβεται. Ακόμη και σε αυτή την περίπτωση μπορεί κάποιος να κλειδώσει κείμενά του, ώστε να μην είναι δυνατή η πρόσβασή τους.
    Για τους aggregators δεν έχω αναφέρει κάτι, αλλά αφού το έθεσες εσύ θα θυμίσω ότι τουλάχιστον στο wordpress υπάρχει η δυνατότητα αποφυγής εμφάνισης του blog τόσο σε υπηρεσίες τύπου monitor, όσο και σε search engines τύπου google και yahoo.
    Δέχομαι ότι κάποιος πραγματικά θέλει να διατηρήσει ένα διακριτικό profile μόνο όταν απενεργοποιήσει αυτές τις δυνατότητες.
    Δεν γνωρίζω όμως κάποιον που να το έχει κάνει… Εσύ;

  3. «Δεν είναι παιχνίδι ανταγωνισμού το blogging, είναι μέσο λύτρωσης από τα φαντάσματα των σκέψεων μας που μας κυνηγούν.»
    Τώρα ,»μίλησες το βαγκέλιο» που έλεγε ο συχωρεμένος ο παππούς μου!
    Μπράβο ρε φίλε ,αυτό είναι όλη η ουσία και όλα τα λεφτά!
    Ας γράψουμε κάπου τα «φαντάσματά» μας και ας γίνουν ότι θέλουν ,έτσι και αλλιώς την δουλειά μας και την δουλειά τους την κάναμε!

  4. Επικολλώ απάντησή μου σε postάκιον του panosz:

    «…Επιτέλους ,αυτό που φωνάζω αρκετό καιρό τώρα ,γίνεται.
    Ηταν θέμα χρόνου να κτυπήσουν οι δημιο-γράφοι ,εκεί που νόμισαν οι αφελείς πως πονάνε οι bloggers ,στα πνευματικά δικαιώματα.
    Νομίζουν οι αφελείς και άχρηστοι δημιο-γραφίσκοι ,οτι οι αγνοί και ανιδιοτελείς bloggers θα γονατίσουν με την κλοπή των κειμένων τους ,μα έλα που στούς τελευταίους δεν τους καίγετε καρφί!μα έλα που θα γράφουν ότι θέλουν ελεύθερα γιατί έτσι γουστάρουν!
    Έχω αναφερθεί πολλάκις ,για το οτι τουλάχιστον στα blogs δεν θα πρέπει να υπάρχουν πνευματικά δικαιώματα ,θα πρέπει τουλάχιστον αυτό το μέσο να καταστεί πραγματικά ελεύθερο …»ασύδοτα ελέυθερο» όπως έχω πεί…»

  5. Συμφωνάω μαζί σου!

    Νταξ’ βρήκαμε θέμα να ασχολούμαστε πάλι…

    Πάντως αν είναι κάποιος τόσο καμένος για να βάλει κάποιο κείμενό μου σε κάποιο έντυπο, ας με ενημερώσετε..
    Εφημερίδες διαβάζω μόνο ηλεκτρονικά, και αυτά που αγοράζω είναι μόνο το Δίφωνο και το Sonik
    Μπουαχα!

  6. Συναγερμόςςςςςςςςςςςςς
    μας κλεβουν τις ιδέες
    😀

  7. Τέλος πάντων… έτσι και αλλιώς ο άνθρωπος είναι αντιφατικό ον (και εγώ είμαι), οπότε (και μόνο έτσι) δικαιολογείται να χεις γράψει και αυτό που διαβάζω εδώ αλλά και αυτό

    Αντιγράφω τα σχόλια που έκανα εδώ:

    «Ρε παιδιά δεν το καταλαβαίνεται ότι ναι σωστό είναι να καταργηθούν τα πνευματικά δικαιώματα(με την έννοια ότι όλοι θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε ένα έργο τέχνης) αλλά πουλώντας μια εφημερίδα τα κείμενα λειτουργεί προς την αντίθετη κατεύθυνση. Θέλω τα κείμενα μου να τα διαβάζουν δωρεάν. ΔΩΡΕΑΝ. Αυτό σημαίνει κατάργηση των πνευματικών δικαιωμάτων και όποιος δεν το καταλαβαίνει ότι μας εκμεταλλεύονται πουλώντας δικά μας κείμενα κακό του κεφαλιού του. Αν κάποιος μου πουλάει τα κείμενα φυσικά και θα ήθελα να μου δώσει ποσοστό… Δεν δέχομαι να βγάζουν κέρδη εις βάρος μου εφόσον έχω επιλέξει να διαθέτω κάτι ΔΩΡΕΑΝ δεν έχω επιλέξει να το πουλάω και φυσικά δεν έχω επιλέξει τρίτοι να το πουλάνε.»

    «Επιμένω τι γίνεται αν δεν θες να αναδημοσιευτεί ένα κείμενο για χ ψ λόγους; Στο blog έχεις την δυνατότητα να το αλλάξεις, να το σβήσεις, να κάνεις διευκρινήσεις. Σε ένα έντυπο μέσο αυτό είναι αμετάκλητο και εμείς δεν είμαστε δημοσιογράφοι. Μπορεί να γράψουμε μια πατάτα για την οποία να το μετανιώσουμε. Για αυτό είναι απαραίτητο να σε ρωτάνε, τουλάχιστον αυτό το ελάχιστο, να στέλνουν ένα mail και να σε ρωτάνε.»

    και προσθέτω:

    Bρε παιδί μου με το ζόρι διαφήμιση…

    Δεν πουλάω τίποτις και δεν θέλω διαφήμιση. Θέλω να με διαβάζουν 100-200 άτομα . Αν + τω χρόνο σ τ α δ ι α κ α γίνουν 500 ή 1000 καλώς. Δεν θέλω όμως μέσα σε μια μέρα να με διαβάσουν 100.000. Όσοι με ανακαλύψουν θέλω να με ανακαλύψουν τυχαία με ένα κλικ και δωρεάν…Δεν είμαστε όλοι ψώνια. Για κάποιους θα τους πέσει βαριά η δημοσιότητα…

    Προσωπικά διάλεξα το blogging ακριβώς επειδή δεν θέλω να ξεχωρίσω. Ακριβώς επειδή σε 10 χρόνια τα blogs θα είναι 3.000.000 και θα είμαι ένα «τίποτα». Αν με δημοσιεύσουν όλο αυτό καταστράφηκε…

    Αλλά πολύ σοβαρά το σκέφτομαι να γυρίσω στην αυτιστική περίοδο του ημερολογίου μου όπου το έγραφα για μένα και το διάβαζα μόνο εγώ… Δεν ξέρω πόσο θα το αντέξω όλο αυτό…

  8. Δεν είναι παιχνίδι ανταγωνισμού το blogging

    Όταν κάποιοι ξυπνήσουν και το καταλάβουν, θα σταματήσουν και να γκρινιάζουν…. (φαντάζομαι δηλαδή)

  9. το καλό είναι, όπως καταλήγουμε κατόπιν συζήτησης που ανοίξαμε στο λινκ http://keimgreek.wordpress.com/2007/01/30/arthro το οποίο αναφέρεις και πιο πάνω στο τέλος του κειμένου σου, να ζητείται -έστω τυπικά- η άδεια του κάθε μπλόγκερ για να αναδημοσιευτεί το κείμενο του σε οποιοδήποτε έντυπο. Ήδη, όπως έγραψα νωρίτερα, μου έστειλαν ι-μέιλ από το ΑΡΘΡΟ και τείνουν προς αυτή την κατεύθυνση.

  10. Μια άλλη λύση είναι να γράφουμε κείμενα βαρυφορτωμένα με αισχρές βωμολοχίες κάθε είδους, οπότε όποιο έντυπο τα αναδημοσιεύσει θα βρει το διάολο του από τα δικαστήρια ή θα αναγκαστεί να τυπώνει ολόκληρες σελίδες με αποσιωπητικά.

    Ή να το ρίξουμε σε διανοουμενίστικους λεκτικούς αυνανισμούς και να μην έχει κανείς όρεξη να αποκρυπτογραφήσει τα κείμενα μας, πόσο μάλλον να τα βάλει και στην εφημερίδα του.

  11. antilogos

    Ας περιμενουμε και λιγο να δουμε που θα το πανε και αναλογως μπορουμε να παιξουμε…
    Βασικα πιστευω πως γεμιζουν τις σελιδες τους με υλη αν και υπαρχουν κειμενα τα οποια καλλιστα θα μπορουσαν να συγκριθουν με παρομοια των επαγγελματιων του ειδους…

  12. Εξαιρετική ανάλυση για το θέμα στο blog
    http://oneiros.gr/blog/2007/01/28/blogpapersccaapiapt

    Το λιγότερο που μπορεί να πει κανείς είναι πως οφείλει η εφημερίδα να στείλει ένα e-mail και να ζητήσει άδεια αν πρόκειται να κάνει ΠΛΗΡΗ αναδημοσίευση όπως έκανε το «ΑΡΘΡΟ».

  13. Τέλος πάντων… έτσι και αλλιώς ο άνθρωπος είναι αντιφατικό ον (και εγώ είμαι), οπότε (και μόνο έτσι) δικαιολογείται να χεις γράψει και αυτό που διαβάζω εδώ αλλά και αυτό

    Αντιγράφω τα σχόλια που έκανα στον keimgreek:

    «Ρε παιδιά δεν το καταλαβαίνεται ότι ναι σωστό είναι να καταργηθούν τα πνευματικά δικαιώματα(με την έννοια ότι όλοι θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε ένα έργο τέχνης) αλλά πουλώντας μια εφημερίδα τα κείμενα λειτουργεί προς την αντίθετη κατεύθυνση. Θέλω τα κείμενα μου να τα διαβάζουν δωρεάν. ΔΩΡΕΑΝ. Αυτό σημαίνει κατάργηση των πνευματικών δικαιωμάτων και όποιος δεν το καταλαβαίνει ότι μας εκμεταλλεύονται πουλώντας δικά μας κείμενα κακό του κεφαλιού του. Αν κάποιος μου πουλάει τα κείμενα φυσικά και θα ήθελα να μου δώσει ποσοστό… Δεν δέχομαι να βγάζουν κέρδη εις βάρος μου εφόσον έχω επιλέξει να διαθέτω κάτι ΔΩΡΕΑΝ δεν έχω επιλέξει να το πουλάω και φυσικά δεν έχω επιλέξει τρίτοι να το πουλάνε.»

    «Επιμένω τι γίνεται αν δεν θες να αναδημοσιευτεί ένα κείμενο για χ ψ λόγους; Στο blog έχεις την δυνατότητα να το αλλάξεις, να το σβήσεις, να κάνεις διευκρινήσεις. Σε ένα έντυπο μέσο αυτό είναι αμετάκλητο και εμείς δεν είμαστε δημοσιογράφοι. Μπορεί να γράψουμε μια πατάτα για την οποία να το μετανιώσουμε. Για αυτό είναι απαραίτητο να σε ρωτάνε, τουλάχιστον αυτό το ελάχιστο, να στέλνουν ένα mail και να σε ρωτάνε.»

    και προσθέτω:

    Bρε παιδί μου με το ζόρι διαφήμιση…

    Δεν πουλάω τίποτις και δεν θέλω διαφήμιση. Θέλω να με διαβάζουν 100-200 άτομα . Αν + τω χρόνο σ τ α δ ι α κ α γίνουν 500 ή 1000 καλώς. Δεν θέλω όμως μέσα σε μια μέρα να με διαβάσουν 100.000. Όσοι με ανακαλύψουν θέλω να με ανακαλύψουν τυχαία με ένα κλικ και δωρεάν…Δεν είμαστε όλοι ψώνια. Για κάποιους θα τους πέσει βαριά η δημοσιότητα…

    Προσωπικά διάλεξα το blogging ακριβώς επειδή δεν θέλω να ξεχωρίσω. Ακριβώς επειδή σε 10 χρόνια τα blogs θα είναι 3.000.000 και θα είμαι ένα «τίποτα». Αν με δημοσιεύσουν όλο αυτό καταστράφηκε…

    Αλλά πολύ σοβαρά το σκέφτομαι να γυρίσω στην αυτιστική περίοδο του ημερολογίου μου όπου το έγραφα για μένα και το διάβαζα μόνο εγώ… Δεν ξέρω πόσο θα το αντέξω όλο αυτό…

  14. Το μη κερδοσκοπικό που λες έχει μεγάλη σημασία. ΙΜΗΟ, αν είσαι μη κερδοσκοπικός έχεις δικαίωμα να αντιγράψεις τα πάντα, αρκεί να αναφέρεις πηγή. Και για το έρμο το blogάκι μου, έτσι λέω.

    Τώρα, στα «κανονικά» μέσα, όπως είναι το Άρθρο, υπάρχει ένα θέμα copyright με την έννοια ότι το blog δεν είναι απόλυτα συμβατό μέσο με την εφημερίδα. Αναπόσπαστο κομμάτι είναι τα σχόλια, η εικονογράφηση, ακόμα και η χρονική συγκυρία του πότε πόσταρα. Θεωρώ ότι είναι απαραίτητο να έχει την έγκρισή μου για αναδημοσίευση τμήματος του ενός μέσου σε κάποιο άλλο. Από την άλλη, δεν είμαι νομικός για να ξέρω να το στηρίξω αυτό κάπου.

    Τέλος, θεωρώ ότι το θέμα που απασχολεί τους bloggers πριν και πάνω από όλα είναι τα ίδια τα blogs. Αυτό δεν είναι και πολύ καλή διαπίστωση…

  15. henry kissinger

    Οσοι ποσταρουν ενδιαφερονται να τους διαβασουν οι αλλοι.
    Και οσοι ντρεπονται,γρηγορα στο κρεββατι τους, και το ημερολογιο τους.
    Καποιοι αλλοι ισως να θελουν να τους ανακαλυψουν και οι φυλλαδες.
    Αλλοι παλι γραφουν επιλεγοντας να βγουν τα εσωψυχα τους στην φορα, και ειναι ακι αυτο μια μορφη εκτονωσης στο πληκτρολογιο τους, καθως και μια διαφυγη απο τον καταπιεσμενο κοσμο τους.
    Καθολου ασχημο και αυτο, για την επικοινωνια και την σωτηρια της ψυχης. (με το γραψιμο σωζεσαι)
    Η ταση αυτη παντως (δημοσιογραφια των πολιτων) εμφανιζει μεγαλη δυναμικη στο εξωτερικο,και τωρα αυτο συμβαινει και εδω.
    Πρωην μπλογκερς ηδη γραφουν, σε εφημεριδες και free press.
    Πολλοι απο αυτους γραφουν καλυτερα,απο δημοσιογραφισκους που συνεχως εικοτολογουν.(Οσο μπορουν)
    Σε οτι αφορα τα δικαιωματα χανονται, οπως αυτα της μουσικης.
    Διαβαζετε,αποτυπωνετε,ταξιδευετε,και τελος γραφετε, οπως ελεγε ο συγχωρεμενος ο Διακογιαννης (ΝΕΑ).
    Και αν αυριο σας διαβασουν περισσοτεροι, αυτο σημαινει πως αρεσετε, για αυτο και σας ασπαζονται.Δεν υπαρχει λογος ανησυχιας λοιπον.
    (Παραφωνε θα τα πουμε καποια στιγμη απο κοντα.)

  16. Συγνώμη που άργησα να διαβάσω το σχόλιά σας αλλά όπως ήταν φανερό απουσίαζα από το ιντερνετ για λίγες ημέρες…

  17. @ πρεζα tv
    Το λάθος μέρος δεν θα μου το πεις;

    @ convinsed
    Απόλυτα σωστός δεν είμαι αλλά σε ευχαριστώ που είσαι με τους παράφωνους !!!

    @ bizwriter
    Σε ευχαριστώ πολύ.

    @ Φιλαλήθης
    Δεν είναι η πρώτη φορά που αναζητείς την ουσία των κειμένων και την βρίσκεις… Όμως πάντα είναι ευχάριστο.
    Για την έλλειψη πνευματικών δικαιωμάτων στα μπλογκ επέτρεψε μου να διαφωνήσω μαζί σου διότι κάθε «δημιουργός» μπορεί να επιλέγει αν θα έχει το copyright ή όχι των κειμένων του. Άλλωστε έλλειψη δικαιωμάτων δεν σημαίνει ελευθερία λόγου.

    @ Georgia
    Δεν ξέρω για τους άλλους αλλά εγώ μόλις κλέψω κειμενάκι σου θα στο πω 😉

    @ keimgreek
    Μέσες η άκρες 😉 ;

    @ μαραμένα σύκα
    Κλέφτες κλέφτες…

    @ dimitrisg.
    Που την βρήκες την αντιφατικότητα. Σε αυτό το κείμενο θυμίζω ότι δεν χάθηκε και ο κόσμος αν γράψουν για εμάς και στο προηγούμενο υπενθυμίζω ότι δεν έχουν δικαίωμα να μας κρίνουν σαν επαγγελματίες από αυτά που γράφουμε. Τόσο απλά.

    @ fotis
    Δεν είναι καν παιχνίδι …

    @ keimgreek
    Να και ένα καλό 😉

    @ Helix Nebulae
    Αν νομίζεις ότι με βωμολοχίες ή με λεκτικούς ακροβατισμούς δεν θα βρεθούν έντυπα να μας αντιγράψουν, έχεις καιρό να διαβάσεις έντυπα φίλε μου 😉
    Μας έχουν προλάβει και σε αυτό…

    @ antilogos
    Έχεις δίκαιο και δεν είναι κακό…. για μας.

    @ ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΡΕ
    Σωστά.

    @ mpampakis
    Με όσα λές συμφωνώ…
    Αλλά με «Τέλος, θεωρώ ότι το θέμα που απασχολεί τους bloggers πριν και πάνω από όλα είναι τα ίδια τα blogs. Αυτό δεν είναι και πολύ καλή διαπίστωση»
    Χειροκροτώ κιόλας…
    @ henry Kissinger
    Τιμή μου να διαβάζω σχόλιά σου στα κείμενά μου.
    Περιμένω ανυπόμονα το μαιλ σου…

  18. lpanos

    Πάντως σχετικά με το νομικό θέμα, ο νόμος περί πνευματικής ιδιοκτησίας λέει ότι το δικαίωμα πάνω σε πνευματικά έργα αποκτάται από το δημιουργό ΑΥΤΟΜΑΤΑ και ΧΩΡΙΣ διατυπώσεις. Αυτό σημάίνει ότι οποιεσδήποτε άλλες διαδικασίες (συμβολαιογραφική κατάθεση, κατάθεση στην Εθνική Βιβλιοθήκη κλπ.) ΑΠΛΑ και ΜΟΝΟ πιστοποιούν το χρόνο δημιουργίας του έργου ΟΧΙ την ταυτότητα του δημιουργού (εννοείται ότι ο δημιουργός έχει φροντίσει να κρατήσει το ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ έργο ώστε να μπορεί να αποδείξει την πατρότητα της δημιουργίας του).

    Εκεί που πατάει το Άρθρο και κάθε άλλη εφημερίδα που έχει ένθετα με blogs είναι στο άρθρο περί αποσπασμάτων προς ενημέρωση του κοινού, η έκταση των οποίων πρέπει να είναι ΕΥΛΟΓΗ. Αν έχετε προσέξει, τα δικαιώματα μετάδοσης ποδοσφαιρικών αγώνων του πρωταθλήματος (τα οποία είναι ΣΥΓΓΕΝΙΚΑ δικαιώματα και όχι δικαιώματα ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ) έχουν παραχωρηθεί σε συγκεκριμένα τηλεοπτικά κανάλια από τις ομάδες. Η συμφωνία που έχει γίνει σχετικά με τα αποσπάσματα είναι 3 ΛΕΠΤΑ στιγμιοτύπων από 90 λεπτά αγώνα (δηλαδή το 1/30 της συνολικής διάρκειας του αγώνα) τα οποία μάλιστα επιλέγει ΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΠΟΥ ΔΙΑΘΕΤΕΙ τα δικαιώματα αναμετάδοσης.

    Γιατί δηλαδή το ποσοστό αυτό θεωρείται από τους αθλητικούς συντάκτες των υπόλοιπων τηλεοπτικών σταθμών που δεν έχουν τα δικαιώματα μετάδοσης ΕΥΛΟΓΟ, ενώ ένα ένθετο εφημερίδας θεωρεί ότι είναι εύλογη έκταση αποσπάσματος η πλήρης ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ (γιατί αυτό ακριβώς κάνουν τα ένθετα) ενός ολόκληρου κειμένου από ένα blog και μάλιστα χωρίς άδεια;




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: