kiss-me.JPG
Το φιλί που μου έδωσες

 

μάρανε τις Μέδουσες.

Άφθορο, μου πρόσφερε

 

Ουρανούς, στρατόσφαιρες.

 

Όμως με γυρίσαν πίσω

 

τα σκυλιά του Παραδείσου.

 

ΝΑΣΟΣ ΒΑΓΕΝΑΣ, Σκοτεινές Μπαλλάντες

Advertisements

  1. Ανώνυμος

    τι σελιδα ειναι αυτη ρε…..

  2. saxlokuduno

    We sat together at one summer’s end
    That beautiful mind woman…your close friend…
    And you and I…and talked of poetry.
    I said… «A line will take us hours maybe;
    Yet if it does not seem a moment’s thought…
    Our stitching and unstitching has been naught.
    Better go down upon your marrow-bones
    And scrub a kitchen pavement…or break stones
    Like an old pauper…in all kinds of weather;
    For to articulate sweet sounds together
    Is to work harder than all these…and yet
    Be thought an idler by the noisy set
    Of bankers…schoolmasters…and clergymen
    The martyrs call the world»

    And thereupon
    That beautiful mind woman for whose sake
    There’s many a one shall find out all heartache
    On finding that her voice is sweet and low
    Replied… «Τo be born woman is to know-
    Although they do not talk of it at school-
    That we must labour to be beautiful»

    I said… «It’s certain there is no fine thing
    Since Adam’s fall but needs much labouring.
    There have been lovers who thought love should be
    So mush compounded of high courtesy
    That they would sigh and quote with learned looks
    Precendents out of beautiful old books;
    Yet now it seems an idle trade enough»

    We sat grown quiet at the name of love;
    We saw the last embers of daylight die…
    And in the trembling blue-green of the sky
    A moon… worn as if it had been a shell
    Washed by time’s waters as they rose and fell
    About the stars and broke in day and years…………

  3. @Saxlokuduno νομίζω ότι όποιος σε έπεισε να χρησιμοποιήσεις αυτό το nick έκανε μεγάλο λάθος… Θα του γκρινιάξω…

    Ελπίζω να μας κάνεις και πάλι την τιμή…

    Και για όσους δεν ξέρουν το ποίημα,

    είναι του Ιρλανδού Νομπελίστα ποιητή William Butler Yeats

    και έχει τίτλο Adam’s Curse.

    Σε ευχαριστούμε που το μοιράσθηκες μαζί μας..

  4. Όλος ο κόσμος, για ένα φιλί.

    Ο κόσμος όλος, ένα φιλί.

    Που κρέμεται απ’ την πανσέληνο τ’ Αυγούστου…

  5. Θα ήθελα απλά να ευχαριστήσω το (sic) saxlokuduno για το ποίημα του Yeats.




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: