Παραμορφωθήκαμε

Αγαπητέ κύριε κόμματα

Σου στέλνω αυτή την επιστολή διότι έτσι κι αλλιώς δεν θα την διαβάσεις.

Την γράφω όμως γιατί έχω ανάγκη να σκεφθώ δυνατά. Να μιλήσω με την καρδιά μου και το μυαλό μου ταυτόχρονα, πράγμα σπάνιο γι αυτό και πρέπει να το εκμεταλλευθώ.

Θα ήθελα να πω ότι είμαι ένας από εσάς, αλλά δεν είμαι. Δεν ανήκω στις παρατάξεις σας, δεν κοιμάμαι με την φωτογραφία των αρχηγών σας αγκαλιά, δεν έχω καταφέρει σχεδόν ποτέ να διαβάσω τα προεκλογικά σας προγράμματα μέχρι τέλους.

Θα ήθελα όμως να σκεφθείτε έστω και για μια στιγμή ότι εσείς είστε ένας-μία από εμάς. Να σκεφθείτε ότι τα παιδιά σας δεν θα έχουν προτεραιότητα στην λίστα αναμονής του ακριβού νηπιαγωγείου, ότι δεν έχετε παχυλούς μισθούς που θα εξασφαλίσουν τα δίδακτρα στα ιδιωτικά σχολεία τους, ότι δεν έχετε ή μάλλον δεν είστε μπάρμπας στην Κορώνη, ώστε ακόμη και αν τα αγαπημένα σας τέκνα δεν μάθουν να γράφουν το όνομά τους, θα έχουν εξασφαλισμένη μια θεσούλα ζεστή να τους βολέψει με εισοδήματα που όλοι οι υπόλοιποι πρέπει να πουλήσουμε την ψυχή μας στον ακατονόμαστο για να ονειρευθούμε.

Θα ήθελα να ξεχάσετε λέξεις όπως, κομματική γραμμή, πολιτικό κόστος, συντηρητισμός, σοσιαλισμός, φιλελευθερισμός, κομουνισμός, δεξιά, αριστερά, κέντο, κεντροαριστερά, κεντροδεξιά, ωχαδελφισμός.

Θα ήθελα να ακούσετε την ιστορία μου, που ίσως να μην είναι ιστορία σας, αλλά είναι ιστορία μας.

Γεννήθηκα σε μια μικρή επαρχιακή πόλη που το όνειρό της ήταν να γίνει Θεσσαλονίκη. Αθήνα δεν ήθελε να γίνει γιατί η Αθήνα έπεφτε μακριά και δεν ξέραμε τι ακριβώς σημαίνει το να είσαι πρωτεύουσα. Μεγάλωσα σε σπίτι ενός ανθρώπου που κατάφερε να ξεπεράσει την μοίρα του ακόμη και αν δεν το έχει συνειδητοποιήσει ούτε ο ίδιος. Απόφοιτός του δημοτικού, δούλεψε από παιδί για να επιβιώσει.

Από οικοδόμος κατάφερε να γίνει έμπορος, από έμπορος χονδρέμπορος και από χονδρέμπορος βιοτέχνης και κατασκευαστής.

Από βιοτέχνης και κατασκευαστής κατάφερε να γίνει ξανά έμπορος, γιατί τα λαμόγια οι Αθηναίοι του κλέψαν τις πατέντες που είχε στην ιδιοκτησία του, του κλείσανε και τις πιστώσεις και αυτός σαν επαρχιώτης – απόφοιτος δημοτικού δεν σκέφθηκε καν πως ήταν ικανός να τους ανταγωνισθεί.

Έτσι δεν θα μάθουμε ποτέ αν μπορούσε η σαρδέλα να τα βάλει με τους καρχαρίες.

Από τότε ένιωσα στο μεδούλι μου πόσο πολύτιμο αγαθό είναι η εκπαίδευση.

Αυτό το αγαθό που στην πράξη το κρατάτε για λίγους. Λέτε ότι είναι δημόσιο, λέτε ότι όλοι έχουν πρόσβαση σε αυτό, λέτε ότι μας το προσφέρετε απλόχερα αλλά στην πράξη μας κοροϊδεύετε και κάνετε το παν ώστε, να μην έχουμε την παιδεία να το αντιληφθούμε.

Η αγαπημένη λέξη όλων των επαναστάσεων, η ισότητα, είναι ένα καλό παραμύθι με κακό τέλος.

Και ζήσατε εσείς καλά και εσείς καλύτερα.

Τις τελευταίες ημέρες διαβάζω, ακούω, παρακολουθώ, μυρίζομαι ένα βρώμικο καβγά για κάποιο άρθρο 16.

Αυτό που απαγορεύει την ιδιωτική παιδεία να μπει στα χωράφια της δημόσιας.

Αναρωτιέμαι ειλικρινά γιατί γίνεται τόση φασαρία.

Μήπως από χρόνια δεν υπάρχει έστω και παρασιτικά η ιδιωτική παιδεία; Μήπως μπορεί κανείς να χαρεί το δημόσιο ίδρυμα χωρίς να έχει πουλήσει το νεφρό του σε φροντιστές και ιδιωτικούς δασκάλους; Μήπως εγώ εξ αιτίας της δεν σπούδασα την αγαπημένη μου επιστήμη, διότι με το τότε σύστημα ούτε πανεπιστήμια την διδάσκανε ούτε είχα δικαίωμα να αγαπώ την φυσική μαζί με την ψυχολογία. Και αν αναρωτιέστε που βρήκα τα λεφτά, να είμαι ειλικρινής δεν τα βρήκα.

Δούλευα τα βράδια για να πληρώσω το νοίκι μου και την υπόλοιπη ημέρα διάβαζα για να διατηρήσω την υποτροφία που ο βρόμικος ιδιώτης κολεγιο-ιδιοκτήτης μου προσέφερε, με υποχρέωση να μην κάνω κοπάνες από τα μαθήματα και να περάσω τα πάντα με άριστα.

Γιατί να έχω παράπονο από την ιδιωτική εκπαίδευση, αφού μου έδωσε την ευκαιρία που εσείς δεν θέλατε να έχω.

Δεν σας κρύβω, ότι έχω περάσει και από το δημόσιο πανεπιστήμιο.

Η τότε αγαπημένη μου, σπούδαζε στα Ιωάννινα, ψυχολογία και αυτή.

Πήγα λοιπόν να την επισκεφθώ, μπήκα στην τάξη, συμμετείχα στο μάθημα μιας εξαιρετικής καθηγήτριας η οποία διψασμένη από ανθρώπους που θα την ακούγανε γαντζώθηκε πάνω μου για τρεις ώρες, πιστεύοντας ότι είμαι μαθητής της.

Ακόμη θυμάμαι την απογοήτευσή της όταν στο τέλος του μαθήματος της είπα πως είμαι επισκέπτης.

Μια απογοήτευση που συντηρείται ακόμη σε όλους τους σοβαρούς πανεπιστημιακούς, που αγωνιούν, για τα άδεια αμφιθέατρα, τους αδιάφορους μαθητές, την πίεση των νεολαίων να περάσουν χωρίς διάβασμα «οι δικοί τους», τις άθλιες υποδομές και την αναξιοκρατία στην εξέλιξη των ίδιων των δασκάλων.

Μια απογοήτευσή που σε λίγο θα μοιάζει με κατάντια.

Πόσος καιρός έχει περάσει που αρνηθήκατε έδρα σε έναν επιστήμονα που αν ήταν αντίστοιχης ικανότητας ποδοσφαιριστής από την Αφρική, θα έπρεπε να πληρώσετε δισεκατομμύρια για να τον πείσετε να αλλάξει υπηκοότητα.

Στον κύριο Νανόπουλο αναφέρομαι.

Πόσα παραδείγματα σαν και αυτό υπάρχουν. Πόσοι εξαιρετικοί επιστήμονες, διάσημοι στο εξωτερικό έχουν το ελάττωμα να θέλουν να γυρίσουν στην πατρίδα τους.

Γιατί αυτό το «δημόσιο» αγαθό εσείς οι λάτρεις της δημόσιας παιδείας δεν το αξιοποιείτε.

Μήπως γιατί οι δικοί σας φοβούνται τις θεσούλες τους;

Μήπως γιατί αν στην Ελλάδα όλοι, έχουν την δυνατότητα να μορφωθούν θα καταλάβουν πόσο πολύ τους θέλετε παραμορφωμένους;

Μήπως γιατί το σύστημα των δισεκατομμυρίων που κρύβεται πίσω από τα φροντιστήρια ταΐζει πολλά στόματά σας;

Η μήπως γιατί είστε τόσο αγράμματοι που δεν καταλαβαίνετε ότι η μόνη ελπίδα της μπακαλοχώρας μας είναι τα παιδιά μας (όχι μόνο τα δικά σας παιδιά) να έχουν όσο γίνεται περισσότερες ευκαιρίες εκπαίδευσης.

Ο κόσμος άλλαξε κύριοι.

Σήμερα μπορεί κανείς να αποκτήσει Πανεπιστημιακό Δίπλωμα στα καλύτερα ιδρύματα του κόσμου, μέσα από τον υπολογιστή του. Να παρακολουθήσει σεμινάρια, μαθήματα, πρόσβαση σε όλες τις σημαντικές πηγές, με μόνο εργαλείο το ιντερνετ. Να ενημερωθεί, να καταλάβει τι συμβαίνει γύρω του με παράθυρο την οθόνη του.

Δεν είναι δυνατόν εμείς ακόμη να ασχολούμαστε με το αν το πανεπιστήμιο θα είναι κρατικό ή όχι.

Σε τελευταία ανάλυση, αν η δημόσια εκπαίδευση έχει λόγους να μην θέλει, (άρα να φοβάται την ιδιωτική) τότε αυτό και μόνο θα έπρεπε να είναι ένα κίνητρο για να βγούμε στους δρόμους απαιτώντας να αποκτήσουμε αύριο το πρωί ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Μόνο έτσι θα ταρακουνήσουμε τους καρεκλοκένταυρους, που καταστρέφουν το μέλλον των παιδιών, άρα και της κοινωνίας μας,αρνούμενοι να αξιολογηθούν, να επιμορφωθούν, να ανταγωνιθούν με σύγχρονα κριτήρια, να διεκδικήσουν με σοβαρά επιχειρήματα.

Αγαπητέ κύριε κόμματα.

Γιατί ασχολείσαι με το αυτονόητο και ξεχνάς να παλέψεις για το σημαντικό.

Γιατί αντί να διώχνεις τις επενδύσεις στην ιδιωτική εκπαίδευση, δεν καβγαδίζεις ώστε οι επενδύσεις να γίνουν με υψηλά κριτήρια και αυστηρό έλεγχο.

Μήπως γιατί δεν εμπιστεύεσαι την νοοτροπία του Έλληνα; Αυτή που αφήνει παραθυράκια στην διαφθορά και επιτρέπει κάθε είδους λαμόγιας;

Μα κύριε κόμματα, αυτή ακριβώς η νοοτροπία υπάρχει γιατί κάποιοι μας εκπαιδεύσανε χρόνια πολλά να σκεφτόμαστε έτσι.

Μήπως λοιπόν πρέπει να παραδεχθείς ότι το σύστημα καταρρέει και πρέπει άμεσα να τολμήσεις να το αλλάξεις;

Μήπως πρέπει να ξεχάσεις για μία φορά στην ζωή σου τα μικροκομματικά και συνδικα-ληστρικά σου συμφέροντα και να αποφασίσεις σύμφωνα με το καλό των υπολοίπων παιδιών εκτός από αυτό του δικού σου;

Advertisements

  1. Φωνη βοωντως εν τη ερημω…
    Αυτοι που ειναι εναντιον των ιδιωτικων πανεπιστημιων ειναι τοσο βαθια νυχτωμενοι και κολημενοι σε ενα κοσμο που εχει πεθανει που δεν αξιζει καν να μπεις σε οποιαδηποτε σηζητηση…

  2. nemertes

    Ομολογώ πως δεν είχα σκοπό να ασχοληθώ με το θέμα. Μου φαίνεται αρκετά γελοίο. Λες και θα χάσουν τα σκήπτρα της ακαδημαϊκής εξουσίας. Που αυτή είναι η ταμπακιέρα. Μαζί με αρκετά κονδύλια, αρκετές ώρες αραλικίου, αρκετά μαύρα από ιδιαίτερα και από μέλλοντες κομμένους…

    Θα χάσουν αρκετά. Όχι όμως από τα με κόπο κεκτημένα. Από αυτά που πήραν με το έτσι θέλω. Που πήραν επειδή τους αφήσαμε να πάρουν. Προτεκτοράτο την κάνανε την παιδεία.

    Όχι ένα. 100 ιδιωτικά να κάνουν. Αν δεν ήταν τα ιδιωτικά, εγώ να δεις που θα βρισκόμουν. Δεν άντεξα, το έγραψα το αρθράκι.

    Ίσως τα υπέρ είναι λιγότερα, αλλά μάλλον έχουμε πολύ περισσότερα επιχειρήματα.

    Άντε και με την νίκη μπας και δούμε το φως μας…

  3. «Πόσος καιρός έχει περάσει που αρνηθήκατε έδρα σε έναν επιστήμονα που αν ήταν αντίστοιχης ικανότητας ποδοσφαιριστής από την Αφρική, θα έπρεπε να πληρώσετε δισεκατομμύρια για να τον πείσετε να αλλάξει υπηκοότητα.

    Στον κύριο Νανόπουλο αναφέρομαι.»

    H ELLADA SE DYO PROTASEIS.

  4. @identitycafe
    Αξίζει η κουβεντούλα, έστω και για τους λίγους που έχουν την διάθεση να καταλάβουν την αλήθεια και όχι να αντιγράφουν παραμύθια…

    @nemertes
    Τα πες καλύτερα από μένα… είναι φοβερό το ότι κανείς από τους διαφωνούντες, δεν επέλεξε, αντί να ουρλιάζει με συνθήματα να βάλει τα πράγματα με ψυχραιμία στο τραπέζι…
    Ακόμη και από την ανταπόκριση σε αυτό το ποστ περίμενα ότι κάποιος θα διαφωνήσει δημιουργικά…
    Οι περισσότεροι στα ποστ τους απλά κινδυνολογούν ξεχνώντας ότι ο δρόμος τους είναι δρόμος αφρικανικής ερήμου και όχι ευρωπαϊκού αυτοκινητοδρόμου

    @Mantalena Parianos
    Καλή σου ημέρα Μανταλένα μου…
    Αυτή είναι η Ελλάδα ΜΑΣ, την καταντήσαμε ψωροκώσταινα και οι πρωταγωνιστές της κωμωδίας κάνουν τους κομπάρσους…

  5. AAATOS

    Πολύ μου άρεσε το άρθρο σου.
    Πολύ θα ήθελα να είμαστε στην ίδια ομάδα .
    Πολύ θα ήθελα να πιστέψω πως υπάρχουν αρκετοί Έλληνες που υπολογίζουν περισσότερο το Ελληνικό από του Έλληνα καλό.
    Πολύ χαίρομαι όταν υπάρχουν ακόμα Έλληνες που ερευνούν την ουσία των θεμάτων.

    Το αποκρατικοποιημένο Κράτος μας αρρωσταίνει.Όσοι προσπάθησαν να κοιμίσουν δια της αμάθειας τον Ελληνικό λαό πρέπει να τιμωρηθούν δια του μαύρου…

    Τέρμα στους μέτριους και άλλες φορές ανίκανους πολιτικούς αρχηγούς.

    Οι αριστερές ιδέες σε μια Εξευρωπαϊσμένη χώρα με μαθηματικοδημοκρατικές βάσεις, καθυστερούν την ευημερία.

    Ο ιδιωτικός τομέας είναι η λύση για την ανάπτυξη με μια δυνατή , έντιμη και ισχυρή κυβέρνηση.Με την παρούσα κατάσταση δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι.

  6. @AAATOS

    «Ο ιδιωτικός τομέας είναι η λύση για την ανάπτυξη με μια δυνατή , έντιμη και ισχυρή κυβέρνηση. Με την παρούσα κατάσταση δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι.»

    Αν ήμουν «συμφέρον» και ήθελα να μπερδέψω τον κοσμάκι, θα χρησιμοποιούσα την τεχνική της παραπλάνησης.
    Κάπως έτσι πρέπει να νιώθουμε.
    Χαλάμε τόνους σάλιο, στο να μαλώνουμε για το μη ουσιαστικό και δεν μένει χρόνος για το μεδούλι της ιστορίας.
    Έτσι κι αλλιώς η «ιδιωτική» παιδεία θα προχωρήσει.
    Εμείς λοιπόν βγαίνουμε στους δρόμους για λάθος λόγο και δίνουμε δικαίωμα και στην κυβέρνηση να κάνει του κεφαλιού της.

    Ας πλακωθούμε λοιπόν με στόχο και επιχειρήματα ώστε να γίνουν αυστηρά τα κριτήρια δημιουργίας αυτών των ιδρυμάτων.

    Ας φοβίσουμε την κυβέρνηση ότι δεν θα δει ξανα εξουσία αν δεν εφαρμόσει το θεσμό σωστά και προς όφελος της παιδείας.

    Και ας πιέσουμε τις αντιπολιτεύσεις, να σταματήσουν την αποχή από τον διάλογο και να κάνουν συγκεκριμένες προτάσεις που να μας προστατεύουν…

    Επιτέλους,
    για να γίνουμε στην Ελλάδα σουπερμάρκετ,
    πρέπει να σταματήσουμε να σκεφτόμαστε σαν μπακάλικο…

  7. Α ναι, δεν υπάχουν έντιμες κυβερνήσεις… Υπάρχουν μόνο έξυπνοι πολίτες που ξέρουν να πιέζουν τις κυβερνήσεις εκεί που αυτές πονάνε.

  8. igano

    και ξαναλέω.Δεν είναι ο ορθός τρόπος η ιδιωτική παιδεία. Δε θέλω τα παιδιά τα επόμενα,γιατί είμαι από αυτούς που σκέφτονται τους άλλους και όχι του στυλ»που θα μουν χωρίς την ιδιωτική εκπαίδευση», να πληρώνουν για να μάθουν. Δε θέλω ο φτωχός να του απαγορευτεί να μάθει, να μορφωθεί. Ναι δε θα γίνει αυτό σε 2-3 χρόνια αλλά θα γίνει.μια παρένθεση δείτε τί γίνεται με τον πλανήτη . Ξέραμε το κακό και όμως το συνεχίζαμε για να φτάσουμε σε αδιέξοδο.Ας αφήσουμε λοιπόν όσο μέροσ τησ δημόσιασς παιδείας έχουμε κερδίσει, γιατί κατακτήθηκε με αγώνες, και ασ βρούμε άλλο τρόπο προς εξυγίανσή της.

  9. @igano
    Αγα[ητέ μου, και τώρα πληρώνουν όλοι για να μάθουν, μόνο που πληρώνουν και δεν γνωρίζουν που πηγαίνουν τα χρήματά τους.
    Στο ιδιωτικό δεν δίνεις μόνο, ζητάς και αν δεν πάρεις έχεις τρόπο να αντιδράσεις. Στο δημόδιο πανεπιστήμιο που χάνεις την μία εξεταστική μετά από την άλλη γιατί οι καθηγητές γουστάρουν να απεργούν, τι μπορείς να κάνεις;

  10. igano

    λάθος φίλε μου πληρώνουμε γιατί εμείς είμαστε βλάκες και το ανεχόμαστε. Γιατί με αγώνες κερδίζεις τα πάντα αλλά αν έχουμε αυτήν τη νοοτροπία, ότι δηλαδή δεν αλλάζει τίποτα καισιγά μην κατεβώ εγώ σε πορεία και άδικος κόπος, τότε θα χάσουμε και άλλα. στον ιδιωτικό τομέα ζητάς επειδή πληρώνεις και όχι επειδή αξίζεις, τα πτυχία θα τα παίρνει αυτός με τα περισσότερα λεφτά. όσον αφορά τους καθηγητές πραγματικά θα πρεπε να υπάρχει έλεγχος και να κάνουν σωστά τη δουλειά τους. αλλά όλα αυτά στο δημόσιο, να μείνει δημόσια η παιδεία

  11. Ωραια τα πες Παραφωνε και ξεσπασα κι εγω διαβαζοντας τα.
    Μην, ομως, νομιζουμε πως, ταχα μου, η συζητηση τους ειναι γυρω απο την Παιδεια…
    Ποια παιδεια, ρε αδερφια; «Την Παιδεια αγαπω και για αυτην θα σκοτωθω», φωναζαμε δεκαπενταχρονα στις καταληψεις και, τωρα στα τριαντα, σκοτωνωμαστε μεσα στα ιδια κτιρια με τοτε, δινοντας εξετασεις του ΑΣΕΠ κατ’ ομαδας… Ποια Παιδεια να διεκδικησει μια χωρα που οι μισοι ειναι δημοσιοι υπαλληλοι με ολα τα κομφορ της Νατασας Παζαϊτη και των πανεπιστημιακων καταχραστων του γερμανικου χρηματος της ΕΕ και οι αλλοι μισοι χανουν καθε αξιοπρεπεια προσπαθωντας να γινουν;
    Που να βρεθει ο χωρος για τη μικρη μειοψηφια που γυρευει λιγη δημιουργικοτητα στην εργασια κι ευκαιριες, απο τους μπακαληδες διαφορων μεγεθων που αυτοαποκαλουνται «ιδιωτικος τομεας» και δεν μας κολλανε ΙΚΑ;

    Κρινω ανθρωπους απο τη φατσα, Παραφωνε, και η φατσα του Κομματος, οποια κι αν ειναι, ειναι πλαστικη και παντα ψευτικη. Με καλει να οχυρωθω πισω της και με τις ευλογιες τοπικων αρχοντων να μπω στη Δημοτικη Αστυνομια (1200 ευρω το μηνα!) οπως ο αλλος, ο φιλος μου, το λαμπροτερο παραδειγμα επιστημονα ανθρωπου αναμεσα μας, με δυο πτυχια και διδακτορικο που κοβει κλησεις σε μαναβηδες που απλωνουν τα τελαρα σε πεζοδρομια… Αν το αξιακο μας συστημα γενναει ανθρωπους σαν αυτον, πιστευεις πραγματι πως ελαβε ποτε κανεις στη χωρ’ αυτη Παιδεια; Την παρτη του κοιτα ο καθεις σε καθε ευκαιρια!

    Να με συγχωρεις που καταχραστηκα το χωρο σου αδερφε… και σ’ ευχαριστω!

  1. 1 Αναγνωρίστε τον τρομοκράτη (σχεδόν αποκλειστικό) « ΠΑΡΑΦΩΝΙΆΔΕΣ . . .

    […] (σχεδόν αποκλειστικό)Γίνε και εσύ Μόνιτορ, μπορείς…ΠαραμορφωθήκαμεΤι του πέρασε από το μυαλό…Γαμώτο έχασα τον […]




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: