Charles «Bird» Parker, σαν σήμερα γεννήθηκες…

Γεννήθηκα την επόμενη μέρα του θανάτου σου.

Σε όλη μου την ζωή ζήλευα τους ήχους που με περίσσεια τέχνη και τεχνική, δημιούργησες…
charlie_parker.jpg
Δεν θα μπορούσα ποτέ να ξεχάσω, πως εσύ ένας από τους μεγαλύτερους μουσικούς στον ιδιόμορφο μα και συναρπαστικό χώρο της jazz, γεννήθηκες σαν σήμερα το 1920…

Το βιογραφικό σου γνωστό σε όλους εμάς απλά το παρουσιάζω για τους αμύητους.

Το video ας το απολαύσουμε εμείς που σε λατρεύουμε…

Charles «Bird» Parker, Jr. (August 29, 1920 – March 12, 1955) was an African-American jazz saxophonist and composer. Early in his career Parker was dubbed Yardbird (there are many contradictory stories of its origin). It was later shortened to Bird and remained Parker’s nickname for the rest of his life and inspiration for the titles of his works, such as «Yardbird Suite» and «Bird Feathers». The New York City nightclub Birdland was named after him, as was the George Shearing song «Lullaby of Birdland».

A persistent myth, repeated by many reputable sources, including the Encyclopedia Britannica, is that Christopher was Parker’s second christian name.

Parker is commonly considered one of the greatest jazz musicians. In terms of influence and impact, his contribution to jazz was so great that Charles Mingus commented, «If Bird were alive today, he would think he was living in a hall of mirrors.» [citation needed] Bird’s talent is compared almost without argument, to such legendary musicians as Louis Armstrong and Duke Ellington, and his reputation and legend as one of the best saxophonists is such that some critics say he was unsurpassed; jazz critic Scott Yanow speaks for many jazz fans and musicians when he suggests that «Parker was arguably the greatest saxophonist of all time.»[1]

A founding figure of bebop, Parker’s innovative approach to melody, rhythm and harmony have exerted an incalculable influence on jazz. Several of Parker’s songs have become standards of the repertoire, and innumerable musicians have studied Parker’s music and absorbed elements of his style.

Parker also became an icon for the Beat generation, and was a pivotal figure in the evolving conception of the jazz musician as an uncompromising artist and intellectual, rather than just a popular entertainer. At various times, Parker fused jazz with other musical styles, from classical (seeking to study with Edgard Varese and Stefan Wolpe) to Latin music (recordings with Machito), blazing paths followed later by others.

Advertisements

  1. alitis

    ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΠΑΡΑΦΩΝΕ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ….ΜΕΓΑΛΟΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΜΕ ΑΣΠΡΑ ΜΑΛΛΙΑ..(ΑΝ ΚΑΙ Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΜΟΥ ΕΛΕΓΕ..ΑΣΠΡΑ ΜΑΛΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΗ ΚΑΚΑ ΜΑΝΤΑΤΑ ΣΤΗΝ Ψ_Λ_ :-)..)…ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ;)……..
    ΕΥΧΟΜΑΙ Η ΥΓΕΙΑ..Η ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΝΑ ΣΕ ΣΥΝΤΡΟΦΕΥΟΥΝΕ ΣΕ ΟΛΗ ΣΟΥ ΤΗ ΖΩΗ…




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: