Αρχείο για την κατηγορία ‘LIfe is Life’

Την ώρα που εμείς στην Ελλαδίτσα ασχολούμαστε με αστεία προβλήματα, όπως τις πυρκαγιές, τους νεκρούς πυροσβέστες, τις μετωπικές συγκρούσεις των τρένων και τις πανελλαδικές εξετάσεις στην Μεγάλη Βρετανία έχουν πραγματικά προβλήματα.

Ένα εμαιλ που έλαβα σήμερα μου θύμισε τις παλιές καλές ημέρες ραδιοφώνου, όταν λίγο πριν ξημερώσει υποκύπταμε στην γλυκιά φωνή που μας θερμοπαρακαλούσε να ακούσει ένα συγκεκριμένο μουσικό κομμάτι.

Βουίξανε τα κανάλια με τον υπουργό Μεταφορών και φορτηγατζήδων, πρώην εξάδελφο του πρωθυπουργού κο Λιάπη που έλαβε την πρωτοβουλία να στείλει με φαξ την κλήση στον βεσπόβιο Ψωμιάδη και πήραν φόρα οι τροχαίοι ανά την επικράτεια να μοιράζουν κλήσεις.

Τι μου θυμίζει…

Είχα ένα άσπονδο “φίλο” κάποτε, που μπορούσε να επιβιώσει στο δυσκολότερο περιβάλλον.

(1) ΘΑ ΤΟ ΦΩΝΑΞΩ

θα το φωνάξω…

Καλά κάνατε και τον πιάσατε.

Στην Καθημερινή στις 1/12/06 δημοσιεύθηκε ένας συγκριτικός πίνακας (πηγή UBS) με τα ενοίκια επιλεγμένων πόλεων. Το διάβασα και βγάζω τα εξής συμπεράσματα. (Στην φωτό βλέπετε, σπίτι ενός υπνοδωματίου στο Τόκιο!!!!!)

Σκηνή 1η :   Νεαρή κυρία-γοητευτικότατη ομολογώ, μικροκαμωμένη και εύθραυστη, ενδεδυμένη με αθλητικές επιρροές, ξέρετε εσείς, φόρμα, αθλητικά παπούτσια κλπ, έχει αρπάξει στην αγκαλιά της ένα τεράστιο βιβλίο για την ανατομία του σώματος και έχει αράξει σε μια γωνιά του Ελευθερουδάκη ξεφυλλίζοντας το.

Αγαπητέ Le Nonce… Διάβασα με ενδιαφέρον το εξαιρετικό από όλες τις πλευρές ποστ σου και ομολογώ ότι για ακόμη μία φορά “αδιάβαστο” με βρήκα. Δεν παρακολουθώ τι συμβαίνει γύρω μου προφανώς, (με δυσκολία προλαβαίνω να δώ τα δελτία των 9, πόσο μάλλον να παρακολουθήσω τα παρασκήνια του WordPress και του Blogspot) και αναρωτιέμαι – ειλικρινά [...]

Μου το ζήτησες χωρίς να το ζητήσεις και σου το προσφέρω γιατί μπορώ και γιατί θέλω…

Έχω 2 φίλους που μετά από 5-6 χρόνια σχέσης το μόνο που μπορούν να θυμούνται είναι ότι τερματίσανε την Lara Croft… α και το resident evil το καταφέρανε μέχρι τέλους…

Γιατί, με ρώτησες, γιατί Και επέμεινες, Γιατί; Γιατί;

Γιατί ο Θάνατος με την ζωή συνδέεται; Γιατί ο πόνος δένει πάντα με ηδονή; Γιατί η ανάμνηση ποτέ … …Ναι, δεν συγχέεται;   Γιατί το όνειρο δεν έχει μια αρχή;  

Τί τυχερός που είμαι… διαβάστε το παρακάτω mail που μόλις έλαβα…  

Είμαι από άμμο, στο είπα;

Ό χρόνος σταμάτησε. Αν ήρθε το τέλος, δεν το περίμενα.

  Δεν υπάρχουν δύσκολες ημέρες για μένα. Τα έχω δει όλα, τα έχω κάνει όλα, τα έχω αντιμετωπίσει όλα…   Όμως ομολογώ ότι υπάρχουν δύσκολες νύχτες. Η σημερινή ήταν μία από αυτές…

  “Αγάπη σημαίνει πόλεμος… πόλεμος με την ίδια μας την φύση, όχι ότι δεν είναι στην φύση μας να αγαπούμε, μα είναι και στην φύση μας να σκοτώνουμε αυτό που μας αγάπησε…”

Αν δεν σας αρέσουν οι απαντήσεις στα παρακάτω ερωτήματα θα χαρώ να ακούσω τις προτάσεις σας….

  Για όσους παρακολούθησαν με ενδιαφέρον την ιστορία του (πρώην πια) κολλητού μου με την κυρία «τους ψήνω και μετά τους παρατάω» και ζητήσατε την συνέχεια της ιστορίας, θα σας γράψω λίγα λογάκια ακόμη…

Η ιστορία είναι 100% αληθινή και παρόλο που όπως ανέφερα και στο προηγούμενο post μου, ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΩ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΟΥ, θα προσπαθήσω να την μεταφέρω αντικειμενικά. Άλλωστε αν και αφορά κάποιον κολλητό μου, τον θεωρώ αρκετά μαλάκα στα γκομενικά, για να τον υποστηρίξω. Έχει κάνει χιλιάδες χαζομάρες στην ζωή του και κυρίως παίζει στα όρια [...]

  Σώμα, θυμήσου όχι μόνο το πόσο αγαπήθηκες, όχι μονάχα τα κρεββάτια όπου πλάγιασες,

Ένα ταξίδι στον κυβερνοχώρο με έφερε κοντά σε ένα ταξίδι σου… Μια φωτογραφία ήταν η απόδειξη η δική σου, και αυτό το κείμενο η δική μου.  

Όλες οι έρευνες υποστηρίζουν ότι η φυσιολογική σεξουαλική ζωή έχει πολύ θετική επίδραση στην ισορροπία του οργανισμού μας. Είναι λοιπόν κοινή παραδοχή ότι ένα «ένα καλό πήδημα» μόνο οφέλη έχει να προσφέρει.

Θα βάλω το λαμέ κουστούμι, το Πουκάμισο με τα στρασάκια, θα ανοίξω τα παράθυρα στο Ντάτσουν και θα βολτάρω στην παραλιακή, με τέρμα τα γκάζια στο SONI (γνήσιο είναι – όχι σαν αυτά τα SONY τα δικά σας) να παίζει το Ντερτι και καημός…

Να μην κοιτάξω το φεγγάρι … Γιατί δεν έχει την δύναμη που είχε κάποτε.

Σας ζηλεύω Κυρία μου… ΔΕΝ ζηλεύω την μοίρα σας. Άλλωστε η μοίρα του καθενός είναι γραμμένη με “την προσωπική του μελάνη” γεμάτη από σκληρά μαθήματα ή παγίδες τυλιγμένες σε ευχάριστα παραπλανητική συσκευασί…

Τελευταίο επεισόδιο στο Dream Show του ALPHA… …. Ανακοινώνεται η φιναλιστ που θα πάρει το “ένα μάτσο χιλιάρικα…”

Ντάλα μεσημέρι, έχω γυρίσει από επαγγελματική συνάντηση μεγάλης διάρκειας… Το air-condition στο φουλ, και το παράθυρο ανοιχτό μήπως και μπει μια στάλα καθαρού αέρα. Σταματημένος στο φανάρι, δυο πιτσιρίκες γύρω στα 18, με τα βεσπάκια τους, σταματούν δίπλα και ξεκουράζουν το βλέμμα μου, με την φρεσκάδα τους. Ταυτόχρονα ακούω την κουβεντούλα τους …

Ειλικρινά σας λέω, έκανα τρομακτική προσπάθεια να μην ασχοληθώ με το θέμα των καταλήψεων και των λοιπών αντιδράσεων, των φοιτητών στις «μεταρρυθμιστικές» -όπως αυτοχαρακτηρίζονται – προσπάθειες της κυβέρνησης. Το απέφευγα όχι γιατί δεν με απασχολεί, όχι γιατί δεν έχω άποψη, αλλά γιατί είμαι σίγουρος πως και εσύ σαν πολίτης της δύσμοιρης τούτης χώρας, ταλαιπωρημένος από [...]





Follow

Get every new post delivered to your Inbox.