Δεν θα το μάθεις ποτέ

… (συνεχίζεται)
Μόνο η λύπησή σου με αδικεί.

cry.jpg

Το νιώθω στο βλέμμα σου, ώρες ώρες. Όμως είναι κι αυτό ένα από τα πράγματα που δεν ξέρεις για μένα. Ένα από τα μυστικά που θα ήθελα να εκμαιεύσεις, μα εσύ αρνείσαι. Δεν είμαι για λύπηση γλυκεία μου. Μέσα σε όλες τις δύσκολες στιγμές που περνώ, για ένα περίεργο λόγο, έχω διαθέσιμα όλα όσα θα ήθελα να ζητήσω από σένα.

Όλες μου οι ανάγκες έχουν μια, δυο, τρεις πηγές ικανοποίησης, ίσως και παραπάνω. Πώς αλλιώς πιστεύεις, θα άντεχα τις αυγουστιάτικες νύχτες παγωμένος, μόνος εκεί μακριά σου.

Πού νομίζεις ότι βρήκα την δύναμη, να ισορροπήσω αυτήν σου την απόρριψη με την δική μου επιβίωση.

Από αλλού την ρούφηξα διψασμένος ως το κόκαλο. Ήπια αλόγιστα, χωρίς να σκεφθώ τις συνέπειες.

Δροσίστηκα από χείλη, κρύφτηκα σε στήθη, αποκοιμήθηκα σε αγκαλιές ξένες, ξένα.

Έκλεψα στιγμές που δεν μου δινες, λύτρωσα τον πόνο μου, νάρκωσα την ψυχή μου…

Μα δεν με ένοιαζε που τα βρήκα, από ποιόν τα πήρα, αν τα άξιζα, αν τα σκότωσα αμέσως μετά…

Όχι ότι συνειδητά τα αναζήτησα.

Απλά επέτρεψα στον εαυτό μου την ηδονή της αποπλάνησης ψυχών δυσπρόσιτων.

Απόλαυσα αυτό που ήρθε… χωρίς γιατί, χωρίς το πως…

Ήθελα να νιώσω πως μπορώ. Ήθελα να μοιραστώ όλα εκείνα που η θύμησή σου μου ξυπνά… με εσένα. Κι έκλεινα τα μάτια σφιχτά. Τόσο που κολλούσανε, τα βλέφαρα και κρύβανε το φως. Κι άφηνα το μυαλό μου να παίζει τα παιχνίδια του.

Ναι, έτσι επιβίωσα.

Με την θύμησή σου, με την ανάμνηση του δικού σου οργασμού κάλυψα τις ξένες φωνές.

Με την φωτογραφία σου να γελά εκεί στην Μονεμβάσια, κολλημένη πάνω στην καρδιά μου να με φυγαδεύει, κάλυψα τα άγνωστα πρόσωπα.

Με το άρωμά σου κλεμμένο σε εκείνο το ροζ μπουκάλι, ξεγέλασα τον ιδρώτα που δεν ανήκε στο κορμί μου.

Με την γεύση σου, νοτισμένη στην ψυχή μου, κορόιδεψα τις τα χείλη μου.

218511343_cd9e12b7ec.jpg
Κι ήταν σαν να σε βίασα άγγελέ μου. Σαν να μπήκα μέσα σου, αφού βαριά κοιμήθηκες. Σαν να εκμεταλλεύτηκα την φαντασία σου και να γλίστρησα ανάμεσα στα σκέλια σου χωρίς εσύ να μπορείς να αντισταθείς… Χωρίς εσύ να αντιδράσεις… Χωρίς εσύ να αρνηθείς…

Σ αγαπώ.

Τώρα το ξέρω πιο πολύ. Τώρα εσύ δεν θα το μάθεις…
Κι ας είναι δύσκολο να καταλάβεις… ότι η αλήθεια μου, δεν είναι και δικιά σου, κι ότι ο πόνος μου δεν είναι πια δικός σου… ότι η ανάσα μου, μόνο από σένα ξεδιψά…

Δεν μπορείς να καταλάβεις… Δεν μπορείς να νιώσεις

Κι αν νομίζεις ότι ένιωσες τις λέξεις μου,

πως διάβασες την σκέψη μου

πως κατάλαβες…

εσύ είσαι για λύπηση…

Γιατί εγώ ποτέ μου δεν σ απάτησα

κι αν τόλμησα να το απολάυσω, τότε κατάλαβα

… ότι ποτέ μου δεν μπορώ να σε απατήσω…

Μπορώ μόνο με τον θάνατο να παίξω

και όχι με την ζωή αυτή, που εσύ μου χάρησες…

και για πάντα,

αιώνια,

θα πονώ…

Advertisements

  1. blondie

    diavasa ola osa tha ithela na grapsw, an pote eixa to talento na ta ekfrasw me ton tropo sou

  2. ζγα αδελφέ μου χαλάρωσε λιγάκι… 😉

  3. LadyInPink

    -Δεν θα το μάθεις ποτέ.
    -Χωρίς ποτέ να το έμαθα,…το ξέρω. Όπως ξέρω ότι ποτέ δεν θα το μάθω. Θα ήθελα όμως…να το μάθω.

    😉

  4. @Blondie
    δεν είναι ταλέντο, κατάρα είναι
    και ακόμα μεγαλύτερη κατάρα είναι η ανάγκη μου να γράφω τις ασυναρτησίες που σκέφτομαι …
    Σε κάθε περίπτωση όμως αν έχεις κάτι που πρέπει να του το πεις μην δειλιάσεις και το γράψεις. Στα μάτια να τον κοιτάς την ώρα που σε ακούει…
    @Αδελφή μου,
    το χαμόγελό σου πάντα με κάνει να χαλαρώνω
    @Lady
    Ξέρεις άλλωστε πολλά…
    Μια λέξη ακόμη και θα έπρεπε να σε σκοτώσω

  5. LadyInPink

    …τι κρίμα να μη βρω τη μια λέξη ακόμα!




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: