Χρόνια Πολλά γλυκιά μου…

Λένε ότι οι άντρες έχουν μεταξύ των άλλων το ελάττωμα να μην θυμούνται γενέθλια, επετείους,ονομαστικές εορτές και άλλες σημαντικές ημερομηνίες.

Αν είναι αλήθεια τότε ΝΑΙ είμαι άντρας, με σφραγίδα και βουλοκέρι.

happy-birthday-1.gif

Γνήσιος βλάκας ως το κόκαλο και αν δεν με πιστεύετε ρωτήστε όλους τους σημαντικούς ανθρώπους στην ζωή μου, πόσες φορές έχουν απογοητευτεί αναμένοντας να είμαι ο πρώτος (ή έστω ο τελευταίος) που θα τους ευχηθεί.

Πρέπει να παραδεχθώ ότι έκανα τρομερές προσπάθειες να ξεπεράσω τον εαυτό μου, να αντιμετωπίσω τα γονίδια μου και να προσφέρω στους αγαπημένους μου αυτή την απλή απόλαυση…

Όμως δεν τα κατάφερα. Χάνω κάθε αίσθηση του χρόνου, του χώρου και των επαναλαμβανόμενων επετειακών γεγονότων. Ακόμη και τα δικά μου γενέθλια ποτέ δεν τα θυμάμαι. Ας είναι καλά ή μάνα μου, που στις 23:59 κάθε 12 Μάρτη αρπάζει το τηλέφωνο και ψάχνει απεγνωσμένα να προλάβει οποιονδήποτε άλλον-άλλη να τολμήσει να μου ευχηθεί χρόνια πολλά πριν από εκείνη.

Έτσι μαθαίνω νυχτιάτικα, ότι έχω μεγαλώσει ακόμη ένα έτος, συνειδητοποιώ πόσα πολλά από αυτά που σχεδίαζα δεν πραγματοποίησα, παθαίνω κατάθλιψη και εξαφανίζομαι…

Όμως αυτό post δεν είναι για μένα, είναι για εσένα…

Δεν θα πω το όνομά σου, ούτε την ηλικία σου, μην ανησυχείς (τα κεράκια πόσα είναι;)…

Θα πω μόνο έστω εκτός τόπου και χρόνου ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, και ΧΡΟΝΙΑ ΓΕΜΑΤΑ ΟΜΟΡΦΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ…

Να ζήσεις και να σε χαιρόμαστε, να βάλεις λίγο μυαλό να το μοιραστείς και με εμάς και μην ξεχνάς ποτέ ότι μου χρωστάς κέρασμα και δεν μου αρέσει το παγωτό κακάο.

Advertisements

  1. Κι όμως έκανες ένα μεγάλο βήμα.. θυμήθηκες να γράψεις αυτό .. που ξεχνάς πάντα!
    Χρόνια Πολλά… Χρόνια Καλά!

  2. Γιώργης Χολιαστός

    (στην κυρία Ρωρερκάρ)

    Το βαθύ το σκοτάδι που μ’ έκλεινε ολούθε
    ξάφνω vα! ένα χέρι απαλό το μεριάζει
    κι ένα φέγγος-σταλμένο από ποιον-από πούθε-
    σε λαμπρή μιαν ημέρα τη νύχτα μου αλλάζει.

    Να ‘σαι συ αγαπημένη που το θάμα έχεις φέρει;
    Η σεμνή ντροπαλότη χάρη τετοια σου δίνει
    πoυ το φως, το σκοτάδι, ο αγέρας, τ’ αστέρι,
    όλα έχουνε σκλάβοι της αξίας σου γίνει;

    Μα να ξέρεις πως χάρη δε χρωστώ σου για τούτο.
    Κάλλιο μέσα στο σκότος το βαθύ να ‘χα μείνει
    παρά να ’χω να βλέπω των φιλιών σoυ τον πλούτο
    μακριά μου’ και ξένα των χαδιών σου τα σμήνη.

    Γιώργης Χολιαστός




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: