Και αυτοί, οι δημοσιογράφοι, είτε της τηλεόρασης, είτε του ραδιοφώνου, είτε των εντύπων συνεχίζουν να μας βομβαρδίζουν με άσχετες πληροφορίες* σχετικά με τον πόλεμο Θέμου – Μάκη που καλά κρατεί. Δεν αναφέρονται σε κανένα άλλο θέμα, με αυτό αρχίζουν και με αυτό τελειώνουν. Τους βαρεθήκαμε και τους σιχαθήκαμε. Υπάρχουν άλλα θέματα που αγγίζουν εμάς τον απλό κόσμο πολύ περισσότερο. Όπως : η ακρίβεια, η εμπορευματοποίηση της παιδείας και της υγείας, η έξαρση της εγκληματικότητας που σε σχέση με την παντελή έλλειψη αστυνόμευσης μας κάνει να αισθανόμαστε ότι από καθαρή τύχη δεν μας έχει ακόμα ληστέψει ή σκοτώσει κάποιος ανενόχλητος εγκληματίας. Πραγματικά αισθάνομαι τόσο απογοήτευση για όλα όσα συμβαίνουν γύρω μου. Τόση απογοήτευση και αηδία για όλους τους διάσημους, και δεν εννοώ μόνο τους δημοσιογράφους, αλλά και τους πολιτικούς και τους επιχειρηματίες που κερδοσκοπούν εις βάρος μας χωρίς να μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι αυτό. Και βέβαια δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, αφού δεν είμαστε ενωμένοι. Άλλωστε και όλοι αυτοί σε αυτό βασίζονται, στο διαίρει και βασίλευε.
* Και όταν λεω πληροφορίες, καταλαβαίνετε βέβαια, εννοώ ανεπιβεβαίωτες (με άλλα λόγια, ότι σενάριο τους κατέβει στο κεφάλι, μας το σερβίρουν : ως μη επιβεβαιωμένες πληροφορίες). Το έχουν μάθει καλά το μαθηματάκι τους. Το καλύτερο όμως είναι το υφάκι που έχουν ότι όλα τα ξέρουν και ότι αυτοί οι άτεγκτοι μπορούν να είναι οι κριτές και οι τιμητές των πάντων. Αλήθεια, έχετε παρατηρήσει πως αντιδρούν αν κάποιος κακομοίρης καλεσμένος τους, είτε στο στούντιο, είτε εκτός, έχει αντίθετες απόψεις από τις δικές τους? Πρώτα γίνονται έξαλλοι που τους αμφισβήτησε, μετά δεν τον αφήνουν να μιλήσει γιατί μιλάνε συνέχεια αυτοί, ύστερα τον βρίζουν (μέχρι και ηλίθιο, έχω ακούσει να αποκαλούν καλεσμένο) και τέλος τον κόβουν στον αέρα, βάζοντας τις απαραίτητες διαφημίσεις. Προς θεού, μην γελαστείτε και συμφωνήσετε ποτέ να συμμετέχετε στα παράθυρα του τρόμου.