Για σένα ποίημα…

Σε μια σκοτεινή γωνιά, κρυμμένη, εδώ και χρόνια βρίσκεσαι.

 

Ακούω τους θορύβους σου, αχνούς την ώρα που πέφτω να αποκοιμηθώ

Δεν τους διάβασα, δεν μπορούσα την πηγή τους να ταυτίσω

Και συνέχιζες στις σκιές να κρύβεσαι

sotalean-ambrosemodern2.jpg

Μια μέρα ήρθες δίπλα μου, δεν σε αναγνώρισα και με προσπέρασες

Μου χαμογέλασες και συνέχισες μέσα μου να αναζητείς

Ένιωθα την αύρα σου, ένιωθα τις σκέψεις σου, να με αγγίζουν

Μα τους γρίφους σου δήλωσα ανίκανος ν αποκρυπτογραφήσω

Μαθημένος σε ραστώνη της καρδιάς μου, άφηνα το χρόνο άδειο

Δεν μπορούσα να ποθήσω, την αλήθεια σου να βρω.

Σε χτυπούσα με τις λέξεις

Σε πονούσα με τις σκέψεις

Σε αγαπούσα με όσες τύψεις μ άφηναν να αντισταθώ…

Τώρα ποίημα που σε βρήκα, τώρα σε νιώθω πια πολύ

Κι αν σε χάσω τότε, νήμα της ζωής μου θα κοπεί.

Advertisements

  1. LadyInPink

    …τύψεις, που δεν πίστεψα ότι κάθετί που πόθησα θα πραγματοποιήσεις




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: