Είμαι από άμμο, στο είπα;

box.jpg

Είμαι ένα κουτί σαν εκείνα τα παλιά κουτιά-δώρα που το πιο μεγάλο κουτί έκρυβε ένα μικρότερο και πιο μέσα άλλο κι άλλο. Το τελευταίο κουτάκι τι περιέχει; Αν περιέχει και κάτι…

Λές η πορεία της ζωής μας να είναι μια παρέλαση άδειων κουτιών μονάχα; Σκέψου! Είναι κι αστείο τελικά, μια φοβερή φάρσα που να μάθουμε να μην παίρνουμε σοβαρά τον εαυτό μας. Θυμάσαι που συζητούσαμε πως κάποιος σοφός επινόησε εκείνες τις ξύλινες κούκλες που η μιά μπαίνει μέσα στην άλλη;

28-rs.jpg

Σε μένα δυστηχώς ο αριθμός είναι αναρίθμητος.

Αν αδειάσω κι απλωθώ σε όσες κούκλες περιέχω θα πλημυρίσω το σύμπαν.

Τι να σου πω λοιπόν και τι να σου υποσχεθώ κι εξ ονόματος τίνος να σου μιλήσω;

Κατάλαβε με, συμπόνα με…

Απόσπασμα: «Η μοναξιά είναι από χώμα»

της αγαπημένης μου Μάρω Βαμβουνάκη…

(κεφάλαιο 6)

σημ:δημοσιεύθηκε, για την κυρία με τα ροζ… (αν εσείς αναρωτιέστε αυτή ξέρει)

Advertisements

  1. LadyInPink

    «Σκέφτομαι και ξανασκέφτομαι Μέλα, πως κάθε άνθρωπος ίσως, σε μια εποχή του, σε μια ηλικία του, σε κάποιο περιστατικό έστω της ζωής του, μπόρεσε να νιώσει εξαιρετικά καλά. Μπόρεσε να νιώσει πως εκεί και τότε, κατάφερε να βρεθεί πολύ κοντά στον εαυτό του. Μετά πάλι απομακρύνθηκε.»

    Απόσπασμα: “Οι Παλιές Αγάπες Πάνε Στον Παράδεισο”
    της αγαπημένης μου Μάρω Βαμβουνάκη…

    και…
    καληνύχτα

  2. @LadyInPink
    Αναρωτιέμαι αν ξύπνησες για την δουλειά…. χαράματα ο κόσμος δεν … βολτάρε 🙂 >Ελπίζω να ετοίμασες τον Οθέλο σου… μια γωνιά στις Παραφωνιάδες σε περιμένει….

    @ΠΡΕΖΑ TV

    H Βαμβουνάκη συνόδεψε τα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής μου, τόσο έντονα όσο το μολύβι μου, που ξεχώρισε (σημάδεψε) χιλιάδες αράδες στα βιβλία της…

  3. LadyInPink

    O Αμλετ σου ήταν πιο βιαστικός από τον Οθέλλο μου…

    Δεν μπορώ να αρνηθώ την πρόσκληση (πρόκληση?!!!) στη σελίδα σου. Τιμή μου.

    Δεν μπορώ όμως να υποσχεθώ το … «θέμα». Θα είναι, όμως, το επόμενο που θα γράψω και θα αγαπήσω που το έγραψα.

    Σε ευχαριστώ…

  4. @ Lady δεν είδα το μαιλ μου ακόμη να γεμίζει…

  5. «Η φιλία είναι φιλία όταν ο ένας γίνεται καθαρός, τίμιος καθρέφτης για τον άλλο. Οχι τα νερά μιας μεθυσμένης λίμνης που, οπως με τον Νάρκισσο, σου επιστρέφει ερωτεύσιμο το είδωλό σου. […] Αναζητώντας κάποτε γιατί νιώθω πάντα μου τόσο όμορφα και άνετα κοντά σε αγαπημένο φίλο, του φώναξα με ενθουσιασμό όταν επιτέλους το ανακάλυψα: «Κοντά σου είμαι ο εαυτός μου! Γίνομαι ο εαυτός μου απλά.[…]» . Τι ευτυχισμένη ειρήνη, λοιπόν, να μας επιτρέπει ο άλλος να είμαστε αυτός που όντως είμαστε! »

    Μάρω Βαμβουνάκη, «Το φάντασμα της αξόδευτης αγάπης»




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: