η Έφη Θώδη στην Eurovision …

Σε αυτή την αποκομμένη γωνιά της Αφρικανικής γης, όπου εμείς, οι περήφανοι Έλληνες κατοικούμε, γεγονότα αποκαλύπτουν την ψευδή αίσθηση πολιτισμού που μας έχει κυριεύσει εδώ και εκατοντάδες χρόνια.

arica-girl.JPG

Σαν λαός τελικά είμαστε περισσότερο επηρεασμένοι από την σκλαβιά μας στους Τούρκους, παρά από τις αρχαιοελληνικές και βυζαντινές μας ρίζες.

Πως αλλιώς εξηγείται ότι,

ο Άλεξ παραπάτησε από μόνος του, έσπασε το κεφάλι του και μετά αναστήθηκε και εξαφάνισε το πτώμα του, για να μην δημιουργήσει προβλήματα στους αγαπημένους του συμπολίτες,

μια ζαρντινιέρα πριν λίγες ημέρες, σάπισε έναν φοιτητή στο ξύλο,

μια κοπελίτσα παρακάλεσε δέκα μαντραχαλάδες να την βιάσουν μέσα στις τουαλέτες του υπό κατάληψη σχολείου της, με την αγαπημένη αδελφή του ενός, να καταγράφει το γεγονός, ώστε να ομορφύνει τις οικογενειακές συγκεντρώσεις

oveja12.jpg

και προχθές ένα όπλο εκπυρσοκρότησε 16 φορές, στα χέρια ενός παιδιού με ψυχή προβάτο, και τον πατέρα του δίπλα να του φωνάζει, πιο δεξιά δεν τον πέτυχες, ρίξε μια στο κεφάλι να τον αποτελειώσουμε, άντε άλλοι τέσσερις μείνανε και πάμε σπίτι να φαγητό.

Το έγκλημα που παρακολουθήσαμε τις τελευταίες ημέρες να ξετυλίγεται στις μικρές μας οθόνες, δεν ήταν ο φόνος.

Ήταν η επίδειξη ζωώδους φύσης ενός διπόδου που, όχι μόνο επέστρεψε στον χώρο του εγκλήματος, αλλά ρωτούσε τους αστυνομικούς με ενδιαφέρον για λεπτομέρειες, έκανε σχόλια, έδινε συνεντεύξεις στα κανάλια και τελικά ψύχραιμος μεν, δολοφόνος δε, παραδέχθηκε πως όσοι και να ήταν αυτοί που του πατάγανε το τριφύλλι θα τους καθάριζε.

Σοκαριστικό, αλλά πόσο διαφέρει από την φάτσα του εκπροσώπου της αστυνομίας να δηλώνει, ότι ο κύπριος φοιτητής σκόνταψε και δεν τον χτύπησε κανείς.

Μήπως είναι λιγότερο απάνθρωπη η απραξία ενός ορκισμένου στον Ιπποκράτη ιατρού, που δεν χειρουργεί μια κακόμοιρη γιαγιά μέχρι να πάρει μίζα;

Τι είναι πιο άρρωστο άραγε;

Δεν θα ρωτήσω ποιος είναι πιο διαταραγμένος,

διότι η διαταραχή τελικά δεν αφορά τα πρόσωπα αλλά την ίδια μας την κοινωνία.

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι τα τελευταία χρόνια έχουμε υποστεί απανωτά σοκ που έχουν επηρεάσει βαθύτερα από ότι φανταζόμαστε τον ιστό της κοινωνίας μας.

Η χωριατιά μας πάντα υπήρχε, έστω και κρυμμένη από τα φώτα της δημοσιότητας, όμως τουλάχιστον υπήρχαν θεσμοί που κρατούσαν τις ισορροπίες.

Τα παιδιά μεγαλώνανε μέσα σε οικογένεια, κάποιος αναρωτιότανε που είναι και με ποιόν τις ελεύθερες ώρες τους, κάποιος τους έλεγχε.

Οι οικογένειες είχαν φίλους. Υπήρχε ένας άνθρωπος να πεις τον πόνο σου, να ζητήσεις βοήθεια κι ας μην μπορούσε να στην δώσει. Ακόμη και ο παπάς του χωριού, είχε τον ρόλο του και είτε συμφωνούμε είτε όχι, επηρέαζε θετικά την δομή της κοινωνίας και την συμπεριφορά των μελών της.

Οι φίλοι είχαν αξία κάποτε. Μεγαλώναμε και εκτιμούσαμε για πάντα τον συμμαθητή, τον κολλητό από τον στρατό, τον συμφοιτητή μας.

Τώρα;

Οι οικογένειες δεν υπάρχουν καν στα χαρτιά. Τα παιδιά μεγαλώνουν μόνα τους, στους δρόμους ή έστω μεγαλώνουν στους βρεφονηπιακούς σταθμούς-πάρκινγκ.

Στο σχολείο δεν ασχολούνται με τα γράμματα διότι οι καθηγητές δεν έχουν χρόνο για τους μαθητές τους, προτεραιότητα έχουν τα φροντιστήρια ενώ οι μαθητές ασχολούνται με το ποιος έχει καλύτερο κινητό, ποιος πήδηξε η πηδήχτηκε με μεγαλύτερο αριθμό ατόμων τους ιδίου ή άλλου φύλου, ποιανού γονιός έχει καλύτερο βύσμα για να χώσει τον κανακάρη του στο δημόσιο, (κατά προτίμηση σε πόστο που έχει μίζες).

Όσο για τους φίλους, αντικαταστάθηκαν από τα κονε, τις άκρες και τους δικούς μας, που είναι χρήσιμοι όσο έχουν εξουσία ενώ μετά απλά αντικαθίστανται από νέα μοντέλα.

Για τον παπά του χωριού δεν θα μιλήσω, διότι μιλήσαν για μένα οι κασέτες του Καρατζαφέρη, που θάφτηκαν μέχρι δευτέρας παρουσίας.

Έτσι τι έμεινε;

Α ναι έμειναν τα media που αναπαράγουν και ταυτόχρονα καθοδηγούν την πολιτιστική μας ισορροπία.

Μελετήστε οποιοδήποτε από αυτά, αρκεί να ανήκει στα 5 πρώτα από άποψη διεισδυτικότητας τους στο κοινό και θα συνειδητοποιήσετε ποιοι είμαστε και που πάμε σαν κοινωνία.

Διαβάστε την espresso, δείτε τις μεσημεριανές εκπομπές του ALTER, διαβάστε αυτό το υπέροχο περιοδικό που οι συντάκτες του πρώτα ζουν και μετά γράφουν και μετά αποφασίσετε την ώρα και την στιγμή που θα αυτοκτονήσουμε ομαδικά.

Ίσως βρείτε το κείμενο άδικο, ίσως σκληρό, ίσος παράλογο, ίσως κακογραμμένο άλλά άστοχο δεν είναι.

Διότι στόχο έχουμε να σας τραβήξουμε την προσοχή

efi-thodi.jpg

 

και όραμα μας είναι να στείλουμε την Έφη Θώδη στην Eurovision, να μας εκπροσωπήσει.

Κι αν χάσει την πρωτιά, δεν πειράζει, το μήνυμα όλοι θα το λάβουνε …

ίσως και εμείς.

Advertisements

  1. LadyInPink

    Ξαναδιαβάζω:
    «Σε αυτή την αποκομμένη γωνιά της Αφρικανικής γης, όπου εμείς, οι περήφανοι Έλληνες κατοικούμε, γεγονότα αποκαλύπτουν την ψευδή αίσθηση πολιτισμού που μας έχει κυριεύσει εδώ και εκατοντάδες χρόνια.»
    Μην αναρωτιέσαι, το κείμενο δεν είναι ούτε άδικο, ούτε σκληρό, ούτε παράλογο, ούτε κακογραμμένο…Το μόνο που θα μπορούσα να σου…»προσάψω» είναι ότι είπες…λίγα, πολύ λίγα, ελάχιστα, αλλά αυτό ήδη και εσύ το ξέρεις…!!!
    Την καληνύχτα μου λοιπόν…

  2. 🙂 είπα αρκετά αλλά η αλήθεια είναι ότι θα χα να πω περισσότερα…
    με κουράζει η ράτσα μας, όχι γιατί κατηγορώ τους άλλους αλλά γιατί και εγώ κουβαλάω γονίδια που προσπαθώ να μην κυριαρχήσουν στις συμπεριφορές μου…




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: