Επιστολή αγανακτισμένου στο Σύνταγμα

Πριν 3-4 χρόνια, δεν είμαι σίγουρος για την ημερομηνία, τυχαία σε μια συζήτηση  άκουσα έναν από τους συνομιλητές μου να αναφέρουν ότι το 2011 η χώρα μας θα πρέπει να εξοφλήσει δάνεια αρκετών δισεκατομμυρίων ομολόγων.  Ο ίδιος προέβλεψε ότι η χώρα δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί και ότι πιθανότατα θα χρεοκοπήσει.

Η συζήτηση αυτή αν και κράτησε αρκετές ώρες σύντομα διεγράφη από την μνήμη μου.

Αν και τα λογικά επιχειρήματα που άκουσα θα έπρεπε να με κάνουν να ανησυχήσω, εγώ ουσιαστικά αδιαφόρησα και συνέχισα να ζω χωρίς καμία αλλαγή στις συνήθειές μου.

Όχι ότι είμαι και κανένας πλούσιος. Κάνω δύο  δουλειές για να ζήσω.

Ευτυχώς η πρωινή μου είναι στο δημόσιο και δεν χρειάζεται να κουράζομαι πολύ.

Πηγαίνω όποτε γουστάρω στο γραφείο, δεν χρειάζεται να ξυρίζομαι ή να ντύνομαι καλά, κανείς δεν ελέγχει αν τέλειωσα την δουλειά  μου και μερικές φορές δεν είμαι και σίγουρος για τις αρμοδιότητές μου.

Τώρα που το σκέφτομαι, όταν μπήκα στην υπηρεσία ήμουν λίγο διαφορετικός.

Πρόσεχα την εμφάνισή μου, τον τρόπο που συμπεριφερόμουν στον πολίτη και γενικά προσπαθούσα να εξυπηρετήσω τον κόσμο. Όμως ευτυχώς οι συνάδελφοί μου με συνεφέρανε. Έτσι κι αλλιώς τα ίδια λεφτά παίρνω όσο και αν ασχοληθώ. Άσε που χαλάω και την πιάτσα και εγώ δεν θέλω μούτρα στο γραφείο.

Άλλωστε 2-3 επισκέψεις τον χρόνο στις κομματικές εκδηλώσεις του βουλευτή της περιοχής μου εξασφαλίζανε εύκολες προαγωγές και ευνοϊκές μεταθέσεις. Όχι δεν είμαι από αυτούς που αλλάζουν στρατόπεδα. Πιστός είμαι στο κόμμα μου, γιατί ξέρω ότι οι ακόμη και οι αντίπαλοι πολιτικοί ανταλλάσσουν ρουσφέτια όταν χρειαστεί. Έτσι ακόμη και όταν ο δικός μου δεν ήταν στην εξουσία, την λύση στο πρόβλημά μου την έβρισκε. Αλλά και εγώ μάγκας. Κάθε 3 χρόνια στις εκλογές μάζευα καμιά 50ρια δικούς μου στο σπίτι, τον φώναζα και αυτόν για να πει τις μαλακίες του και ήταν όλοι ευχαριστημένοι. Αυτός έπαιρνε ψήφους, εγώ έκανα το κομμάτι μου και οι φίλοι μου αποκτούσανε ένα βύσμα.

Καλό το δημόσιο αλλά ο βασικός βρωμάει. Ευτυχώς που χτυπούσα καμιά 20ρια εικονικές υπερωρίες 4-5 εκτός έδρας και τα μπόνους για το ότι με χτυπάει στην πλάτη το αιρκοντίσιον και τα βγάζω πέρα  με αξιοπρέπεια.

Έτσι είχα την απαραίτητη ενέργεια για να προσφέρω στην δεύτερη μου δουλειά.

Εκεί δεν χωράνε παιχνίδια γιατί ήταν σε ιδιωτική εταιρεία και έπρεπε να δείχνω παραγωγικός.

Δεν είχαν παράπονο που τα περισσότερα πρωινά έπρεπε να είμαι στο δημόσιο γιατί είχαν κατανόηση.

Προφανώς τους βόλευε ότι δεν ζήτησα ένσημα αλλά  και εγώ έτσι δεν πληρώνω κρατήσεις φόρους και τέτοιες βλακείες.

Άλλωστε μόνο έτσι θα μπορούσαν και αυτοί να καλυφθούν στο κράτος για τον χαμηλό τους τζίρο. Ποιος θέλει στις μέρες μας απόδειξη.

Τους καταλαβαίνω γιατί η γυναίκα μου έχει κατάστημα και με κόπο κόβει 2-3 αποδείξεις κάθε μέρα. Οι περισσότεροι προτιμούν να τους κάνει μια μικρή έκπτωση παρά να πάρουν το χαρτάκι μαζί τους.

Προχθές μάλιστα ανέφερε σε ένα πελάτη ότι όλη μέρα δεν έκοψε απόδειξη και έπρεπε να δείξει τζίρο και αυτός της ανακοίνωσε ότι είναι εφοριακός. Πάγωσε η γυναίκα μου αλλά τελικά του κανε ένα μικρό δωράκι και όλα καλά.

Τι να κάνουν και αυτοί; Από την μια έχουν το άγχος να μαζέψουν τα απαραίτητα έσοδα για το κράτος και από την άλλη να ζήσουν με ένα ψωρομισθό. Άσε που αν τους κάνει κανείς καταγγελία για χρηματισμό θα πρέπει να αποδείξουν ότι δεν είναι ελέφαντες. Δεν τους ζηλεύω καθόλου.

Αλλά βέβαια εδώ που φτάσαμε δεν ζηλεύω κανέναν.

Ειδικά εδώ στο Σύνταγμα που στέκομαι εδώ και τρεις μέρες, νιώθω τέτοιο θυμό που θα ήθελα να σπάσω τα πάντα. Όταν ο γιος μου  είπε ότι θα βγεί στους δρόμους σαν τους Ισπανούς εγώ συμφώνησα.  Είναι άνεργος εδώ και 3 χρόνια, βάλε και τα 6 των σπουδών του, τον ταΐζω εδώ και μια δεκαετία.Έκανε κάποια μεροκάματα σερβιτόρος τα καλοκαίρια στην Σαντορίνη αλλά αυτά δεν μετράνε γιατί τα λεφτά τα έτρωγε πριν γυρίσει. Στο πανεπιστήμιο ήταν γραμμένος στην νεολαία αλλά το μόνο που κέρδισε είναι τα sos θέματα των εξετάσεων. Μόνο να παίρνουν είναι αυτοί τελικά.

Έτσι βρισκόμαστε τώρα μαζί στην πλατεία και ελπίζω μαζί του για ένα καλύτερο αύριο.

Ελπίζω ότι η αγανάκτησή μας θα φοβίσει τους πολιτικούς που τα κάνανε θάλασσα και τους συνετίσει.

Δεν με νοιάζει πόσα χρωστάμε αλλά εγώ δεν πληρώνω τίποτα. Δεν φταίω εγώ για την χρεοκοπία της Ελλάδας αυτοί φταίνε. Δεν μπορούσα να κάνω κάτι. Εγώ ψηφίζω κάποιους για να ζω καλά και όχι για να καταστρέψουν την Έλλαδα.

Τους βλέπω τόσα χρόνια να κλέβουν, τους ανέχομαι και ομολογώ ότι τους έχω δώσει τόσες δεκαετίες να φτιάξουν την ζωή τους αρκεί να φτιάχνανε την δική μου. Απέτυχαν όμως και είμαι αγανακτισμένος.

Δεν με νοιάζει ποιος θα αναλάβει την εξουσία, αλλά θέλω να μου λύσει τα προβλήματά μου.

Αλλιώς θα μείνω εδώ στο Σύνταγμα, μαζί με τον γιό μου. Και περιμένω και εσάς να έρθετε μαζί μου μέχρι να σωθεί η Ελλάδα που αγαπώ….

Σας ευχαριστώ που φιλοξενίσατε τις απόψεις μου. Ξέρω ότι είμαι η μειοψηφία αλλά θέλω να ακουστώ και εγώ.

 

Με εκτίμηση

Ένας αγανακτισμένος Έλληνας

*συγνώμη για τα Ελληνικά μου αλλά μην νομίζετε ένα γυμνάσιο τελείωσα άσχετα που από κλητήρας κατάφερα να γίνω διευθυντής Α στην υπηρεσία και να δώσω ένα καλό παράδειγμα στην κοινωνία.

 

About these ads

  1. 1 Δεν είμαστε όλοι έτσι « ΠΑΡΑΦΩΝΙΑΔΕΣ . . .

    [...] την προηγούμενη επιστολή που δημοσίευσες και ομολογώ ότι αναγνώρισα στον πρόσωπο του αποστολέα [...]

  2. 2 Κίνημα διαμαρτυρίας ή δύναμη αλλαγής; « ΠΑΡΑΦΩΝΙΑΔΕΣ . . .

    [...] με ενδιαφέρον τις 2 επιστολές που αναδημοσίευσες (α,β)και τόλμησα να στείλω και εγώ την δική [...]




Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 27 other followers

%d bloggers like this: