Αρχείο για την κατηγορία ‘Σκέψεις εκτός τόπου/χρόνου’
Διαβάστε αυτό το κείμενο και δείτε το βίντεο που ακολουθεί και μετά διαδώστε το σε όλους όσους αγαπάτε.
Μπορεί να σώσει την ζωή τους ή ακόμη περισσότερο μπορεί να σώσει την ψυχή τους…
Δεν θα το πιστέψετε ότι αυτό το βίντεο κυκλοφορεί στο youtube.
Πριν μήνες, όταν οι φοιτητές
Δεν είμαι σε θέση να εγγυηθώ ότι το σημερινό ποστ θα βγει σε γλώσσα κατανοητή.
Όταν μια χώρα έχει ποσοστό ηλικιωμένων πάνω από 7% θεωρείται γερασμένη.
Πριν λίγες ημέρες έλαβα ένα μαιλ με το παρακάτω κείμενο. Δεν ξέρω πόσο κοντά στην αλήθεια είναι αλλά θα προτιμούσα να πρόκειται για φάρσα. Γενετικά τροποποιημένα όντα προκαλούν σάλο
Εδώ και μέρες ξεκίνησε μια ενδιαφέρουσα κουβέντα, με αφορμή προηγούμενο ποστ μου (πατήστε ΕΔΩ για να το διαβάσετε).
Το ΑΛΛΟ ΠΡΩΙ ΜΑΣ ΞΥΠΝΗΣΑΝΕ χλιμιντρίσματα και καλπασμός αλόγων. Πεταχτήκαμε μεμιάς ορθοί κι ανοίξαμε τα μάτια μας. Το τούρκικο ιππικό περνούσε καμαρωτό από την παραλία. Κανείς δεν έβγαλε τσιμουδιά. Και τα μωρά κερώσανε. Μόνο μια πολύ ψιλή παιδική φωνούλα ρώτηξε:
Τόσες ημέρες φωνάζουμε εναντίων των ανθρώπων που προσπαθούν ατέλειωτα μερόνυχτα να σβήσουν τις πυρκαγιές.
Είναι ενδιαφέρον το πόσο πολύ, εμείς οι άνθρωποι μπορούμε να διαφέρουμε. Τα ίδια ερεθίσματα, οι ίδιες εικόνες πλάθουν μέσα μας διαφορετικά συναισθήματα και ακόμη πιο διαφορετικές αντιδράσεις.
Τόσα χρόνια σε θυμάμαι, προσπαθείς να διατηρηθείς νέα και όμορφη… Δεν ήθελες να φορτωθείς τις αρρώστιες που συνοδεύουν την ωρίμανσή μας…
Αλλαγές,
Είναι πολύ δύσκολο να καταλάβουμε, τι σημαίνει να βρίσκεσαι, μέσα σε ένα ατσάλινο κουτί, που στρίβει με 10 g στον αέρα. Το βίντεο που ακολουθεί δεν είναι στημένο, όπως δεν είναι στημένοι όλοι οι πιτσιρικάδες που βρίσκονται αυτή την στιγμή σε επιφυλακή ενός λεπτού δύο λεπτών…
Όταν έμπλεξα με την δημοσιογραφία δεν πίστευα ότι το χαζοκούτι θα μετέτρεπε τους λοστρόμους των εφημερίδων, σε πρώτες μούρες στα πρωινάδικα (να βγάζουν γκόμενες τα μοντελάκια και να κυκλοφορούν με κάμπριο), ούτε φαντάστικα ότι κυβέρνηση και τα λοιπά κόμματα θα είχανε στο Payroll, ότι περπατάει στα δύο και δηλώνει δημοσιογράφος. Και βέβαια [...]
ήταν η μέρα σου. Όλοι μιλήσανε, γράψανε, φωνάξανε, παραμυθιάσανε για την “μέρα του παιδιού“, Ετσι γίνεται κάθε χρόνο…
Σε μεγάλωσα με κόπους και βάσανα. Δεν σου έλειψε τίποτα. Εγώ και η μάνα σου δουλεύαμε διπλοβάρδιες για να έχεις όλες τις ανέσεις από μωρό παιδί. Τα μωρουδιακά σου ήταν LACOSTE κι ας προλάβαινες να φορέσεις το παντελονάκι σου μόνο 2-3 φορές πριν τα ποδαράκια σου μεγαλώσουν και εξέχει το γόνατο από το μπατζάκι.
ο εγωισμός του ανθρώπινου είδους δεν έχει όρια…
Αγαπητέ Le Nonce… Διάβασα με ενδιαφέρον το εξαιρετικό από όλες τις πλευρές ποστ σου και ομολογώ ότι για ακόμη μία φορά “αδιάβαστο” με βρήκα. Δεν παρακολουθώ τι συμβαίνει γύρω μου προφανώς, (με δυσκολία προλαβαίνω να δώ τα δελτία των 9, πόσο μάλλον να παρακολουθήσω τα παρασκήνια του WordPress και του Blogspot) και αναρωτιέμαι – ειλικρινά [...]
Έχω 2 φίλους που μετά από 5-6 χρόνια σχέσης το μόνο που μπορούν να θυμούνται είναι ότι τερματίσανε την Lara Croft… α και το resident evil το καταφέρανε μέχρι τέλους…
Η χθεσινή βραδιά πέρασε βιαστικά από πάνω μου. Ήθελα του μυαλού μου την ενέργεια να θυσιάσω προς χάριν ερεθισμάτων ζωντανών που θα απορροφήσουν ότι περισσεύει από την συγκέντρωσή μου. Σαν να διάβασε την σκέψη μου η καλή μου φίλη και μέντορας μου σε θέματα της Γαλλικής μόλις με είδε να εισέρχομαι στο γραφείο της αναφώνησε. [...]
Έχω την αίσθηση ότι συχνά σπάμε τα μούτρα μας όχι γιατί υπάρχει λόγος πραγματικός, μα γιατί δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι όλα πάνε καλά και δεν χρειάζεται να ανησυχούμε παρά μόνο να απολαμβάνουμε το σήμερα καθώς και να ανυπομονούμε για το αύριο…
Γιατί ο Θάνατος με την ζωή συνδέεται; Γιατί ο πόνος δένει πάντα με ηδονή; Γιατί η ανάμνηση ποτέ … …Ναι, δεν συγχέεται; Γιατί το όνειρο δεν έχει μια αρχή;
Σε μια σκοτεινή γωνιά, κρυμμένη, εδώ και χρόνια βρίσκεσαι. Ακούω τους θορύβους σου, αχνούς την ώρα που πέφτω να αποκοιμηθώ Δεν τους διάβασα, δεν μπορούσα την πηγή τους να ταυτίσω Και συνέχιζες στις σκιές να κρύβεσαι Μια μέρα ήρθες δίπλα μου, δεν σε αναγνώρισα και με προσπέρασες
Αυγουστιάτικη … Υποσχέθηκα ότι δεν θα μου λείπεις…
Δεν ξέρω ποιος είσαι, δεν ξέρω που πας…
Ό χρόνος σταμάτησε. Αν ήρθε το τέλος, δεν το περίμενα.
Δεν υπάρχουν δύσκολες ημέρες για μένα. Τα έχω δει όλα, τα έχω κάνει όλα, τα έχω αντιμετωπίσει όλα… Όμως ομολογώ ότι υπάρχουν δύσκολες νύχτες. Η σημερινή ήταν μία από αυτές…
Love don’t give no compensation love don’t pay no bills. Love don’t give no indication love just won’t stand still. Love kills drills you through your heart
Για όσους παρακολούθησαν με ενδιαφέρον την ιστορία του (πρώην πια) κολλητού μου με την κυρία «τους ψήνω και μετά τους παρατάω» και ζητήσατε την συνέχεια της ιστορίας, θα σας γράψω λίγα λογάκια ακόμη…
Το φιλί που μου έδωσες
Η ιστορία είναι 100% αληθινή και παρόλο που όπως ανέφερα και στο προηγούμενο post μου, ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΩ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΟΥ, θα προσπαθήσω να την μεταφέρω αντικειμενικά. Άλλωστε αν και αφορά κάποιον κολλητό μου, τον θεωρώ αρκετά μαλάκα στα γκομενικά, για να τον υποστηρίξω. Έχει κάνει χιλιάδες χαζομάρες στην ζωή του και κυρίως παίζει στα όρια [...]
Ένα ταξίδι στον κυβερνοχώρο με έφερε κοντά σε ένα ταξίδι σου… Μια φωτογραφία ήταν η απόδειξη η δική σου, και αυτό το κείμενο η δική μου.
Όταν μου χάρισαν αυτό το βιβλίο, το αίτημα του δωρητή ήταν να επιστρέψω την έκδοση, με χειρόγραφα σχόλια και υπογραμμίσεις. Αποδέχθηκα, πιστεύοντας ότι δεν θα έχω πολλά να σχολιάσω, αφού ο τίτλος δεν με είχε προδιαθέσει για φιλοσοφικές αναζητήσεις, αλλά για μερικές ευχάριστες-απροβλημάτιστες νύχτες.
Λένε ότι οι άντρες έχουν μεταξύ των άλλων το ελάττωμα να μην θυμούνται γενέθλια, επετείους,ονομαστικές εορτές και άλλες σημαντικές ημερομηνίες. Αν είναι αλήθεια τότε ΝΑΙ είμαι άντρας, με σφραγίδα και βουλοκέρι.
Ντάλα μεσημέρι, έχω γυρίσει από επαγγελματική συνάντηση μεγάλης διάρκειας… Το air-condition στο φουλ, και το παράθυρο ανοιχτό μήπως και μπει μια στάλα καθαρού αέρα. Σταματημένος στο φανάρι, δυο πιτσιρίκες γύρω στα 18, με τα βεσπάκια τους, σταματούν δίπλα και ξεκουράζουν το βλέμμα μου, με την φρεσκάδα τους. Ταυτόχρονα ακούω την κουβεντούλα τους …
Πολυτεχνείο χωρίς ΑΣΥΛΟ, ή άσυλο για να φιλοξενήσει τους Πολυτεχνίτες
Τρεις μέρες τώρα, επαγγελματικές υποχρεώσεις δεν μου επέτρεψαν να παρακολουθήσω τις ειδήσεις σε κανένα από τα ΜΜΕ. Σε κατάσταση στέρησης λοιπόν πριν λίγο, πέταξα τα ρούχα μου στην συνήθη τους θέση (το χαλί του σαλονιού δηλαδή), έκανα ένα ντουζ για να ξεφορτωθώ την μυρωδιά της πόλης από πάνω μου, άρπαξα το τηλεκοντρόλ και αναζήτησα [...]
Follow Me
-
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑΝΑ ΣΑΣ
-
Εικονες που ισως σε μαγεψουν...
![I keep holding on [Explored]](http://static.flickr.com/7097/7309045590_eb4be7eaca_t.jpg "I keep holding on [Explored]")
More Photos
My AGB
